Met dank aan Linda Van Singel
maandag 30 november 2009
zondag 29 november 2009
ahaha :-)) geweldig
Wat het leven u ook brengt
al is het soms somber en grauw
weet dan dat er altijd een lichtje brandt
aan het eind van de tunnel.....
Je lacht ?
dat is goed ....... dit was mijn bedoeling !
Prettige dag nog!
zaterdag 28 november 2009
Pit Bulls en Staffords,.... Presas en Canarias,....
Ze noemen het de gevaarlijke honden, die die mensen bijten, kinderen dood bijten en
alles doen wat heel gevaarlijk is, ..... alleen vergeten al die mensen die alleen maar de
krant even lezen, en de sensatierevues, dat deze honden net als alle andere honden puur
op deze wereld komen, met een hele zuivere geest, met een heel zuiver puur hondenhart,
die net als alle andere viervoeters ergens een familielid wil worden, een leven lang wil worden
geknuffeld in ruil voor een levenslange vriendschap,....
Twee kleine pit bulletjes zijn net bij ons binnen gekomen, mama was oud en erg ziek,
een bijzondere lieve mama, die erg veel geleden had en heel veel babies op de wereld
heeft gezet, keer op keer op keer, haar heen gaan was haar verlossing, ze hoefde deze
wereld niet meer, hoeveel van haar babies kwamen in goede handen ????
Hoeveel werden verpatst aan mensen die er hedendaags het ras oneer aan doen ???
En zij maar produceren,.... het arme dier was zo opgebruikt,.... het was onmenselijk om zien,...
Nu hopen we dat we voor onze pitjes een geweldige en verantwoord baasje mogen vinden,
die van hen zullen houden zoals het hoort, die hen de opvoeding zullen geven die ze verdienen,
ze zijn nu nog puur en ongerept, spelen en houden van iedereen, mens of hond,...zijn beiden
flinke rakkertjes,...
Hier beneden zie je twee andere geluksvogeltjes van Rineke s zoon, dit is het resultaat van
een goede verantwoorde thuis,...mogen we hopen dat onze pitjes hetzelfde mogen ervaren,...
vrijdag 27 november 2009
Love Story Borisse en Serena
Borisse was maar juist met zijn pootjes op Belgische bodem, toen wisten de nieuwe baasjes al dat Serena ook richting België moest komen.
Slechts drie dagen later zet ook Serena haar pootjes op Belgische bodem.
Borisse wist haar kooi er wel uit te halen, zijn vriendinnetje voor altijd bij hem!!!
Zo zijn beiden eindelijk thuis een mooie Happy Ending voor de twee galgos.
Ze hebben het super getroffen met hun nieuwe baasjes.
dinsdag 24 november 2009
Informatiedag voor de nieuwe opvanggezinnen. 22/11/2009
Een leuke namiddag waar de nieuwe opvang gezinnen konden kennis maken met de anderen, op een leuke wijze.
De kneepjes van het vak werden doorgegeven op een aangename manier.
De opkomst was geweldig, spijtig voor degenen die niet aanwezig konden zijn.
Na een welkom woordje van onze coördinator INGRID, werden we verrast met een lekker “hapje”klaargemaakt door chef Liliane.
De dames werden verrast met een persoonlijke roos, ook de heren werden niet vergeten en kregen als attentie een handig pillicht. (aangeboden door Ria en Robert)
De souschef van dienst Jan, stuurde zijn kookteam in goede banen.
Smakelijk eten iedereen.
De hondjes werden ook niet vergeten, zij konden vrij rondlopen op de terreinen van
Hondenschool Pavlov Leuven, aangeboden door Liliane en haar partner Pol, vragen over opvoedingsproblemen konden gesteld worden aan trainer Marc.
Karen was aanwezig met een mooie geschenkenstand, waar we onze kerstaankopen konden doen.
Het was een fijne dag.
Rest ons alleen nog een bijzonder dame te danken voor haar inzet en lieve begeleiding, in naam van al de opvanggezinnen
Bedankt Ingrid
(niet te vergeten dat de kosten van het etentje door Ingrid gedragen werden)
maandag 23 november 2009
Opoe weer thuis
Afgelopen zaterdag is Opoe
weer teruggekeerd vanuit Malaga
weer teruggekeerd vanuit Malaga
Een intensieve week
Eerst het onderzoek in de kliniek en daarna direct opgenomen voor de ingreep en voorbereiding.(opoe was blind en kon daar echt niet mee leven, zat de hele dag te huilen en in zijn oogjes te wrijven)
Zelf moest ik ivm een begrafenis even terug naar Nederland iets wat ik met zeer gemende gevoelens gedaan heb.
Gelukkig wist ik dat Opoe in goede handen was bij mijn vriendin Fabienne Paques van ACE
Samen met haar moeder is ze Opoe opgaan halen de volgende dag waar ze luid huilend door Opoe begroet werden.
Opoe komt uit de refugio van Fabienne en duidelijk was er vanaf het eerste moment door beide herkenning en zeker grote genegenheidthuis bij Fabienne.
Donderdag was ik weer terug in Malaga waar Fabienne met Opoe op de luchthaven op me stonden te wachten
Ja...hij ziet weer wat, nog niet optimaal maar er is weer een lichtpuntje in zijn leven
In hoeverre het nog meer zal worden ligt in de handen van vadertje tijd
Net zoals Opoe zelf is ook zijn netvlies verouderd dus duimen....
Maar met dit resultaat heeft zijn leven alweer waarde , iets waar het om ging
Eind december vliegen we nog een keer terug naar de geweldige arts in Malaga voor controle en valt het resultaat mee dan gaan we er serieus aan denken om ook zijn tweede oogje te laten repareren.
Namens opoe, allemaal prettige feestdagen met een mooie kerstboom met vele mooie lichtjes erin.
Aukje van Hees ,granada padul
Opoe
Het mooie aan het hele avontuur is toch wel dat adoptie van een spaanse hond niet ophoudt bij zijn vlucht naar huis.
Alle medewerkers in Spanje blijven zo betrokken bij het welzijn van hun!!! honden .
Alles blijkt wel uit de enorme inzet en gastvrijheid en gedeelde zorg daar.
Opoe zal het draadjes vlees met rozijntjes van de moeder van Fabienne niet gauw vergeten, zo lief allemaal
Bedankt voor alle goede zorg voor onze!!! opoe
HEERLIJK TUSSEN DE VRIENDJES BIJ
FABIENNE THUIS IN WEER OP VERHAAL KOMEN.
zondag 22 november 2009
Hondenscheurkalender 2010
De nieuwe hondenscheurkalender voor 2010 is uit.
Heel leuke verhalen en fotos over allerlei honden maar
Ook over onze honden “DE ACE HONDEN DUS”.
Voor ieder verkochte hondenscheurkalender online besteld
Gaat een percentage naar ACE.
Dus ik kan maar 1 ding zeggen
BESTELLEN ALLEMAAL.
Leuk voor Sinterklaas of als Kerstkadootje onder de boom.
Dus ga gauw naar
http://www.hondenscheurkalender.nl/
Sandra Manasse
vrijdag 20 november 2009
Hondenpenningen aangekomen en..goed nieuws!
Beste vrienden,
Even om te laten weten dat de "I love Ace/Shin" hondenpenningen aangekomen zijn.
Ze gaan perfect bij zijn NAIS hondenhalsband!
Leon en Jack krijgen de hunne morgen (zaterdag).
Tof initiatief!
Nog goed nieuws is dat de resultaten van het bloedonderzoek ook
binnen zijn.
Zijn nierwaarden bleken weer een beetje gestegen te zijn, maar zijn
lever is perfect in orde.
Dus kunnen we gerust van start gaan met de Milteforan kuur.
Onze DA heeft de bestelling in het buitenland gedaan en we verwachten
het binnen een week.
Nu maar veel kaarsjes branden en duimen met al onze duimen én tenen
dat hij er zonder teveel nevenwerkingen doorkomt!
Hoog tijd voor een doorbraak, want het letsel aan zijn oortjes wordt
alsmaar groter en zijn buikje kaler .
We houden jullie op de hoogte,
groetjes,
Alice en de NAIS kids
Puli, Leon en Jack
woensdag 18 november 2009
Sjoerd uit de Refugio
De adoptie van Sjoerd, een Spaanse asielhond in Nederland.
Op 14 november 2009 gaan we op bezoek bij Sjoerd (toen nog Cuche, spreek uit Koetsjee) op bezoek in het Spaanse Refugio in Mijas de Costa, 30 km vanaf Malaga.
De verzorgster, die hem 4 jaar heeft verzorgd, is dolblij dat wij Sjoerd komen adopteren en de volgende dag, samen met 5 andere geluksvogels mee zullen nemen naar Nederland.
Sjoerd is wat bang, maar wil wel een hondenkoekje. Hij leeft samen met Freeway, een kleiner hondje, in een kennel.
Op 15 november begint de reis al vroeg, om 6 uur is Sjoerd, samen met de 5 hondjes voor Nederland en 2 hondjes die dezelfde dag naar Denemarken gaan, al in de bench in de bus van Fabienne geladen. Samen met Diane brengt zij de honden naar het vliegveld van Malaga. Sjoerd is bang en gestrest, snapt niet wat er gebeurt. Dat geldt overigens voor de meeste hondjes.
Na het inchecken, wat op zich voor de dieren al een bezoeking is (uit de bench, bench door de scan, honden weer in de bench, al die drukte, zo eng), zien wij Sjoerd, Valentino (nu Paco), Duende en Kyan pas weer in Nederland. Poppet en Cooky zijn klein genoeg om mee te mogen in de cabine.
In Eindhoven aangekomen staan daar 5 gezinnen in blijde verwachting en Nico & Anita, vrijwilligers van Ace, om bij de overdracht van de hondjes te helpen en de benches weer mee te nemen. Een hartverwarmend welkom wacht de honden, brokjes, drinken, knuffelen, kennismaken, ruiken aan elkaar.
Sjoerd wacht gespannen de komende gebeurtenissen af. Hij vergeet van de zenuwen dat hij nodig moet plassen en dat hem eigenlijk ook nog een grote boodschap dwars zit. Later, op weg naar de auto, een aardig stuk lopen, komt dat allemaal goed. In de auto vindt Sjoerd het leuk, hij kijkt nieuwsgierig naar buiten. Thuis aangekomen, mag hij uit de auto, maar dan slaat de paniek toe. Hij breekt letterlijk uit de auto, wij grijpen mis en Sjoerd neemt subiet de benen. Gelukkig rent hij een doodlopende straat in, zonder verkeer en met rustig benaderen en sussende woorden laat Sjoerd zich weer aanlijnen.
De kennismaking met Mattie, ook uit de Refugio, die op 1 september 2009 bij ons kwam wonen, verloopt rustig en zonder gedoe. Mattie vindt het allemaal wel best.
Na de kennismaking met onze puberzonen, vindt Sjoerd geen rust, hij sluipt rond en probeert zich zo klein mogelijk te maken. Hij wil onder geen voorwaarde in zijn mooie warme mand. Dan volgt het eten en Sjoerd stikt letterlijk van de honger, hij eet 2 van de normale porties in hoog tempo op. Knuffelen wil Sjoerd wel, als het rustig gaat, hij is schrikkerig en doodmoe van de reis en de zenuwen.
Maandag 15 november
’s Ochtends tref ik Sjoerd aan, liggend op een matje bij de voordeur, verstopt in het halletje, in de tocht. De arme ziel, hij voelt koud en ellendig aan. De tussendeur naar het halletje zit dus de komende weken dicht. Opnieuw weigert hij zijn warme mand. Het aanlijnen is een ramp, Sjoerd is doodsbang voor de riem en gaat er met de staart tussen de benen vandoor als we met de riem komen. Het uitlaten gaat wel goed, al is Sjoerd wel nerveus. Dan volgt het ontbijt en dat is feest! 2 sneetjes brood met smeerleverworst doen wonderen. Opnieuw durft Sjoerd niet te gaan slapen, hij sluipt wat rond, gaat dan van ellende zitten, zijn ogen zakken dicht en hij zit letterlijk te knikkebollen. Wat hebben we een medelijden met Sjoerd!
’s Middags krijg ik hem zover dat hij gaat liggen op een fleecedeken, schoongewassen en niet ruikend naar Mattie. Zolang ik er naast blijf zitten, blijft Sjoerd slapen, maar zodra ik opsta is hij ook weer in de benen. Dat wordt dus veel zitten vandaag, om hem wat rust te gunnen.
De eerste langere wandeling in de Uiterwaarden volgt, opnieuw gaat het super in de auto. Mattie en Sjoerd zitten gebroederlijk achter in de auto. Het uitstappen geeft wederom problemen, al was ik daar nu op voorbereid en ontsnapt Sjoerd niet. Een eindeloze snuffelpartij volgt door de Uiterwaarden van de Rijn. Sjoerd is wel wat bang, maar het gaat goed. Hij is wat aan de diarree en laat vreselijk stinkende winden.
Dinsdag 16 november
In de hoop hem wat zachter te kunnen laten slapen, koop ik een lekker hondenkussen voor Sjoerd. Zijn fleecedeken gaat er over heen. Na veel overreding gaat Sjoerd er voorzichtig op liggen, hij lijkt het lekker te vinden! Er komt wat meer rust en Sjoerd blijft zowaar soms liggen als ik opsta. Het arme beest is doodmoe. Hij speelt een beetje met mijn man, weer een mijlpaal! Soms probeert hij Mattie wat uit te dagen, maar die is te lui.
Als Sjoerd lekker ligt, volle buik, lege blaas, knort hij soms van genoegen. Daar raak ik dan bijna ontroerd van, alles komt goed Sjoerd! We hebben alleen veel tijd nodig en die gaan we nemen!
Sylvie Vleeming, Nederland
De verzorgster, die hem 4 jaar heeft verzorgd, is dolblij dat wij Sjoerd komen adopteren en de volgende dag, samen met 5 andere geluksvogels mee zullen nemen naar Nederland.
Sjoerd is wat bang, maar wil wel een hondenkoekje. Hij leeft samen met Freeway, een kleiner hondje, in een kennel.
Op 15 november begint de reis al vroeg, om 6 uur is Sjoerd, samen met de 5 hondjes voor Nederland en 2 hondjes die dezelfde dag naar Denemarken gaan, al in de bench in de bus van Fabienne geladen. Samen met Diane brengt zij de honden naar het vliegveld van Malaga. Sjoerd is bang en gestrest, snapt niet wat er gebeurt. Dat geldt overigens voor de meeste hondjes.
Na het inchecken, wat op zich voor de dieren al een bezoeking is (uit de bench, bench door de scan, honden weer in de bench, al die drukte, zo eng), zien wij Sjoerd, Valentino (nu Paco), Duende en Kyan pas weer in Nederland. Poppet en Cooky zijn klein genoeg om mee te mogen in de cabine.
In Eindhoven aangekomen staan daar 5 gezinnen in blijde verwachting en Nico & Anita, vrijwilligers van Ace, om bij de overdracht van de hondjes te helpen en de benches weer mee te nemen. Een hartverwarmend welkom wacht de honden, brokjes, drinken, knuffelen, kennismaken, ruiken aan elkaar.
Sjoerd wacht gespannen de komende gebeurtenissen af. Hij vergeet van de zenuwen dat hij nodig moet plassen en dat hem eigenlijk ook nog een grote boodschap dwars zit. Later, op weg naar de auto, een aardig stuk lopen, komt dat allemaal goed. In de auto vindt Sjoerd het leuk, hij kijkt nieuwsgierig naar buiten. Thuis aangekomen, mag hij uit de auto, maar dan slaat de paniek toe. Hij breekt letterlijk uit de auto, wij grijpen mis en Sjoerd neemt subiet de benen. Gelukkig rent hij een doodlopende straat in, zonder verkeer en met rustig benaderen en sussende woorden laat Sjoerd zich weer aanlijnen.
De kennismaking met Mattie, ook uit de Refugio, die op 1 september 2009 bij ons kwam wonen, verloopt rustig en zonder gedoe. Mattie vindt het allemaal wel best.
Na de kennismaking met onze puberzonen, vindt Sjoerd geen rust, hij sluipt rond en probeert zich zo klein mogelijk te maken. Hij wil onder geen voorwaarde in zijn mooie warme mand. Dan volgt het eten en Sjoerd stikt letterlijk van de honger, hij eet 2 van de normale porties in hoog tempo op. Knuffelen wil Sjoerd wel, als het rustig gaat, hij is schrikkerig en doodmoe van de reis en de zenuwen.
Maandag 15 november
’s Ochtends tref ik Sjoerd aan, liggend op een matje bij de voordeur, verstopt in het halletje, in de tocht. De arme ziel, hij voelt koud en ellendig aan. De tussendeur naar het halletje zit dus de komende weken dicht. Opnieuw weigert hij zijn warme mand. Het aanlijnen is een ramp, Sjoerd is doodsbang voor de riem en gaat er met de staart tussen de benen vandoor als we met de riem komen. Het uitlaten gaat wel goed, al is Sjoerd wel nerveus. Dan volgt het ontbijt en dat is feest! 2 sneetjes brood met smeerleverworst doen wonderen. Opnieuw durft Sjoerd niet te gaan slapen, hij sluipt wat rond, gaat dan van ellende zitten, zijn ogen zakken dicht en hij zit letterlijk te knikkebollen. Wat hebben we een medelijden met Sjoerd!
’s Middags krijg ik hem zover dat hij gaat liggen op een fleecedeken, schoongewassen en niet ruikend naar Mattie. Zolang ik er naast blijf zitten, blijft Sjoerd slapen, maar zodra ik opsta is hij ook weer in de benen. Dat wordt dus veel zitten vandaag, om hem wat rust te gunnen.
De eerste langere wandeling in de Uiterwaarden volgt, opnieuw gaat het super in de auto. Mattie en Sjoerd zitten gebroederlijk achter in de auto. Het uitstappen geeft wederom problemen, al was ik daar nu op voorbereid en ontsnapt Sjoerd niet. Een eindeloze snuffelpartij volgt door de Uiterwaarden van de Rijn. Sjoerd is wel wat bang, maar het gaat goed. Hij is wat aan de diarree en laat vreselijk stinkende winden.
Dinsdag 16 november
In de hoop hem wat zachter te kunnen laten slapen, koop ik een lekker hondenkussen voor Sjoerd. Zijn fleecedeken gaat er over heen. Na veel overreding gaat Sjoerd er voorzichtig op liggen, hij lijkt het lekker te vinden! Er komt wat meer rust en Sjoerd blijft zowaar soms liggen als ik opsta. Het arme beest is doodmoe. Hij speelt een beetje met mijn man, weer een mijlpaal! Soms probeert hij Mattie wat uit te dagen, maar die is te lui.
Als Sjoerd lekker ligt, volle buik, lege blaas, knort hij soms van genoegen. Daar raak ik dan bijna ontroerd van, alles komt goed Sjoerd! We hebben alleen veel tijd nodig en die gaan we nemen!
Sylvie Vleeming, Nederland
dinsdag 17 november 2009
White poodle Dany/Davy
Good Morning Denise,
It has been a very long time, but we have never forgotten about you, Fabiënne, Dirk and all the other good people whom are associated with ACE.
Budsy is now little over three years with us, and Dany (or Davy, we now a day's call him Daaf or Daafje) is now little over one year with us. The two boys are a doing very well and wanted to let you know that the photo album recently have been updated with photos until April of this year. The photos are also now sorted in chronological order. In addition, the photo album contains five small movies/clips, without sound due to the file size (storage on the server and loading time through the Internet), on page ten and eleven. Like the rest of the photo album, our son created the player that goes with the movies.
http://budsydavy.scriptzine-design.com/
The comments in the photo album, hold the mouse steady on a thumbnail of the actual photo (not on the magnify glass (this shows the actual photo) or near the end of the page (the mouse cursor curls)), are from the perspective of Budsy and Dany. We hope you will enjoy watching the photos, and movies, as much as we are enjoying Budsy and Dany's presence over here every single day! Again, please, we ask you to share the link with Fabiënne & Dirk and everyone else interested.
http://budsydavy.scriptzine-design.com/
Forever grateful we say, thank you, thank you all so much for your efforts and great work.
Keep it up!
A paw and licks from both Budsy and Daafje.
Best regards and wishes,
Family de Graaf
It has been a very long time, but we have never forgotten about you, Fabiënne, Dirk and all the other good people whom are associated with ACE.
Budsy is now little over three years with us, and Dany (or Davy, we now a day's call him Daaf or Daafje) is now little over one year with us. The two boys are a doing very well and wanted to let you know that the photo album recently have been updated with photos until April of this year. The photos are also now sorted in chronological order. In addition, the photo album contains five small movies/clips, without sound due to the file size (storage on the server and loading time through the Internet), on page ten and eleven. Like the rest of the photo album, our son created the player that goes with the movies.
http://budsydavy.scriptzine-design.com/
The comments in the photo album, hold the mouse steady on a thumbnail of the actual photo (not on the magnify glass (this shows the actual photo) or near the end of the page (the mouse cursor curls)), are from the perspective of Budsy and Dany. We hope you will enjoy watching the photos, and movies, as much as we are enjoying Budsy and Dany's presence over here every single day! Again, please, we ask you to share the link with Fabiënne & Dirk and everyone else interested.
http://budsydavy.scriptzine-design.com/
Forever grateful we say, thank you, thank you all so much for your efforts and great work.
Keep it up!
A paw and licks from both Budsy and Daafje.
Best regards and wishes,
Family de Graaf
zondag 15 november 2009
Molly (Poppy) !!!!
Even een berichtje en wat foto’s uit Driebergen.
Met Molly gaat het helemaal goed; ze groeit als kool en wij zijn nog iedere dag heel blij en dankbaar dat ze bij ons is.
We hebben een paar fotootjes bijgesloten van vanmiddag en van afgelopen week.
Kun je zien dat je kleine meid al een hele dame aan het worden is.
Met vriendelijke groet en een knuffel van Molly en Sjors,
Anke en Robert
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Met Molly gaat het helemaal goed; ze groeit als kool en wij zijn nog iedere dag heel blij en dankbaar dat ze bij ons is.
We hebben een paar fotootjes bijgesloten van vanmiddag en van afgelopen week.
Kun je zien dat je kleine meid al een hele dame aan het worden is.
Met vriendelijke groet en een knuffel van Molly en Sjors,
Anke en Robert
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Big Jack aka Lionheart , Puli en Leon bij de NAIS kids
Hallo Shin- vrienden,
Kleine "big" Jack heeft gisteren de rol van Florence Nightingale
op zich genomen.
Als een volleerde verpleger ging hij eens eventjes Puli oppeppen. En
het lukte verdorie ook nog.
Puli vergat voor een tijdje dat hij ziek was en stoeide met die
kleine dappere dat het een lieve lust was.
Toen Leon erbij kwam kreeg Jack het meteen erg druk. Die bullebak wou
natuurlijk ook aandacht van Jack en liet dat luidkeels horen.
Maar geen nood, onversaagd zorgde dat kleine ding ervoor dat beide
"grote" woeffen niks te kort kwamen.Je moet het maar kunnen, zo'n
turf hoog en zo'n geweldige persoonlijkheid.
Na afloop was Puli terug heel moe, maar...gelukkig!
Nu wij met eigen ogen gezien hebben hoe heilzaam een soortgenoot in
de nabijheid kan zijn beginnen we te denken dat we Puli misschien een
zusje zouden kunnen geven.
Maar daar moeten we goed over nadenken. We weten nog niet of hij de
Milteforan behandeling gaat krijgen.We weten nog niet goed wat de
uitkomst zal zijn.
Het wachten is op de uitslag van het bloedonderzoek.
Wij houden jullie op de hoogte.
groetjes, Alice en de NAIS kids, Puli, Leon en Big Jack
Kleine "big" Jack heeft gisteren de rol van Florence Nightingale
op zich genomen.
Als een volleerde verpleger ging hij eens eventjes Puli oppeppen. En
het lukte verdorie ook nog.
Puli vergat voor een tijdje dat hij ziek was en stoeide met die
kleine dappere dat het een lieve lust was.
Toen Leon erbij kwam kreeg Jack het meteen erg druk. Die bullebak wou
natuurlijk ook aandacht van Jack en liet dat luidkeels horen.
Maar geen nood, onversaagd zorgde dat kleine ding ervoor dat beide
"grote" woeffen niks te kort kwamen.Je moet het maar kunnen, zo'n
turf hoog en zo'n geweldige persoonlijkheid.
Na afloop was Puli terug heel moe, maar...gelukkig!
Nu wij met eigen ogen gezien hebben hoe heilzaam een soortgenoot in
de nabijheid kan zijn beginnen we te denken dat we Puli misschien een
zusje zouden kunnen geven.
Maar daar moeten we goed over nadenken. We weten nog niet of hij de
Milteforan behandeling gaat krijgen.We weten nog niet goed wat de
uitkomst zal zijn.
Het wachten is op de uitslag van het bloedonderzoek.
Wij houden jullie op de hoogte.
groetjes, Alice en de NAIS kids, Puli, Leon en Big Jack
Abonneren op:
Posts (Atom)