vrijdag 29 januari 2010
woensdag 27 januari 2010
Ons tweede oude hondje komt!!
Ik moet het alle mensen even vertellen hoor, volgend weekend vliegt ons tweede oude hondje naar huis, ze is 12 jaar, en zit vanaf juli 09 tussen de 600 honden in het asiel in spanje. Vorig jaar hebben we onze roedel uitgebreid met onze 1 e Ace hond Tuna van ongeveer 10 jaar. Wat is ze leuk, en wat genieten we van haar, maar bovenal wat geniet zij. Als je haar toch zo ziet opbloeien, wat geeft dat toch een geweldig gevoel. Na een aantal weken ging ik toch steeds weer alle sites af, op zoek naar nog zon oudje boven de 10, en na lang zoeken, want het moet ook passen in de roedel, met katten kunnen, hebben we de keus gemaakt.
Volgend weekend vliegt ze hierheen, wat spannend weer, en wat hopen we dat ze nog een leuke tijd heeft bij ons.
Ik zou tegen iedereen willen zeggen, EEN OUDJE IS GEWELDIG, zo dankbaar, zo kalm, al een heel leven achter de rug. Langzaam voelend dat onze normen en waarden tegenover dieren anders zijn dan in Spanje, daar langzaam aan intens van gaan genieten, en hun hart openen naar hun nieuwe baas. Zo je laatste jaartjes slijten, dat gunnen we ook haar.
Ze word ons vierde hondje, en of het de laatste is... zoniet ,dan zeker weer een oudje.
Groetjes Edith Vink, Tuna en onze `nieuwe`Sylla (Flora)
Volgend weekend vliegt ze hierheen, wat spannend weer, en wat hopen we dat ze nog een leuke tijd heeft bij ons.
Ik zou tegen iedereen willen zeggen, EEN OUDJE IS GEWELDIG, zo dankbaar, zo kalm, al een heel leven achter de rug. Langzaam voelend dat onze normen en waarden tegenover dieren anders zijn dan in Spanje, daar langzaam aan intens van gaan genieten, en hun hart openen naar hun nieuwe baas. Zo je laatste jaartjes slijten, dat gunnen we ook haar.
Ze word ons vierde hondje, en of het de laatste is... zoniet ,dan zeker weer een oudje.
Groetjes Edith Vink, Tuna en onze `nieuwe`Sylla (Flora)
dinsdag 26 januari 2010
Big Jack groet Puli vanuit de Ardennen
Groetjes van Jack uit de Ardennen! Ik heb me er rot geamuseerd.
Mijn baasje liep mij er immers te zoeken in de bossen terwijl ik vrolijk hen en weer
liep op een tennisveld een balletje achterna. Woef.
Hey, Puli,kan jij mij vinden op de foto?
Had ik al verteld dat dat spel met het balletje opeens ophield toen mijn
broers en zus mij manu militari kwamen ophalen omdat de soep al uitgeschept was!
's avonds was mijn pijpken wel uit!
Slaap lekker ,Puli
Mijn baasje liep mij er immers te zoeken in de bossen terwijl ik vrolijk hen en weer
liep op een tennisveld een balletje achterna. Woef.
Hey, Puli,kan jij mij vinden op de foto?
Had ik al verteld dat dat spel met het balletje opeens ophield toen mijn
broers en zus mij manu militari kwamen ophalen omdat de soep al uitgeschept was!
's avonds was mijn pijpken wel uit!
Slaap lekker ,Puli
zondag 24 januari 2010
Bedankt voor je hulp !!!
Helena en Diane kwamen vorige week ons bezoeken,
zij kwamen met een grote grote verassing, ze hadden
1000 Euro bij, daar hebben we een groot droogmachine
mee gekocht en met de rest van het geld hebben we
nog enkele huisjes gekocht!!
Wij zouden graag, in naam van de hondjes een hele grote
dank je wel zeggen aan Diane en Helena, en aan alle collega s
van het rust- en verzorgingstehuis ''De Tol"
Onze hondjes kunnen weer droge dekentjes hebben, en het is
met heel veel dank want het regent weer en het is koud !!
Groetjes Fabienne
dinsdag 19 januari 2010
OUR DOGS WANT TO WALK!!!
ONZE HONDEN WILLEN WANDELEN!!!
Vandaag was ik onze Refugio en er was juist geteld 1 Engelse dame daar om onze honden uit te laten, 1 dame voor zoveel honden....
Dit wil zeggen dat minder dan de helft zijn wandeling gehad heeft en de anderen moeten wachten op de vrijwilligers die morgen willen komen.
Dit wil ook zeggen: een oorverdovend geblaf van degenen die vandaag moesten in hun kooien blijven.
Ik vind dit te erg voor woorden en daarom zou ik het volgende willen voorstellen:
ik heb contact genomen met Nederlandstalige radiomakers hier in Spanje die een bereik hebben van 50 km.
Zij willen een geste doen maar we hebben nog 250 € nodig om een radiospotje te laten maken waarin we mensen kunnen vragen om :
- te komen wandelen en eventueel iemand te zoeken om mee te komen
- als zij overvliegen naar Nederland of België enkele kooien mee te nemen
Graag had ik 50 mensen gehad die 5 € niet teveel vinden en waarmee we misschien weer heel veel mensen kunnen bereiken.
U kan reageren op mijn mailadres en ik wil iedereen nu al danken voor de kleine bijdrage die grote reacties kan geven!!
mariesvandenplas@gmail.com
Today I was at our Refugio and there was just one English lady to walk the dogs.
One lady for so many dogs ... This means that less than half of the dogs made their walk and the others should wait for volunteers to come tomorrow.
This also means: loud barking dogs, especially those dogs that had to stay in their cage today!
I really find this hard to believe and therefore I would like to propose the following to you:
We had contact with Dutch radio makers here in Spain, who has a transmitting reach of 50km.
They would like to make a gesture, but we still require 250 Euros to make a radio-commercial where we could ask people:
- to walk our dogs and possibly find someone to join them
- to take some of our dog cages with them, when they come to Belgium or the Netherlands by plane
I would like to find 50 persons who don't think that 5 Euro is the end of the world, and trough which we can reach more people to help us out.
U can reply to my email address and I would like to thank each and every one of you for the small contribution, which can lead to major reactions!!
mariesvandenplas@gmail.com
Maries
Vandaag was ik onze Refugio en er was juist geteld 1 Engelse dame daar om onze honden uit te laten, 1 dame voor zoveel honden....
Dit wil zeggen dat minder dan de helft zijn wandeling gehad heeft en de anderen moeten wachten op de vrijwilligers die morgen willen komen.
Dit wil ook zeggen: een oorverdovend geblaf van degenen die vandaag moesten in hun kooien blijven.
Ik vind dit te erg voor woorden en daarom zou ik het volgende willen voorstellen:
ik heb contact genomen met Nederlandstalige radiomakers hier in Spanje die een bereik hebben van 50 km.
Zij willen een geste doen maar we hebben nog 250 € nodig om een radiospotje te laten maken waarin we mensen kunnen vragen om :
- te komen wandelen en eventueel iemand te zoeken om mee te komen
- als zij overvliegen naar Nederland of België enkele kooien mee te nemen
Graag had ik 50 mensen gehad die 5 € niet teveel vinden en waarmee we misschien weer heel veel mensen kunnen bereiken.
U kan reageren op mijn mailadres en ik wil iedereen nu al danken voor de kleine bijdrage die grote reacties kan geven!!
mariesvandenplas@gmail.com
Today I was at our Refugio and there was just one English lady to walk the dogs.
One lady for so many dogs ... This means that less than half of the dogs made their walk and the others should wait for volunteers to come tomorrow.
This also means: loud barking dogs, especially those dogs that had to stay in their cage today!
I really find this hard to believe and therefore I would like to propose the following to you:
We had contact with Dutch radio makers here in Spain, who has a transmitting reach of 50km.
They would like to make a gesture, but we still require 250 Euros to make a radio-commercial where we could ask people:
- to walk our dogs and possibly find someone to join them
- to take some of our dog cages with them, when they come to Belgium or the Netherlands by plane
I would like to find 50 persons who don't think that 5 Euro is the end of the world, and trough which we can reach more people to help us out.
U can reply to my email address and I would like to thank each and every one of you for the small contribution, which can lead to major reactions!!
mariesvandenplas@gmail.com
Maries
maandag 18 januari 2010
NOODOPROEP in België
Beste allemaal,
Zaterdag avond een drama voor Louis en Maria (opvanggezin Shin) en zijn familie waaronder Ilka (vrijwilligster Shin) en Cindy die samen met haar echtgenoot steeds klaar staan om vele van onze evenementen te voorzien van al het lekkers wat hun ambachtelijke bakkerij te bieden had.
Hun woning is totaal vernield, deze mensen hebben niets meer.
Maar ze geven niet op, de bakkerij zelf liep enkel waterschade op, en zij gaan er nu met man en macht tegenaan, om terug op te starten. Een container zal voorlopig hun winkel vervangen.
Daarom willen wij hen nu helpen, dus al diegene die meubels en huisraad, verlichting enz…….kunnen missen, laat het ons aub weten. Wij willen graag nu ons steentje bijdragen.
We kunnen ook iedereen gerust stellen, in tegenstelling tot het artikel in de krant werd er niemand gewond.
Dus allen die kunnen en willen helpen mailen naar klik hier
Ria en Robert
Onderstaande komt uit de krant!
Twee gewonden bij brand boven bakkerij in Rumst
In Rumst is er zaterdagavond brand uitgebroken in het woongedeelte boven bakkerij Den Oude Kneeder aan de Laarstraat. De bakker en zijn vrouw werden met ademhalingsproblemen en in shock naar het ziekenhuis gebracht. Dat werd vernomen bij waarnemend burgemeester Francy Van der Wildt.
Een voorbijganger merkte rond 22.30 uur een zware rookontwikkeling op boven de bakkerij. Hij verwittigde meteen de bewoners. De brandweer snelde ter plaatse, maar krijgt het vuur maar moeilijk onder controle.
De bovenverdieping en de zolder liepen veel schade op. De gasflessen voor de koelinstallatie die op het dak stonden, zijn ontploft. Het vuur dreigt ook over te slaan op een aanpalend gebouw. De oorzaak van de brand is nog niet bekend.
Zaterdag avond een drama voor Louis en Maria (opvanggezin Shin) en zijn familie waaronder Ilka (vrijwilligster Shin) en Cindy die samen met haar echtgenoot steeds klaar staan om vele van onze evenementen te voorzien van al het lekkers wat hun ambachtelijke bakkerij te bieden had.
Hun woning is totaal vernield, deze mensen hebben niets meer.
Maar ze geven niet op, de bakkerij zelf liep enkel waterschade op, en zij gaan er nu met man en macht tegenaan, om terug op te starten. Een container zal voorlopig hun winkel vervangen.
Daarom willen wij hen nu helpen, dus al diegene die meubels en huisraad, verlichting enz…….kunnen missen, laat het ons aub weten. Wij willen graag nu ons steentje bijdragen.
We kunnen ook iedereen gerust stellen, in tegenstelling tot het artikel in de krant werd er niemand gewond.
Dus allen die kunnen en willen helpen mailen naar klik hier
Ria en Robert
Onderstaande komt uit de krant!
Twee gewonden bij brand boven bakkerij in Rumst
In Rumst is er zaterdagavond brand uitgebroken in het woongedeelte boven bakkerij Den Oude Kneeder aan de Laarstraat. De bakker en zijn vrouw werden met ademhalingsproblemen en in shock naar het ziekenhuis gebracht. Dat werd vernomen bij waarnemend burgemeester Francy Van der Wildt.
Een voorbijganger merkte rond 22.30 uur een zware rookontwikkeling op boven de bakkerij. Hij verwittigde meteen de bewoners. De brandweer snelde ter plaatse, maar krijgt het vuur maar moeilijk onder controle.
De bovenverdieping en de zolder liepen veel schade op. De gasflessen voor de koelinstallatie die op het dak stonden, zijn ontploft. Het vuur dreigt ook over te slaan op een aanpalend gebouw. De oorzaak van de brand is nog niet bekend.
zondag 17 januari 2010
Aandachtig lezen
De vernieuwde rasstandaard voor de Podenco Ibicenco
Karakteristieken
De Podenco Ibicenco kan het beste omschreven worden als een jachthond. Hij is intelligent, wat betekent dat hij weet dat hij de mooiste hond is die God geschapen heeft. Hij jaagt op zijn best wanneer hij zowel zijn ogen als zijn neus gebruikt als ook zijn grote oren en staart met witte punt om je te laten weten in welke richting hij gaat en dat is de laatste keer dat je hem voor een lange tijd zal zien.
Algeheel voorkomen
De Podenco Ibicenco is van middelmatige grootte, dat betekent dat hij geen Chihuahua of Duitse Dog is, maar past op schoot, de stoel of het bed. Hij is heel snel met een makkelijk en soepel gangwerk met name wanneer hij probeert uw biefstuk te pakken. Laat u niet misleiden door zijn alerte uitdrukking, het betekent niet altijd dat hij wild ruikt. Het zal hoogstwaarschijnlijk het voedsel op uw bord zijn dat hij ruikt.
Hoofd en schedel
Het Podenco Ibicenco hoofd is zeer belangrijk, zonder dit verliest de hond alle uitdrukking en hij zal geneigd zijn tegen alles aan te botsen. Podencos Ibicencos zonder hoofd zouden alleen geshowed moeten worden onder all-rounders. Specialisten zullen het eerder in de gaten hebben indien het hoofd ontbreekt.
Oren
Zeer belangrijk bij de Podenco Ibicenco; ze gebruiken ze om uw commando’s NIET te horen. Er horen twee oren te zijn, een aan iedere kant van het hoofd. Als beide oren aan dezelfde kant zitten zal dit leiden tot een scheef hoofd. Honden zonder oren hebben gehoor-problemen; het is aan te raden om uw hond gebarentaal te leren.
Ogen
De ogen moeten amberkleurig zijn en sprankelen, vooral wanneer de hond zich in UW stoel heeft geinstalleerd. Wederom moeten er twee ogen zijn en beiden moeten in dezelfde richting kijken. Indien dit niet het geval is, train uw hond om ze dicht te houden, of om de andere kant uit te kijken wanneer de keurmeester nabij is.
Mond en tanden
Podencos Ibicencos hebben een grote mond. De tanden zijn zeer noodzakelijk vooral voor het kauwen aan meubilair. Ze horen wit en sterk te zijn en er wordt gesuggereerd date een mix van Ajax en zand op een staalborstel de tanden schoon zou houden. Het zal het tandvlees wel doen bloeden en daarom kunt u het ook beter eerst op uzelf uitproberen.
Nek
Zeer belangrijk bij de Podenco Ibicenco omdat het ‘t hoofd omhoog houdt (als de hond er een heeft) zodat hij zijn tong op de juiste plaats kan houden om uw gezicht en oren te wassen. Zonder de nek heeft de Podenco Ibicenco moeite om voedsel in zijn maag te krijgen en zou dan last van ondervoeding krijgen.
Voor- en achterhand
De Podenco Ibicenco heeft vier poten, een op elke hoek. Ze moeten lang genoeg zijn om tot de grond te reiken en bij voorkeur moeten ze allemaal dezelfde lengte hebben. Indien dit niet het geval is loopt de hond ongelijk. Het is bekend dat honden die in bergachtige gebieden leven twee kortere poten hebben aan een kant. Honden met deze afwijking zouden moeten worden verplaatst naar een gebied met vlakke ondergrond. Honden zonder poten hebben een probleem met hun gangwerk en keurmeesters rekenen dit zwaar aan.
Voeten
Ze worden gevonden aan het eind van iedere poot en zouden op de grond bij voorkeur allemaal dezelfde richting op wijzen. Als ze niet allemaal dezelfde kant op wijzen is dit een fout en zeer moeilijk te corrigeren.
Lichaam
Het lichaam verbindt de voorkant met de achterkant en bij voorkeur kan men de borst aan de voorhand vinden. Honden zonder lichaam zouden niet geshowed moeten worden.
Gangwerk
Het is te prefereren dat de poten in dezelfde richting bewegen, het liefst in een rechte lijn wanneer de keurmeester kijkt. Allrounders zijn hierdoor zeer onder de indruk maar specialisten nemen dit onderdeel zeer serieus, zij weten dat de Podenco Ibicenco een prachtig gangwerk heeft. Podencos Ibicencos hebben wel de neiging om tijdens hun rondje in de ring naar hun vrienden te zwaaien waardoor de keurmeester terecht boos wordt.
Staart
De staart moet lang zijn (zodat eigenaars deze kunnen grijpen als de hond verdwijnt met hun biefstuk, kussens of tuingereedschap of wanneer deze uw ondergoed begraaft). De staart bevindt zich aan het aan het andere eind van het lichaam ten opzichte van het hoofd wat belangrijk is om te weten met voedertijd.
Vacht
Het is prettig om dit te hebben en de eigenaar hoort te weten welke zijde het meeste haar heeft. Keurmeesters en specialisten weten dit al en de pas beginnende handler komt er snel achter dat de BUITENKANT het meeste haar heeft.
Kleur
Elke combinatie van vies grijs/wit, modderig rood of een combinatie hiervan voldoet. Hoewel er wel wordt geschreven dat wit, rood of een combinatie hiervan juist is. Bij de ruwharige variant maken pijpragers uitstekende krullen en baarden moeten regelmatig gewaxed worden. Permanentjes worden niet aanbevolen.
Gewicht en grootte
De Podenco Ibicenco moet goed in balans zijn, maar het ligt aan de eigenaar hoeveel de hond weegt. De eigenaars die weten waar het hoofd zich bevindt tijdens het voeren zien dat hun honden zwaarder wegen dan de eigenaren die dit niet weten.
Temperament
Podenco Ibicencos grommen of mopperen NOOIT. Het bijten van keurmeesters is niet gewenst behalve wanneer men als tweede wordt geplaatst DiskwalfikatieIedere kunstmatige toepassing om de keurmeester te misleiden zoals, kunst-ogen, kunst-poten, kunst-gebit en aangeplakte staart of oren
Fouten
DE PODENCO IBICENCO HEEFT GEEN FOUTEN !!!!
Auteur onbekend
Karakteristieken
De Podenco Ibicenco kan het beste omschreven worden als een jachthond. Hij is intelligent, wat betekent dat hij weet dat hij de mooiste hond is die God geschapen heeft. Hij jaagt op zijn best wanneer hij zowel zijn ogen als zijn neus gebruikt als ook zijn grote oren en staart met witte punt om je te laten weten in welke richting hij gaat en dat is de laatste keer dat je hem voor een lange tijd zal zien.
Algeheel voorkomen
De Podenco Ibicenco is van middelmatige grootte, dat betekent dat hij geen Chihuahua of Duitse Dog is, maar past op schoot, de stoel of het bed. Hij is heel snel met een makkelijk en soepel gangwerk met name wanneer hij probeert uw biefstuk te pakken. Laat u niet misleiden door zijn alerte uitdrukking, het betekent niet altijd dat hij wild ruikt. Het zal hoogstwaarschijnlijk het voedsel op uw bord zijn dat hij ruikt.
Hoofd en schedel
Het Podenco Ibicenco hoofd is zeer belangrijk, zonder dit verliest de hond alle uitdrukking en hij zal geneigd zijn tegen alles aan te botsen. Podencos Ibicencos zonder hoofd zouden alleen geshowed moeten worden onder all-rounders. Specialisten zullen het eerder in de gaten hebben indien het hoofd ontbreekt.
Oren
Zeer belangrijk bij de Podenco Ibicenco; ze gebruiken ze om uw commando’s NIET te horen. Er horen twee oren te zijn, een aan iedere kant van het hoofd. Als beide oren aan dezelfde kant zitten zal dit leiden tot een scheef hoofd. Honden zonder oren hebben gehoor-problemen; het is aan te raden om uw hond gebarentaal te leren.
Ogen
De ogen moeten amberkleurig zijn en sprankelen, vooral wanneer de hond zich in UW stoel heeft geinstalleerd. Wederom moeten er twee ogen zijn en beiden moeten in dezelfde richting kijken. Indien dit niet het geval is, train uw hond om ze dicht te houden, of om de andere kant uit te kijken wanneer de keurmeester nabij is.
Mond en tanden
Podencos Ibicencos hebben een grote mond. De tanden zijn zeer noodzakelijk vooral voor het kauwen aan meubilair. Ze horen wit en sterk te zijn en er wordt gesuggereerd date een mix van Ajax en zand op een staalborstel de tanden schoon zou houden. Het zal het tandvlees wel doen bloeden en daarom kunt u het ook beter eerst op uzelf uitproberen.
Nek
Zeer belangrijk bij de Podenco Ibicenco omdat het ‘t hoofd omhoog houdt (als de hond er een heeft) zodat hij zijn tong op de juiste plaats kan houden om uw gezicht en oren te wassen. Zonder de nek heeft de Podenco Ibicenco moeite om voedsel in zijn maag te krijgen en zou dan last van ondervoeding krijgen.
Voor- en achterhand
De Podenco Ibicenco heeft vier poten, een op elke hoek. Ze moeten lang genoeg zijn om tot de grond te reiken en bij voorkeur moeten ze allemaal dezelfde lengte hebben. Indien dit niet het geval is loopt de hond ongelijk. Het is bekend dat honden die in bergachtige gebieden leven twee kortere poten hebben aan een kant. Honden met deze afwijking zouden moeten worden verplaatst naar een gebied met vlakke ondergrond. Honden zonder poten hebben een probleem met hun gangwerk en keurmeesters rekenen dit zwaar aan.
Voeten
Ze worden gevonden aan het eind van iedere poot en zouden op de grond bij voorkeur allemaal dezelfde richting op wijzen. Als ze niet allemaal dezelfde kant op wijzen is dit een fout en zeer moeilijk te corrigeren.
Lichaam
Het lichaam verbindt de voorkant met de achterkant en bij voorkeur kan men de borst aan de voorhand vinden. Honden zonder lichaam zouden niet geshowed moeten worden.
Gangwerk
Het is te prefereren dat de poten in dezelfde richting bewegen, het liefst in een rechte lijn wanneer de keurmeester kijkt. Allrounders zijn hierdoor zeer onder de indruk maar specialisten nemen dit onderdeel zeer serieus, zij weten dat de Podenco Ibicenco een prachtig gangwerk heeft. Podencos Ibicencos hebben wel de neiging om tijdens hun rondje in de ring naar hun vrienden te zwaaien waardoor de keurmeester terecht boos wordt.
Staart
De staart moet lang zijn (zodat eigenaars deze kunnen grijpen als de hond verdwijnt met hun biefstuk, kussens of tuingereedschap of wanneer deze uw ondergoed begraaft). De staart bevindt zich aan het aan het andere eind van het lichaam ten opzichte van het hoofd wat belangrijk is om te weten met voedertijd.
Vacht
Het is prettig om dit te hebben en de eigenaar hoort te weten welke zijde het meeste haar heeft. Keurmeesters en specialisten weten dit al en de pas beginnende handler komt er snel achter dat de BUITENKANT het meeste haar heeft.
Kleur
Elke combinatie van vies grijs/wit, modderig rood of een combinatie hiervan voldoet. Hoewel er wel wordt geschreven dat wit, rood of een combinatie hiervan juist is. Bij de ruwharige variant maken pijpragers uitstekende krullen en baarden moeten regelmatig gewaxed worden. Permanentjes worden niet aanbevolen.
Gewicht en grootte
De Podenco Ibicenco moet goed in balans zijn, maar het ligt aan de eigenaar hoeveel de hond weegt. De eigenaars die weten waar het hoofd zich bevindt tijdens het voeren zien dat hun honden zwaarder wegen dan de eigenaren die dit niet weten.
Temperament
Podenco Ibicencos grommen of mopperen NOOIT. Het bijten van keurmeesters is niet gewenst behalve wanneer men als tweede wordt geplaatst DiskwalfikatieIedere kunstmatige toepassing om de keurmeester te misleiden zoals, kunst-ogen, kunst-poten, kunst-gebit en aangeplakte staart of oren
Fouten
DE PODENCO IBICENCO HEEFT GEEN FOUTEN !!!!
Auteur onbekend
overstroming in Spanje
Ingevolge de overstroming in Spanje en de ondergelopen refugio, deed ik een oproep bij vrienden en kennissen.
Van Mevrouw Dekoninck uit Boutersem kreeg ik een ongelooflijke reactie. 6 volledige dozen nieuw materiaal voor onze honden in Spanje. Halsbanden, leibanden, eetbakken, speeltjes, borstels, enz, ... te veel om op te sommen.
Ik moest er een foto van maken, want ik geloofde mijn eigen ogen niet.
Via deze weg wil ik Mevrouw Dekoninck bedanken.
Vanwege,
Sylvie Dos Santos
Van Mevrouw Dekoninck uit Boutersem kreeg ik een ongelooflijke reactie. 6 volledige dozen nieuw materiaal voor onze honden in Spanje. Halsbanden, leibanden, eetbakken, speeltjes, borstels, enz, ... te veel om op te sommen.
Ik moest er een foto van maken, want ik geloofde mijn eigen ogen niet.
Via deze weg wil ik Mevrouw Dekoninck bedanken.
Vanwege,
Sylvie Dos Santos
Fientje en Noortje


Vrijdag 9 januari 2010 was een rampdag voor ACE in Spanje.
Maar die dag is er in België wel iets goed en mooi gebeurd.
We hebben Noortje , een podencopup van 3 maanden geadopteerd.
Noortje , een speelkameraadje voor Google , onze beagle van 1,5 jaar.
Deze twee honden zijn op een week tijd al onafscheidelijk.
Tussen onze kinderen en Noortje gaat het heel goed.
Ook wij waren meteen verliefd op Noortje toen we haar gingen bekijken bij Martine ( de pleegmama waar Noortje verbleef sinds 26 december)
Noortje heeft veel geluk gehad.
Ze is snel naar België kunnen komen , is daar geweldig opgevangen door Martine en haar gezin en Noortje heeft snel bij ons een definitieve thuis gevonden.
Maar wie er nog meer geluk heeft , dat zijn wij , want Noortje maakt ons en Google zooooooo gelukkig.
De podenco was voor ons een vrij onbekend ras maar aan iedereen die er over denkt een hond een goede thuis te geven zou ik willen aanraden om eens na te denken deze geweldige hondjes een ( tweede ) kans te geven. Ze zijn echt super. Ze verdienen het en je krijgt heel veel liefde terug van deze knuffelmachienen!
Wij wensen ACE en alle honden in nood nog veel succes!!
Nadja , Peter , Wouter , Fientje , Google en Noortje
Maar die dag is er in België wel iets goed en mooi gebeurd.
We hebben Noortje , een podencopup van 3 maanden geadopteerd.
Noortje , een speelkameraadje voor Google , onze beagle van 1,5 jaar.
Deze twee honden zijn op een week tijd al onafscheidelijk.
Tussen onze kinderen en Noortje gaat het heel goed.
Ook wij waren meteen verliefd op Noortje toen we haar gingen bekijken bij Martine ( de pleegmama waar Noortje verbleef sinds 26 december)
Noortje heeft veel geluk gehad.
Ze is snel naar België kunnen komen , is daar geweldig opgevangen door Martine en haar gezin en Noortje heeft snel bij ons een definitieve thuis gevonden.
Maar wie er nog meer geluk heeft , dat zijn wij , want Noortje maakt ons en Google zooooooo gelukkig.
De podenco was voor ons een vrij onbekend ras maar aan iedereen die er over denkt een hond een goede thuis te geven zou ik willen aanraden om eens na te denken deze geweldige hondjes een ( tweede ) kans te geven. Ze zijn echt super. Ze verdienen het en je krijgt heel veel liefde terug van deze knuffelmachienen!
Wij wensen ACE en alle honden in nood nog veel succes!!
Nadja , Peter , Wouter , Fientje , Google en Noortje
donderdag 14 januari 2010
NOODOPROEP !!
Wie helpt ons uit de problemen?
Zoals iedereen weet rijdt Transportbedrijf van Dongen onze
ingezamelde goederen en onze transportkooien van Nederland naar Spanje.
Het is echter niet mogelijk voor van Dongen om dat regelmatig te doen, zodoende komen wij nu in de problemen omdat wij geen transportkooien meer in Spanje hebben.
Deze 120 kooien staan in Nederland, België en Duitsland!
Nu zouden wij dus nieuwe kooien moeten gaan kopen, waar wij echter geen geld voor hebben.
Daarom onze NOODKREET!!!!!!
Wie weet een Transportbedrijf die ons zou kunnen helpen met gratis vervoer van b.v. onze transportkooien.
Voor reacties kunt U bellen met Ton Vandenbroek, tel.nr.0034/952.933.788 of mailen naar ton@ace-charity.org .
Wij, maar vooral de hondjes zullen u eeuwig dankbaar zijn!
Zoals iedereen weet rijdt Transportbedrijf van Dongen onze
ingezamelde goederen en onze transportkooien van Nederland naar Spanje.
Het is echter niet mogelijk voor van Dongen om dat regelmatig te doen, zodoende komen wij nu in de problemen omdat wij geen transportkooien meer in Spanje hebben.
Deze 120 kooien staan in Nederland, België en Duitsland!
Nu zouden wij dus nieuwe kooien moeten gaan kopen, waar wij echter geen geld voor hebben.
Daarom onze NOODKREET!!!!!!
Wie weet een Transportbedrijf die ons zou kunnen helpen met gratis vervoer van b.v. onze transportkooien.
Voor reacties kunt U bellen met Ton Vandenbroek, tel.nr.0034/952.933.788 of mailen naar ton@ace-charity.org .
Wij, maar vooral de hondjes zullen u eeuwig dankbaar zijn!
dinsdag 12 januari 2010
maandag 11 januari 2010
Muziekquiz December 2009
Wederom was de muziekquiz 2009 volledig ingericht door Louis Weyts (ook opvanggezin)
De opkomst was ondanks het slechte weer volledig, iedereen was present.
Zeker te vermelden is natuurlijk dat de volledige opbrengst naar onze organisatie gaat!
Het juiste bedrag zal later nog vermeld worden, maar ik ben overtuigd dat dit niet min zal zijn.
Uit naam van de organisatie wil ik alle mensen bedanken die belangeloos aan de quiz hebben meegewerkt!
Op te merken is dat niet al deze mensen bij ons vrijwilligers zijn.
Een GROOT SUCCES!!!
1350€ opbrengst voor ACE
(naar boven afgerond door een anonieme schenker)
(naar boven afgerond door een anonieme schenker)
De opkomst was ondanks het slechte weer volledig, iedereen was present.
Zeker te vermelden is natuurlijk dat de volledige opbrengst naar onze organisatie gaat!
Het juiste bedrag zal later nog vermeld worden, maar ik ben overtuigd dat dit niet min zal zijn.
Uit naam van de organisatie wil ik alle mensen bedanken die belangeloos aan de quiz hebben meegewerkt!
Op te merken is dat niet al deze mensen bij ons vrijwilligers zijn.
Dus een grote BEDANKT is hier zeker op zijn plaats.
Robert
Hengst
Beste Dierenvrienden,
Een oproep !
Ik heb een paard van 20 jaar, waar nog wat meegereden kan worden, buitenwandelingen enz…
Ik heb hem al 16 jaar en hij staat al gans die tijd op een manege, daar hij Hengst is kan hij hier
nooit op de weide, enkel s’zomers eens een keer als ik zeer vroeg in de ochtend ga dat er nog niemand is.
Maar dit is dan ook maar voor even want dan moeten de andere paarden weer buiten, omdat hij een hengst is, is het zeer moeilijk om hem weidegang te geven op een manege, graag zou ik hem nog een mooie oude dag geven.
Ik heb op deze site ook al veel paardenvrienden tegengekomen misschien kan iemand mij verder helpen.
Heeft er nog iemand plaats voor een paard, is wel een Hengst, uiteraard bekostig ik zijn kosten.
Het ideale zou zijn dat hij bij iemand kon staan die nog enkele paarden heeft, en waar hij 3 a 4 uurtjes per dag op de weide zou kunnen.
Is er iemand die nog een plaatsje vrij heeft? Als er iemand een plaatsje heeft mogen zij ook met hem rijden enz….voor mij is het het belangrijkste dat hij
eindelijk eens van de buitenlucht kan genieten, ik probeer hem zoveel mogelijk buiten te laten en ik ga dagelijks naar de manege, maar het uurtje dat hij buiten is, weegt niet op tegen de andere
23 uur dat hij op stal staat.
Iranka Adoptiemama van Tia en Mateo, en foster van Saturno
U kan me mailen cremers.vangorp@skynet.be
Een oproep !
Ik heb een paard van 20 jaar, waar nog wat meegereden kan worden, buitenwandelingen enz…
Ik heb hem al 16 jaar en hij staat al gans die tijd op een manege, daar hij Hengst is kan hij hier
nooit op de weide, enkel s’zomers eens een keer als ik zeer vroeg in de ochtend ga dat er nog niemand is.
Maar dit is dan ook maar voor even want dan moeten de andere paarden weer buiten, omdat hij een hengst is, is het zeer moeilijk om hem weidegang te geven op een manege, graag zou ik hem nog een mooie oude dag geven.
Ik heb op deze site ook al veel paardenvrienden tegengekomen misschien kan iemand mij verder helpen.
Heeft er nog iemand plaats voor een paard, is wel een Hengst, uiteraard bekostig ik zijn kosten.
Het ideale zou zijn dat hij bij iemand kon staan die nog enkele paarden heeft, en waar hij 3 a 4 uurtjes per dag op de weide zou kunnen.
Is er iemand die nog een plaatsje vrij heeft? Als er iemand een plaatsje heeft mogen zij ook met hem rijden enz….voor mij is het het belangrijkste dat hij
eindelijk eens van de buitenlucht kan genieten, ik probeer hem zoveel mogelijk buiten te laten en ik ga dagelijks naar de manege, maar het uurtje dat hij buiten is, weegt niet op tegen de andere
23 uur dat hij op stal staat.
Iranka Adoptiemama van Tia en Mateo, en foster van Saturno
U kan me mailen cremers.vangorp@skynet.be
zondag 10 januari 2010
Honden- en Kattenbont
Dit moeten we toch allemaal weten:
vele kledingstukken (of andere modeartikels) zijn in min of meerdere mate afgewerkt met wat in de modewereld "nepbont" genoemd wordt. In realiteit wordt dit nepbont vaak gemaakt van honden- of kattenpels!!! Dit blijkt goedkoper te zijn dan het realiseren van nepbont uit kunststof!! Huiveringwekkend
Meer info vind je via onderstaande link (ze hebben gekozen om geen gruwelijke beelden op hun site te zetten, tenzij het uitdrukkelijk vermeld staat bij het artikel - je kan dus gerust gaan lezen)
http://www.stophondenenkattenbont.nl/
mick
vele kledingstukken (of andere modeartikels) zijn in min of meerdere mate afgewerkt met wat in de modewereld "nepbont" genoemd wordt. In realiteit wordt dit nepbont vaak gemaakt van honden- of kattenpels!!! Dit blijkt goedkoper te zijn dan het realiseren van nepbont uit kunststof!! Huiveringwekkend
Meer info vind je via onderstaande link (ze hebben gekozen om geen gruwelijke beelden op hun site te zetten, tenzij het uitdrukkelijk vermeld staat bij het artikel - je kan dus gerust gaan lezen)
http://www.stophondenenkattenbont.nl/
mick
vrijdag 8 januari 2010
Een dag, niet voor herhaling vatbaar
El Refugio, ACE Donderdag 7 januari 2010, een dag die we snel willen
vergeten.
' s Morgens, bij onze aankomst in de refugio beleefden we een ware
nachtmerrie. Door de hevige regenval stond het water tot aan de
bovenrand van onze poort. Met geweld gutste het langs alle kieren
naar buiten. De parking stond blank. Door de enorme waterdruk begaf
plots de sluiting van onze poort; een ware dijkbreuk. Een zondvloed
brak los en sleurde ons materiaal mee naar buiten. Kooien,
hondenbedjes, stoelen, onze zakken eten, en alle materiaal wat aan onze ingang stond,
werd door de enorme kracht van het water honderden meters meegesleurd,
tot op de rijweg. Een kolkende modderstroom met gevaarlijk grote
stenen erin veroorzaakte een ware ravage.
Onze grootste angst ! Hoe is het met onze honden ! Met opluchting
zagen we dat er bij hen alles redelijk OK was.
Ze waren druipnat en allen doorkilt van de koude,de pupjes gaan niet goed,
de gietende regen maakt het ons niet makkelijk en onze mogelijkheden zijn beperkt,..
De honden klapperen van de kouden en van hun natte vacht die al dagen niet meer opdroogt,...
Het water gutst van de berg naar beneden,
maar ging gelukkig, richting ingang refugio. Marc zijn auto stond
daar geparkeerd, ondergelopen tot aan de zittingen van de zetels....
Hier volgt een filmpje. Het ergste was toen reeds voorbij. Het
waterniveau was toen reeds een halve meter gezakt. Tijd om de schade
op te nemen...
Met man en macht ons materiaal terug binnenhalen. Enkele
ramptoeristen waren reeds "gratis" hondenmandjes en transportkooien
aan het inladen... De aasgieren mochten alles netjes teruggeven "Ho,
sorry,we dachten dat het bij het vuilnis stond..."
De schade is verschrikkelijk. Heel wat eten is door de modderstroom
onbruikbaar geworden. In de eerste container-cabine stond het water
50 cm hoog. Vele dingen die mensen ons geschonken hebben om te
verkopen op de bric-a-brac markt zijn helaas onbruikbaar geworden.
Vele ingezamelde hondenjasjes en dekens dienen gewassen te worden en
door de aanhoudende regen is het moeilijk om iets te drogen....
Donderdag, 7 januari 2010, een dag die we liefst vergeten. Morgen
gaan we er terug tegenaan... het belangrijkste is dat onze hondjes
gered blijven, .... we hopen dat we vlug weer het zonnetje zien schijnen,...
vergeten.
' s Morgens, bij onze aankomst in de refugio beleefden we een ware
nachtmerrie. Door de hevige regenval stond het water tot aan de
bovenrand van onze poort. Met geweld gutste het langs alle kieren
naar buiten. De parking stond blank. Door de enorme waterdruk begaf
plots de sluiting van onze poort; een ware dijkbreuk. Een zondvloed
brak los en sleurde ons materiaal mee naar buiten. Kooien,
hondenbedjes, stoelen, onze zakken eten, en alle materiaal wat aan onze ingang stond,
werd door de enorme kracht van het water honderden meters meegesleurd,
tot op de rijweg. Een kolkende modderstroom met gevaarlijk grote
stenen erin veroorzaakte een ware ravage.
Onze grootste angst ! Hoe is het met onze honden ! Met opluchting
zagen we dat er bij hen alles redelijk OK was.
Ze waren druipnat en allen doorkilt van de koude,de pupjes gaan niet goed,
de gietende regen maakt het ons niet makkelijk en onze mogelijkheden zijn beperkt,..
De honden klapperen van de kouden en van hun natte vacht die al dagen niet meer opdroogt,...
Het water gutst van de berg naar beneden,
maar ging gelukkig, richting ingang refugio. Marc zijn auto stond
daar geparkeerd, ondergelopen tot aan de zittingen van de zetels....
Hier volgt een filmpje. Het ergste was toen reeds voorbij. Het
waterniveau was toen reeds een halve meter gezakt. Tijd om de schade
op te nemen...
Met man en macht ons materiaal terug binnenhalen. Enkele
ramptoeristen waren reeds "gratis" hondenmandjes en transportkooien
aan het inladen... De aasgieren mochten alles netjes teruggeven "Ho,
sorry,we dachten dat het bij het vuilnis stond..."
De schade is verschrikkelijk. Heel wat eten is door de modderstroom
onbruikbaar geworden. In de eerste container-cabine stond het water
50 cm hoog. Vele dingen die mensen ons geschonken hebben om te
verkopen op de bric-a-brac markt zijn helaas onbruikbaar geworden.
Vele ingezamelde hondenjasjes en dekens dienen gewassen te worden en
door de aanhoudende regen is het moeilijk om iets te drogen....
Donderdag, 7 januari 2010, een dag die we liefst vergeten. Morgen
gaan we er terug tegenaan... het belangrijkste is dat onze hondjes
gered blijven, .... we hopen dat we vlug weer het zonnetje zien schijnen,...
woensdag 6 januari 2010
Verhaaltje over adoptie en opvangen
Dag allemaal,
Ik wil jullie even vertellen hoe het allemaal begon voor mij.Mijn kinderen waren toen de deur uit en ik had 2 honden,een dove viszla(Pitou) en een frans bulletje(Tess),na wat gekijk op het internet kwam ik bij een podenco terecht die een kapot pootje had.De organisatie (ACE)die haar opgevangen had,hadden haar pootje al laten opereren maar ze liep er nog niet echt op.Toen ik haar foto zag was ik opslag verkocht,die ogen...... Ik direkt bellen en ja hoor na een huisbezoek mocht ze komen.Vier dagen later stond ik op Zaventem haar op te wachten,ze was en is nog steeds alles en meer wat ik verwacht had.Vanaf de eerste dag ontzettend trouw en heel lief,af en toe een deugnietje maar dat mag wel vind ik.Op wandeling altijd los en houdt me in het oog als een havik,ons Chocolatina.
Regelmatig ging ik terug kijken op de site en besloot dat ik moest helpen................ Zo is het opvangen van al die schatjes begonnen.Mijn eerste opvanghondje was Spottie een doodsbange pointer waarvan ik dacht dat komt nooit meer goed. Niks was minder waar ! Met wat tijd en veel liefde begon het stilletjes aan te beteren en dan natuurlijk het mooiste moment" iemand die oprecht interresse heeft" wat het geval was met Spotty die ondertussen Pippy heet en die een waarlijk gouden mandje gevonden heeft bij Annemiek in Nederland,die mij ook op de hoogte houdt van Pip haar vorderingen die eigenlijk fantastisch zijn"bedankt daarvoor"
En tja dan zie je natuurlijk regelmatig zo'n snoetje passeren waar van je denkt "Ach waarom wil niemand die nu? " Podenco's,niet te begrijpen want ik ken geen lievere en trouwe honden dan hen"Het versmade ras" . Zodoende kwam ik bij Senõr uit ,een grote podenco die al enkele jaren in het asiel zat. Na veel denken en dubben toch maar besloten om hem te adopteren,ook hier heb ik nooit spijt van gekregen.Hij denkt van zichzelf dat hij een zakformaatje is en wil dus niks liever dan altijd bij je zijn en liefst héél dicht.Hij heeft natuurlijk best een dosis jachtinstinct maar dat heeft mijn Viszla ook.Op wandeling in het bos mag hij los en verdwijnt wel eens maar na korte tijd komt hij onveranderlijk terug want hij is ook zooooo trouw.
Ondertussen was het volgende opvangertje daar,Mouse, die ook een liefdevolle thuis gevonden heeft en waar ik ook regelmatig nieuws van krijg. En zo is het blijven gaan tot op heden, af en toe word je wel eens teleurgesteld door mogelijke kandidaten maar dat mag geen afschrikmiddel worden.Zo blijf je met je twee voeten op de grond en besef je nog maar eens dat een hond je trouwste en beste vriend is!!!!!!!!!!!!!!!
En dan Podenco nummer drie,Ons Lilly hoogzwanger uit het dodingstation gehaald door Fabienne.Ik had onmiddelijk het gevoel ,die hoort bij mij.Nu enkele maanden later nog altijd een verlegen meid die het absoluut niet op vreemden begrepen heeft maar voor mij superlief.
Dus lieve mensen ik weet echt niet waarom podenco's zo'n slechte naam hebben,ik kan natuurlijk allen maar voor mezelf en mijn drie podencootjes praten. Superlief,superslim,soms wat eigenwijs maar oh zo trouw !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
En dan mag ik natuurlijk niet vergeten te vermelden dat ook Neschie en Koria hier zijn blijven hangen.
Aan alle mensen die een hondje geadopteerd hebben ,een dikke merci.
Aan al degenen die mij op de hoogte houden van hun vorderingen,een extra dikke merci want elke keer doet het ontzettend veel deugd om nieuws te krijgen.
Groetjes Nancy en de 7 deugnieten
Ik wil jullie even vertellen hoe het allemaal begon voor mij.Mijn kinderen waren toen de deur uit en ik had 2 honden,een dove viszla(Pitou) en een frans bulletje(Tess),na wat gekijk op het internet kwam ik bij een podenco terecht die een kapot pootje had.De organisatie (ACE)die haar opgevangen had,hadden haar pootje al laten opereren maar ze liep er nog niet echt op.Toen ik haar foto zag was ik opslag verkocht,die ogen...... Ik direkt bellen en ja hoor na een huisbezoek mocht ze komen.Vier dagen later stond ik op Zaventem haar op te wachten,ze was en is nog steeds alles en meer wat ik verwacht had.Vanaf de eerste dag ontzettend trouw en heel lief,af en toe een deugnietje maar dat mag wel vind ik.Op wandeling altijd los en houdt me in het oog als een havik,ons Chocolatina.
Regelmatig ging ik terug kijken op de site en besloot dat ik moest helpen................ Zo is het opvangen van al die schatjes begonnen.Mijn eerste opvanghondje was Spottie een doodsbange pointer waarvan ik dacht dat komt nooit meer goed. Niks was minder waar ! Met wat tijd en veel liefde begon het stilletjes aan te beteren en dan natuurlijk het mooiste moment" iemand die oprecht interresse heeft" wat het geval was met Spotty die ondertussen Pippy heet en die een waarlijk gouden mandje gevonden heeft bij Annemiek in Nederland,die mij ook op de hoogte houdt van Pip haar vorderingen die eigenlijk fantastisch zijn"bedankt daarvoor"
En tja dan zie je natuurlijk regelmatig zo'n snoetje passeren waar van je denkt "Ach waarom wil niemand die nu? " Podenco's,niet te begrijpen want ik ken geen lievere en trouwe honden dan hen"Het versmade ras" . Zodoende kwam ik bij Senõr uit ,een grote podenco die al enkele jaren in het asiel zat. Na veel denken en dubben toch maar besloten om hem te adopteren,ook hier heb ik nooit spijt van gekregen.Hij denkt van zichzelf dat hij een zakformaatje is en wil dus niks liever dan altijd bij je zijn en liefst héél dicht.Hij heeft natuurlijk best een dosis jachtinstinct maar dat heeft mijn Viszla ook.Op wandeling in het bos mag hij los en verdwijnt wel eens maar na korte tijd komt hij onveranderlijk terug want hij is ook zooooo trouw.
Ondertussen was het volgende opvangertje daar,Mouse, die ook een liefdevolle thuis gevonden heeft en waar ik ook regelmatig nieuws van krijg. En zo is het blijven gaan tot op heden, af en toe word je wel eens teleurgesteld door mogelijke kandidaten maar dat mag geen afschrikmiddel worden.Zo blijf je met je twee voeten op de grond en besef je nog maar eens dat een hond je trouwste en beste vriend is!!!!!!!!!!!!!!!
En dan Podenco nummer drie,Ons Lilly hoogzwanger uit het dodingstation gehaald door Fabienne.Ik had onmiddelijk het gevoel ,die hoort bij mij.Nu enkele maanden later nog altijd een verlegen meid die het absoluut niet op vreemden begrepen heeft maar voor mij superlief.
Dus lieve mensen ik weet echt niet waarom podenco's zo'n slechte naam hebben,ik kan natuurlijk allen maar voor mezelf en mijn drie podencootjes praten. Superlief,superslim,soms wat eigenwijs maar oh zo trouw !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
En dan mag ik natuurlijk niet vergeten te vermelden dat ook Neschie en Koria hier zijn blijven hangen.
Aan alle mensen die een hondje geadopteerd hebben ,een dikke merci.
Aan al degenen die mij op de hoogte houden van hun vorderingen,een extra dikke merci want elke keer doet het ontzettend veel deugd om nieuws te krijgen.
Groetjes Nancy en de 7 deugnieten
dinsdag 5 januari 2010
Ernesto en Silka… Een noodsituatie !
Ernesto
Silka
Staan we genoeg stil bij het gevoel van “verlaten” worden, bij die honden die na de goede zorgen in Spanje in een warme thuis zijn terechtgekomen in België of Nederland en als ook dit, plots wegvalt ?Staan we genoeg stil als deze honden hun aanpassingstijd doorleefd hebben en zich goed thuis gaan voelen zijn…en als dit plots eindigt om een – voor hen onbegrijpelijke - reden ?
Met een beetje inlevingsvermogen kunnen wij ons trachten in te beelden wat dit met zich brengt…
Plots verdwijnt het bekend gezicht, de gewoontes des huizes, de regelmaat van een goede thuis…en het is weer opnieuw te beginnen… lees : aanpassen, afwachten, verkennen en het zich gedwee overgeven aan iemand die een nieuw baasje pleegt te zijn…het moet je maar overkomen na meerdere slechte ervaringen uit de voorbije levensgeschiedenis…
Twee mooie, lieve en brave Galgo’s, Ernesto en Silka zijn dit lot overkomen…Beiden zijn nu in opvang bij Marleen en Eric in België, waar ze zich heel snel en zindelijk hebben trachten aan te passen. Hun baasje, die zijn honden heel graag zag als zijn levensgezellen, kwam ten val en brak zijn heup, ernstig…Helaas kampt hij nog met een andere ziekte….zodat hij noodgedwongen tot deze hartverscheurende beslissing werd gedwongen…Ernesto en Silka moeten een nieuwe thuis krijgen…
Een noodsituatie…waar wij ons, als hondenvrienden, moeten over buigen…Zij hebben dit echt niet gekozen !
Opvangmama getuigt dat het twee schatten van honden zijn…Dit bar weer hebben zij niet graag, ze gaan even buiten en rennen wat rond om vervolgens heel snel hun warm plaatsje terug op te zoeken…Als de éne even uit het zicht is van de andere, gaan ze kijken waar de andere vertoeft…Ja, ze hangen wel aan elkaar…Galgo-groepsgeest…
Silka is een gekke en speelse meid van twee jaar en zes maanden, ze trekt graag spurtjes en is onderdanig en aanhankelijk. Silka is geen blaffer, ze is zindelijk en rustig in huis zoals het een echte Galgo betaamt en ze kan goed met andere honden…Ze is niet getraumatiseerd en staat vrij en blij in het leven. Het is een schat van een hond… als je haar ontmoet hebt ben je onmiddellijk veroverd!
Ernesto heeft blijkbaar wat meer meegemaakt, alhoewel hij tegenover vreemde mensen niet schuw of bangerig is. Hij is rustiger dan Silka, maar hij kan ook lustig rennen. Als vreemde honden nogal ontstuimig naar hem toe komen rennen, is hij wat aarzelend en afwachtend…Hoe zou u zelf zijn, in een totaal nieuwe situatie ? Ernesto is geboren in december 2004.
Voor deze hondjes doen wij een oproep… laat ons deze twee niet vergeten zodat ze vlug aan een nieuw leventje kunnen beginnen…zij hebben dringend broodnodige hulp nodig !
Beste Galgo-fan,
Het is een nederige vraag…maar als er ergens een warme, liefdevolle Galgo-plaats is…aub overweeg ons en contacteer vrijblijvend ons Ria of ons Ingrid…zij zullen u graag doorverwijzen naar ons opvanggezin die wij zeer dankbaar zijn om ons op te vangen in onze levenscrisis…
Silka en Ernesto.
Bibeltje (Dillon)
Een stille wens is uitgekomen, het heeft even geduurd eer de definitieve beslissing werd genomen. Maar toen ik zijn foto op de site zag, wist ik dat ik hem niet meer mocht laten gaan.
Dus is er alles aan gedaan om de echtgenoot ervan te overtuigen dat podenco’s ook met papegaaien overweg kunnen. Tommeke mocht zijn nieuwe vriendje mee ophalen op Zaventem.
We hebben wel de naam veranderd, van Dillion naar Bibel, wat beter bij hem past. Het is een echt zuiderlingetje, snaauw en kou zijn niet aan hem besteed.
Het is heel mooi om zien, hoe de robuuste knuffelbeer Tom en het ranke hertje Bibel de tuin onveilig maken.
Met dank aan het fostergezin (voor de mooie en lieve brief) en aan het hele ACE team van Fabienne voor de vlotte en goede begeleiding. Wij hopen dat er zeer veel hondjes naar een nieuwe thuis mogen in 2010.
Connie, Guido Tommeke, Bibeltje
Dus is er alles aan gedaan om de echtgenoot ervan te overtuigen dat podenco’s ook met papegaaien overweg kunnen. Tommeke mocht zijn nieuwe vriendje mee ophalen op Zaventem.
We hebben wel de naam veranderd, van Dillion naar Bibel, wat beter bij hem past. Het is een echt zuiderlingetje, snaauw en kou zijn niet aan hem besteed.
Het is heel mooi om zien, hoe de robuuste knuffelbeer Tom en het ranke hertje Bibel de tuin onveilig maken.
Met dank aan het fostergezin (voor de mooie en lieve brief) en aan het hele ACE team van Fabienne voor de vlotte en goede begeleiding. Wij hopen dat er zeer veel hondjes naar een nieuwe thuis mogen in 2010.
Connie, Guido Tommeke, Bibeltje
Yin Yang
Begin september kwamen we samen naar België
We waren zo bang
Alles was nieuw
aan alles moesten we wennen
niets dat we kenden...
Ons geheugen was eentje van pijn,
van honger en van ellende...
We werden heel ons leven opgejaagd
we werden beschoten
Nergens waren we welkom
nergens kregen we begrip...
We hadden elkaar
vertrouwden enkel elkaar
rekenden altijd op elkaar...
Ace droomde om ons samen de plaatsen
maar dat konden ze ons niet garanderen...
Toch het is ze geluk wij zijn bij elkaar
en niets kan dat ooit veranderen...
Ons vertrouwen was zo erg geschonden,
onze angst is zo groot
maar toch zetten we alle dagen
een stapje in de goede richting,
alle dagen werken we aan dat vertrouwen
Van de knuffels hebben we leren genieten
de zachtheid vinden we zalig...
We blijven dan wel op onze hoede,
maar we vertrouwen onze mama...
Als baasje weg is van huis
dan krijgen we onze streken,
dan zijn we nog iets minder bang
tvrouwtje heeft dan echt de tijd van haar leven
als ze ons ziet gek doen
die gekke poten die dan in het rond vliegen
die oren die alle kanten opdraaien
die achterpoten die onze voorpoten inhalen bij het rennen
het is echt zalig om zien zegt ze dan
ooit doen we dat wel eens als tbaasje ook thuis is,
maar nu nog niet, daar zijn we nog niet klaar voor
Stapje voor stapje, met alle geduld van de wereld
Alle dagen zijn we dankbaar dat wij één van de geredde zijn,
alle dagen denken we eens aan alle zieltjes die nog wachten
Konden we maar iets doen...
Wij zijn dankbaar als we 's avonds onze oogjes mogen sluiten
in de armen van 'tvrouwke
veilig en geborgen, zonder angst...
Nog even een likje aan 't vrouwke
en daar gaan de tranen van geluk
om onze dankbaarheid...
Alle mensen van Ace heel veel dank
want zonder jullie waren we verloren...
Yin en Yang...
maandag 4 januari 2010
Puli doet babbeltje over het weer met konijn 'Gorgeous'! .....laatste LM nieuws......
Puli doet het goed!
Milteforan: nog drie dagen te gaan!
De Dierenarts had geadviseerd om de behandeling op 31 dagen te zetten
i.p.v. 28.
Dat doen we dus, maar we kijken er wel naar uit om met dat straffe
goedje te kunnen stoppen.
Ondanks dat hij weinig of niets eet en iedere dag een paar keer
overgeeft ziet hij er prima uit.
Zijn vacht glanst dat het een lust om te zien is.
Op zijn kale plekken beginnen terug haartjes te groeien.
De schade aan zijn oren is bijna onzichtbaar geworden (je kan het nog
wel voelen) en de diepe kloof aan de zijkant van zijn snufferd is zo
goed als verdwenen.
Nu maar hopen dat de Milteforan zijn 'Spaanse Draak' voorgoed het
zwijgen heeft opgelegd.
De timing was ook perfect. Volgende zaterdag komen de NAIS kids terug
bijeen en dan kan hij naar hartenlust knuffelen en stoeien met Leon
en Big Jack!
Nog een dikke' Pilamaya Ye' (Lakota voor Dank U) aan allen die begaan
zijn met Puli's ziekte!
De NAIS kids wensen alle SHIN-vrienden nog een hartelijk 'Omaka
Waste' (een goed jaar)toe.
Alice en de NAIS kids
Knuf en snuf van Puli
zondag 3 januari 2010
RICHARD BEFORE AND AFTER....
RICHARD, so old and been given up,.... also got a second change and is happy in his basket now,...
let us please try to give older dogs also a change,....
Love Fabienne
let us please try to give older dogs also a change,....
Love Fabienne
zaterdag 2 januari 2010
UVA
Oudejaarsavond, Algeciras perrera staat blank,
de man met de glazen ogen komt nog aangereden met zijn laatste vangst van dit jaar.
Hij heeft een straathond moeten ophalen in een grote hangaar in het industriepark van Algeciras.
Het arme beest is in een enorme angst en kronkelt zich in alle bochten en bijt om zich heen,
waarop ze volledig in mekaar gestampt wordt door het monster van Algeciras, die niet weet,
dat een vrijwilliger hem bezig ziet, het jonge meisje durft niet bewegen uit angst voor deze
man die iedereen eruit kegelt als je ook maar een stap tegen hem doet,.... de arme hond
bloedt nu uit zijn muiltje en ligt levenloos op de grond, waarna hij haar verder trapt tot in de kooi,
het beestje is zo bang dat ze alles laat over zich komen, en de pijn trotseert,...
dan durft het meisje uit komen en vraagt of ze de hond mag drinken geven,
waarop het monster mompelt dat het allemaal hoerenhonden en klotebeesten zijn,
waarna hij vertrekt en naar zijn nieuwjaarsdinner gaat,....
Voorzichtig gaat het meisje naar de hond en tracht haar met troostende woorden te kalmeren,
veegt haar bloedend snoetje af, ze heeft van angst op haar eigen tong gebeten, en heeft overal pijn, ze is volledig
getraumatiseerd, en beeft en beeft en beeft,...het meisje vergeet haar nieuwjaarsdinner en belt ons op,
waarna UVA hulp en dat krijgt waar ze recht op heeft,...
We hebben haar UVA genoemd, omdat op nieuwjaar om 12 u, in spanje door elke persoon 12 druiven ,Uvas, worden
opgegeten in 1 minuut, en dat moet dan geluk brengen,... mogen we hopen dat haar naam haar geluk brengt,
UVA is nog steeds bang en zal deze week van Algeciras naar ons komen,...
Nieuwjaar is voor iedereen anders,.....
Fabienne
de man met de glazen ogen komt nog aangereden met zijn laatste vangst van dit jaar.
Hij heeft een straathond moeten ophalen in een grote hangaar in het industriepark van Algeciras.
Het arme beest is in een enorme angst en kronkelt zich in alle bochten en bijt om zich heen,
waarop ze volledig in mekaar gestampt wordt door het monster van Algeciras, die niet weet,
dat een vrijwilliger hem bezig ziet, het jonge meisje durft niet bewegen uit angst voor deze
man die iedereen eruit kegelt als je ook maar een stap tegen hem doet,.... de arme hond
bloedt nu uit zijn muiltje en ligt levenloos op de grond, waarna hij haar verder trapt tot in de kooi,
het beestje is zo bang dat ze alles laat over zich komen, en de pijn trotseert,...
dan durft het meisje uit komen en vraagt of ze de hond mag drinken geven,
waarop het monster mompelt dat het allemaal hoerenhonden en klotebeesten zijn,
waarna hij vertrekt en naar zijn nieuwjaarsdinner gaat,....
Voorzichtig gaat het meisje naar de hond en tracht haar met troostende woorden te kalmeren,
veegt haar bloedend snoetje af, ze heeft van angst op haar eigen tong gebeten, en heeft overal pijn, ze is volledig
getraumatiseerd, en beeft en beeft en beeft,...het meisje vergeet haar nieuwjaarsdinner en belt ons op,
waarna UVA hulp en dat krijgt waar ze recht op heeft,...
We hebben haar UVA genoemd, omdat op nieuwjaar om 12 u, in spanje door elke persoon 12 druiven ,Uvas, worden
opgegeten in 1 minuut, en dat moet dan geluk brengen,... mogen we hopen dat haar naam haar geluk brengt,
UVA is nog steeds bang en zal deze week van Algeciras naar ons komen,...
Nieuwjaar is voor iedereen anders,.....
Fabienne
Abonneren op:
Posts (Atom)





.png)

























.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)