zaterdag 12 juni 2010

Bezoek Marijke en Jenny

maandag 31 mei ,
om 10u staan Jenny en ik aan de poort van de refugio ,waar Fabienne 400à500 hondjes opvangt die mishandeld of ongewenst zijn! wanneer we binnenstappen horen we in de verte een hels geblaf ,het tweede hekken opent zich, een aantal komt ons uitbundig begroeten denkend - is dat onze nieuwe mama ? we wandelen verder tot we aan de kennels komen , 20 - 30 woefjes in een grote kennel , blaffend om wat aandacht , hun ogen spreken boekdelen , we gaan de kennels in en beginnen te knuffelen en maar knuffelen , van heel wat hondjes ken ik hun verleden , mishandeld , gemarteld , nooit het zonlicht gezien , pootjes moedwillig gebroken , af en toe wat eten en smerig water om te drinken , en nog veel andere smeerlapperij die ik niet kan en durf te vermelden !


een kennel verder zien we trueno die we met een paar vriendinnen gered hebben van de gaskamer , jenny weent stilletjes ! zelf zie ik enkel nog woefjes , voel de grote hitte en ruik de uitwerpselen , begin te lopen naar de enorm vele hondjes en doe verder met knuffelen , voelend dat ze snakken naar een lief woordje fluister ik hen toe : k'zie je graag , k'zie je graag in wel honderden oortjes , zoentjes geven en strelen is alles wat ik doe , omkijken naar jenny en de andere mensen doe ik niet meer , k'weet van elk woefje wat er mee gebeurd is en plots breekt er iets in mij , de tranen stromen langs mijn gezicht, verder knuffelen , verder love you zeggend , op m'n knieen kruip ik verder , liefde geven, liefde geven , dat gaat er door m'n hoofd , kennel na kennel ,allen snakkend om liefde geef ik hen wat er in mijn hart zit , na een paar uurtjes ben ik op , gebroken neem ik Joske in m"n armen (ons fosterhondje ) het duurt een half uur vooraleer hij zich wat ontspant , het trauma dat het woefje opgelopen heeft door mishandeling zal enkel met veel geduld en liefde misschien verdwijnen , k'heb joske beloofd hem naar mijn thuis te halen , en dat zal ik ook doen want dag en nacht zie ik dat beestje voor mij !

maar de rest blijft achter al die sukkeltjes die nu wel veilig zijn in de refugio ,weg van hun beulen , gered van de killingstations maar zo snakkend om een echt thuis , een lief woordje , een eigen mandje !

2 juni staan we klaar om naar belgie te vliegen met 12 hondjes mee , een ferme opdracht , 2 kleine hondjes (blind door mishandeling) in een draagtas en de rest in 4 enorme kennels !

aangekomen op zaventem proberen we met ons twee die zware kennels op 4 karretjes te tillen , hulp krijgen we niet , wel veel kijkers , het lukt ons om de woefjes tot bij de douane te brengen , een haastige toerist rijdt met zijn kar een kennel om met drie grote woefjes in , de douaniers snellen te hulp en begeleiden ons naar de aankomst hal waar de adoptieouders ons ontvangen , verlangend om hun schatten in de armen te sluiten , nog vlug met de lift naar de parking en dan het grote moment , elk krijgt hun woefje in de armen , er wordt gelachen geweend geknuffeld , wij worden omhelsd gezoend en bedankt , en plots is ons avontuur voorbij !

met jakske ( ons adoptiehondje ) rijden we naar huis , mijn man is smoorverliefd op ZIJN hondje en het is wederkerig , t'is een echte schat !

drie van de twaalf woefjes zijn in jonkershove bij Dirk en Astrid , wat die mensen allemaal doen voor hun dieren daar kan ik nog niet aan tippen , die mensen hebben het hart op de juiste plaats !

als medewerkster van ACE-CHARITY smeek ik de lezers wanneer je er aan denkt om een hondje in huis te nemen , asjeblief adopteer er ééntje , die beestjes zijn enorm dankbaar want een hond weet meer dan je denkt , help hen om nog een tijdje gelukkig te zijn en liefde te krijgen , liefde is het belangrijkste op aarde !

we gaan terug in oktober naar de refugio en brengen er weer zoveel mogelijk mee ! nu komt mijn tweede oproep : wat we heel veel nodig hebben zijn medicamenten , halve tubes zalf, halve doosjes pillen , de datum mag overschreden zijn , alles is welkom , vraag het aan de dierenarts om te verzamelen ,zo heb ik een 15kg medicatie meegekregen van Mia , onze dierenarts , bij deze veel dank Mia !

ook nog veel dank aan de douaniers en de politie van de luchthaven in Zaventem voor de hulp , naar die mensen kijk ik op !

aan alle mensen die een woefje geadopteerd hebben : dank u wel en geniet maar van jullie schat !

maar nu heb ik woorden tekort : Fabienne en al de medewerkers in Spanje en Belgie , uit het diepste van m'n hart DANK U WEL voor alles , meer kan ik er niet aan toevoegen want de traantjes komen eraan !

we dweilen verder en ooit zal de kraan dichtgaan als de wetten in spanje tegen dierenmishandeling veranderen !

Marijke devooght

3 opmerkingen:

  1. Beste Marijke,
    je kon dit niet beter verwoorden...de tranen kwamen me eveneens in de ogen...
    Heb zelf 2 prachtige, gelukkige SHIN-hondjes, indien er nog een hondje bijkomt dan zal het zeker terug een sukkeltje zijn die zo hunkert naar een warme thuis.
    Binnenkort ga ik met Ria naar de refugio...om de handen uit de mouwen te steken, te knuffelen, de diertjes een moment van geluk te geven en enige gelukzakjes naar België te halen. Ik hoop dat nog vele mensen dit voorbeeld willen volgen, redt een dier...!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ik hoop dat ik ook eens de mogelijkheid krijg om binnen een paar jaar hen te vervoegen (nu laat volgens de wetgeving niet toe in het buitenland te wonen) maar zodra ik 1 gaatje vind in het systeem, zullen ze mij daar mogen verwachten, dat is men doel nog...

    BeantwoordenVerwijderen
  3. beste marijke,,
    ik had je belooft om je artikel et lezen,
    dat heb ik ook gedaan.
    ik heb veel bewondering in wat je gedaan hebt.
    ik zou dit ook allemaal graag eens zien. dan kan ik er over vertellen in school enzo. maar daar ga ik de kans niet toe krijgen.
    chapeau voor wat je gedaan hebt!
    mvg biejoya vermeulen

    BeantwoordenVerwijderen