Puli's toestand : dramatisch

Hallo Shin - vrienden.


Het is reeds een tijdje geleden dat we iets hebben laten horen over Puli.
Bijna 3 maanden.
Net zolang hebben wij moeten wachten op de analyse
van de stenen die tijdens de spoedoperatie uit hem verwijderd werden.
( Begrijpen wie het kan)
Wat we vermoeden is deze morgen door de dierenarts bevestigd:

het langdurig gebruik van Allopurinol is de oorzaak van de steenvorming.
En nu staan we voor een vreselijke keuze.
De Leishmaniosis neemt , ondanks 900 mg. Allopurinol per dag ,
zienderogen de bovenhand.

Hij is heel moe. Geregeld ontsteken zijn oogjes.
Het "brilletje" is er terug. De wondjes aan zijn oren worden groter.
Poten en buik zijn kaal geworden en op de echografie was duidelijk
het steengruis te zien dat zich alweer in de blaas bevind.

Vandaag moesten we beslissen of we voor een behandeling met Milteforan gaan.
En dat is best moeilijk.
We weten dat die behandeling perfect kan werken als....nieren en lever optimaal functioneren.

En hier draaien we dan een beetje in een cirkel.
We weten reeds dat
zijn nieren er niet al te best aan toe zijn uit vorige bloedonderzoeken.
Leishmaniosis is heel belastend voor de nieren.
Hij mag geen hogere dosis Allopurinol hebben, dus dat onding in hem woekert verder.

Wat een keuze, hé?

Vanavond laten wij alvast nog eens bloed trekken om zijn lever en nierwaarden te testen.
Daarna zien we verder.
Puli is de liefste hond ter wereld en verdiend die miserie toch niet.
Toch zijn wij elke dag opnieuw dankbaar dat hij bij ons is en dat wij voor hem mogen zorgen.

Welk ellendig lot had hem nog gewacht in Spanje?!

Met Leon gaat alles picobello.
Dat is nog steeds de clown van de bende.
Binnenkort sturen we meer nieuws over Jack "Tsakie",
die door de NAIS kids nu steeds BIG JACK genoemd word.
Dat kleine lieverdje heeft het hart van een leeuw.
Vandaar dus!

We houden jullie op de hoogte!

groetjes, Alice en de NAIS kids

Bras Rommelmarkt te Mechelen.

Mechelen 7 en 8 november 2009 Bras Rommelmarkt .

Dankzij Eddy Van Dal, adoptant van de 3 broertjes Shuili, Shoco,Shoeke en ook nog enthousiaste vrijwilliger, kregen wij de kans om het afgelopen weekend te gaan “rommelen” in de grote Nekkerhallen te Mechelen.

Rommel genoeg, dus geen probleem.
Vrijdag werd de stand in paraatheid gebracht en de SHIN-vlag werd gehesen.
Om alles een beetje aanzien te geven had Karen voor een feest aan prachtige artikelen gezorgd, geen enkele dierenliefhebber zou hier kunnen aan weerstaan.

De nodige flyers waren gedrukt… want natuurlijk gingen we het woord van Shin tot bij de mensen brengen….

Het weekend mocht beginnen!!!!

Zaterdagmorgen 10 u stonden we klaar in de startblokken, het eerste volk stroomde binnen…er werd gesnuffeld, gezocht, gevonden en …… geluisterd!

Ons enthousiasme was soms storend voor de andere standbewoners,
de doorgang werd geblokkeerd,
het was fijn bij het Shin-standje te zijn.

Veel positieve reacties, centjes kwamen binnen en alles vloog buiten.

“Het rek van Karen” met geweldige super-de-luxe eindejaarsideetjes deed de mensen watertanden en diep in de geldbeugel tasten…..jihaaaaa!!!

Zondagavond 18u de strijd was gestreden …met een goed gevoel, de verdiende euro’s en met heel wat minder rommel keerden we huiswaarts.

Bedankt Eddy, Karen, Liliane en vriendinnen, Griet, Benny en de woefen, Liesbeth en Jurgen, Ria en Robert voor jullie inzet…de sfeer was geweldig,
en het rommelen alleen al bracht ons 295 euro op.

Ingrid

Saskia

SASKIA, opnieuw en opnieuw en opnieuw gaf ze geboorte aan nestje op nestje op nestje,

toen belandde ze op straat, en ook daar werd ze wederom drachtig, met haar zeven pupjes
slenterde ze de straten af, op zoek naar een beetje eten voor haar kroost, tot mensen om haar heen het dodenstation opbelde en haar en haar kinderen wilde laten dood spuiten,...

Gelukkig waren er andere mensen die in paniek alle rescues belde, mama en twee kinderen kwamen bij ons terecht, maar het arme podenco mamaatje is op, ze is zo droevig en ten einde raad,....


als je in die ogen kijkt weet je genoeg,


Mag ik vragen om extra aandacht te geven aan deze lieverd, ik wil haar zo graag voor Kerst in een


mandje zien liggen, een stille wens,....SASKIA verdient om de andere kant van het leven te kennen,...

Fabienne

Hondenscheurkalender 2010

Beste allemaal,


De nieuwe hondenscheurkalender voor 2010 is uit.

Heel leuke verhalen en fotos over allerlei honden maar

Ook over onze honden “DE ACE HONDEN DUS”.

Voor ieder verkochte hondenscheurkalender online besteld

Gaat een percentage naar ACE.

Dus ik kan maar 1 ding zeggen

BESTELLEN ALLEMAAL.

Leuk voor Sinterklaas of als Kerstkadootje onder de boom.

Dus ga gauw naar

http://www.hondenscheurkalender.nl/

Sandra Manasse

31 oktober 2009….

31 oktober 2009…. Eindelijk is de grote dag aangebroken. Vandaag vertrekken we met de auto van Fabienne vol hondjes naar hun nieuwe thuis in België en Nederland.


In het begin was de afspraak een 20-tal ; toen dachten we dat dit al veel ging zijn, maar gaandeweg vielen er af, kwamen er bij, nog een pupje meer enz.. Kortom de eindtelling kwam op 27. Daar er ook nog drie eigen hondjes meereisden, kwam het totaal dus op 30. Jawel, je leest het goed : 30 !!

Gedurende de hele week waren we allen druk met alles tot in de puntjes voor te bereiden. Iedereen moest tip top in orde zijn en werd nog eens extra gecontroleerd door de dierenarts, met controle van de paspoortjes en andere documenten.

Om 05.30 uur waren Fabienne, Diane, enkele studenten en vrijwilligers reeds in de Refugio in de weer om alle geluksvogels die vertrokken nog een stevige wandeling te laten doen, een laatste was- en borstelbeurt te geven, te controleren of hun tuigjes nog goed zaten, enz..
  

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Napoleon van Fabienne daarentegen zag dit vroege uur absoluut niet zitten.

   

Om 07.00 uur hebben we iedereen ingeladen (was wel een beetje puzzelen welke hondjes het beste bij elkaar in de kooi konden), eten en drinken voor onderweg, genoeg extra doeken, een grote rescue-bag (papier, vuilniszakken en veel vochtige doekjes) en dankzij de goede voorbereidingen en planning konden we onze reis starten om 07.45 uur.

Wat ons de eerste kilometers het meeste opviel, was de stilte. Het was alsof we helemaal geen honden in de auto hadden. Sommigen onder hen waren onmiddellijk op hun gemak en slechts enkelen zaten met grote vraagtekens in hun ogen rond te kijken.

Op de middag hebben we een eerste plasstop ingelast. Ook voor ons was het even testen hoe we dit het beste konden aanpakken. Eigenlijk was het heel simpel. Bij het uitlaten hielden we ons voor de veiligheid aan twee hondjes per persoon. Op die manier nam het ongeveer een uur in beslag om iedereen de pootjes te laten strekken, zijn behoeften te laten doen en te drinken.

Om de vier à vijf uur hebben we op die manier een uurtje gepauzeerd. Vanaf de tweede stop kenden de hondjes (en wij ook ;-) de routine en verliep alles heel vlot. Zodra we ze uitlieten, deden ze hun behoeften, dronken ze wat en gingen vrijwillig terug hun kooien in.

Vanaf het noorden van Spanje werd het voelbaar kouder, wat de hondjes natuurlijk aanspoorde om sneller hun warme kooi terug op te zoeken.
 

 

 

 

 

Alin de enige hond die niet in een kooi reisde, werd als

eerste uitgelaten. Terwijl de andere honden nadien aan

de beurt waren, stond hij fier naast de auto te wachten
en hield een oogje in het zeil.
 
 
 
 
 

Bartje en Felupo waren de

druktemakers van de groep.

Telkens we op een parking

aankwamen, maakten ze op heel

enthousiaste wijze duidelijk dat ze

uit hun kooi wilden en wel snel.

 

 

Pantojo vond al deze stops niet nodig.

Hij lag steeds knus opgerold, lekker

warm in zijn kooi te snurken. Enige

overredingskracht was telkens nodig om

hem er van te overtuigen toch maar een

plasje te gaan doen… wat hij dan ook

telkens braaf deed.

 

 

Stephan'neke' en Stippeltje

waren de speelvogels van de

groep. Die hoorden we ook vaak

onderweg spelen met elkaar. Om

nog zo jong te zijn, hebben ze

zich echt voorbeeldig gedragen.

Tijdens heel de reis hebben ze

maar één keer een ongelukje

gehad in hun kooi, verder deden

ze telkens netjes hun

behoeften buiten. Het aan de

lijn lopen, hadden ze dan al

spelend ook heel snel onder de knie.

 

 

Vicky en Fanny vonden alles aan afvallende/ronddwarrelende bladeren geweldig : er achter aan gaan (beetje lastig om die persoon waar je aan vasthangt mee te slepen) en er in dollen. Zo was het natuurlijk iets moeilijker deze twee dames te overtuigen om snel hun plasje te doen.

 

 

 

 

 

 

  

Miete was de rustigste van de groep. Zij gehoorzaamde perfect en deed alles alsof dit voor haar de gewoonste zaak van de wereld was.

Sarah was de enige die het wat moeilijker had. Ze was bang en vond al deze drukte maar niets. Terwijl haar kooigenote Sally ging wandelen, kreeg zij dan apart een beetje meer aandacht.
 
 

Voor Elmo, Profi en Gino daarentegen

was het één groot avontuur. Deze

heren waren heel enthousiast en

onstuimig. Nadat ze werden

uitgelaten, was het veelal puzzelen

met de lijnen om ze uit de knoop

te halen.

 
 
De andere hondjes, Boba, Indra, Odin, Sonic, Bimpy, Sol, Sally, Lusie, Mamba en haar drie pupjes, Gigi, Violetta waren ook allemaal een vrolijk gezelschap, makkelijk in omgang en een plezier om mee te reizen.
 

Met de bedoeling de reis voor de hondjes zo kort mogelijk te houden, reden Marc en ik om beurten en hielden slechts een hele kleine (3 uurtjes) slaappauze. Zo hebben we het kunnen regelen dat we de dag nadien, op 01 november dus,

Heel leuk om bij onze aankomst al deze blije gezichten te zien, de ontvangst was hartelijk. Het weer daarentegen zat ons tegen. Bij het uitladen van de hondjes begon het te gieten, maar dit kon de vreugde niet temperen.

Opvanggezinnen en de nieuwe baasjes namen hun hondjes mee naar huis en wij reden met de resterende honden naar onze eindbestemming Breda.

Ook daar was ondanks het gure weer de ontvangst hatverwarmend. Alle hondjes vertrokken naar hun nieuwe thuis en wij reisden nat, moe, maar voldaan naar onze familie in België.
oor ons was dit een mooi, spannend en leerrijk avontuur en dankzij de goede coördinatie en samenwerking zeker een succes.

Deze ervaring heeft ons geleerd dat het ook voor de honden een aangename reis was.

Absoluut voor herhaling vatbaar.

Zondag 8 november 09

Een stralende herstdag.
Aan de voet van de Antwerpse kathedraal wordt in alle vroegte de SHINstand opgebouwd.

Ondanks de blauwe hemel is het koud en een venijnige wind maakt niet niet echt aangenaam. Een ober uit een naburig restaurant komt een kijkje nemen.
Even later krijgen we van diezelfde ober een gratis koffie aangeboden. Omdat hij van mensen houdt die van dieren houden, zegt hij zelf. Mondjesmaat komen er mensen voorbij. We moeten ze echt wel naar de stand dirigeren. Meestal toeristen die toch even tijd namen om te luisteren naar het Spaanse treurlied. In de namiddag krijgen van dezelfde ober een donatie... omdat hij van dieren houdt...
Zoiets doet deugd.

Dank zij de hulp van Linda, Elly, Walter, Stefanie en Timo werd er 301,70 Euro ingezameld. Het leegschudden van de collectebus bracht 71,20 Euro op. Maar het allerbelangrijkste is dat we met hart en ziel zoveel passanten hebben willen en kunnen overtuigen om een kijkje te nemen op de website.
In de hoop dat zij in een verre of nabije toekomst zullen kiezen voor adoptie, of dat zij zich willen engageren als nieuwe en gemotiveerde vrijwilliger, huisbezoeker, opvanger of wat dan ook.

Na 8 uur "standhouden", waren handen en voeten verkrampt van de kou.
Onderkoeld tot op het bot maar met een warm hart voor onze viervoeters hebben onze missie toch maar weer volbracht.

Tot de volgende: zaterdag 5 december op de Meir in Antwerpen.

Theo

Echte vrienden zijn je trouw en laten je niet in de steek

echte vrienden zijn je trouw en laten je niet in de steek



Een vriend is iemand die we moeten koesteren,
want een vriendschap is heel waardevol.



Een vriend is iemand die ons leven vult met
schoonheid , vreugde en liefde?..

En hij maakt de wereld waarin we leven,
beter en plezieriger.

Vriendschap is een wonder, dat rondwaart in je hart,
Je weet vaak niet hoe het gebeurt en waar het begint.

Je kent best wel het speciale gevoel dat
vriendschap met zich meebrengt,
Je weet dat 't een heel waardevol cadeau is.

Laat oude vrienden weten
dat je ze niet vergeten bent,
En laat nieuwe vrienden weten
dat je ze nooit zal vergeten.


Onderstaande foto's laten je zien
waarom GOD huisdieren heeft gemaakt.
namelijk ??

Ze helpen je met het huishouden?..

Ze beschermen onze kinderen? ..

Ze nemen het op voor de kleintjes?? ..

Ze laten ons zien hoe je moet relaxen?..

Ze kunnen lekker met elkaar klessebessen? ..

Ze helpen je als je omvalt?..

Ze hebben hele GROTE verwachtingen

Ze weten wie de baas is?..

EN?..

ze weten wanneer wij weer eens flink moeten lachen?..

Heb je eigenlijk vandaag nog
gelachen ???
Je doet 't zo :beweeg de hoeken van je mond naar boven, ik laat 't je zien?..

Sandra Manasse

Oh My God.... My Dog

Fabienne