Hallo lieve dierenvrienden,
Hierbij enkele vakantiekiekjes van mezelf Nony en mijn
adoptieouders.
Ben reeds 2,5 jaar bij hen en mocht mee op vakantie naar
het zuiden van Frankrijk. Het water beviel me niet echt maar ben er ingegaan om
hen te plezieren, voel me eigenlijk beter op het droge. Heb enorm veel
dorpjes bezocht en het was echt fijn. We gingen met een camper en dat beviel ons
goed. Ik heb de tweede nacht tussen mijn mama en papa geslapen want er was een
vreselijk onweer en ik was verschrikkelijk bang. Volgend jaar wil ik
ook nog wel mee ondanks ik een "oudje" ben. Jullie weten het niet maar ik heb
een enorme verlatingsangst en toen mijn mama in een winkeltje ging en ik buiten
moest blijven wachten tot ze haar gerief gevonden had weende ik het hele dorp
bijeen en mijn papa was dan heel verveeld omdat iedereen naar me keek en
misschien dachten dat ik mishandeld werd.
Ik heb zelf leren op de trappen lopen, kende dit niet.
Ik kom thuis niet op de trappen, verboden terrein voor me want we hebben nog 3
poezen en we zijn niet zo close.
Verder hebben we nog in ons huisgezin Ben, Zino
(ook een Spanjaard en een superlieve duivel) en Marie. Eigenlijk zijn we
allemaal ex-sukkelaars, maar zij mochten niet mee want dan was het geen
vakantie meer, ze zijn thuis gebleven bij onze mensen zus.
Moest wel mee poseren voor een restaurantje "les filles
du patissier", weet niet waarom, ik veronderstel dat het is omdat mijn mama de
dochter is van een patissier en ze heeft nog een zus ook dus............heel
toepasselijk.
Heb er heel veel gewandeld en was dan ook iedere
dag moe. Enfin we hebben meer dan 3 000 km gedaan en ik wil dat nog
wel doen, steeds in het middelpunt van de belangstelling staan, dit heb ik nog
nooit meegemaakt en dat in mijne ouwe dag.
Lieve mensenvrienden, ik doe hierbij een oproep om
indien je een hondje wil nemen, neem een oudje, wij geven jullie
heeeeeeeeeeeeeeel veel vriendschap en een onvoorwaardelijke
liefde ook al is het misschien voor niet lang. In ons jonge leven
hebben ze ons misschien ook graag gezien maar dit herinner ik me niet meer. Maar
nu, nu is het zo fijn in een lekker mandje te liggen, lekker eten krijgen en 's
avonds voor de haard genieten, teveel om op te noemen.
Dank je dat we de kans hebben gehad
opgemerkt en geadopteerd te mogen worden.
Heel veel groetjes.
Nony en mama Eliane
Geen opmerkingen:
Een reactie posten