Aankomst 28/11/2009 Zaventem

Met dank aan Linda Van Singel

ahaha :-)) geweldig

Wat het leven u ook brengt
al is het soms somber en grauw
weet dan dat er altijd een lichtje brandt
aan het eind van de tunnel.....

Je lacht ?

dat is goed ....... dit was mijn bedoeling !
Prettige dag nog!

Pit Bulls en Staffords,.... Presas en Canarias,....

Ze noemen het de gevaarlijke honden, die die mensen bijten, kinderen dood bijten en
alles doen wat heel gevaarlijk is, ..... alleen vergeten al die mensen die alleen maar de
krant even lezen, en de sensatierevues, dat deze honden net als alle andere honden puur
op deze wereld komen, met een hele zuivere geest, met een heel zuiver puur hondenhart,
die net als alle andere viervoeters ergens een familielid wil worden, een leven lang wil worden
geknuffeld in ruil voor een levenslange vriendschap,....

Twee kleine pit bulletjes zijn net bij ons binnen gekomen, mama was oud en erg ziek,
een bijzondere lieve mama, die erg veel geleden had en heel veel babies op de wereld
heeft gezet, keer op keer op keer, haar heen gaan was haar verlossing, ze hoefde deze
wereld niet meer, hoeveel van haar babies kwamen in goede handen ????
Hoeveel werden verpatst aan mensen die er hedendaags het ras oneer aan doen ???
En zij maar produceren,.... het arme dier was zo opgebruikt,.... het was onmenselijk om zien,...
Nu hopen we dat we voor onze pitjes een geweldige en verantwoord baasje mogen vinden,
die van hen zullen houden zoals het hoort, die hen de opvoeding zullen geven die ze verdienen,
ze zijn nu nog puur en ongerept, spelen en houden van iedereen, mens of hond,...zijn beiden
flinke rakkertjes,...
Hier beneden zie je twee andere geluksvogeltjes van Rineke s zoon, dit is het resultaat van
een goede verantwoorde thuis,...mogen we hopen dat onze pitjes hetzelfde mogen ervaren,...

THE PURPOSE OF A DOG

Fabienne

Crisis

Dat
we in de crisis zitten, dat weten we,
maar...

...die
kat overdrijft !!!

Fabienne

Impression ACE Charity, November 2009

**** click on the slide for full screen view ****


rgrds, Gina
webmaster@ace-charity.org

Love Story Borisse en Serena

Borisse was maar juist met zijn pootjes op Belgische bodem, toen wisten de nieuwe baasjes al dat Serena ook richting België moest komen.

Slechts drie dagen later zet ook Serena haar pootjes op Belgische bodem.

Borisse wist haar kooi er wel uit te halen, zijn vriendinnetje voor altijd bij hem!!!

Zo zijn beiden eindelijk thuis een mooie Happy Ending voor de twee galgos.

Ze hebben het super getroffen met hun nieuwe baasjes.

Straffe supporter..............nice supporter

boerenzwaluwen): A Love Story

Het vrouwtje is ernstig gewond geraakt

Ze is aangereden door een auto terwijl ze laag over de weg scheerde

Hier brengt hij haar voedsel en toont liefde en toewijding

Hij brengt haar opnieuw voedsel maar was ontsteld toen hij ontdekte dat ze dood was.

Hij probeert haar te bewegen.... een zeldzaam geziene inspanning bij zwaluwen!

Er bewust van dat zijn lieveling dood is en nooit meer terug zal keren naar hem, schreeuwt hij het uit ...

Hij staat naast haar, treurend om haar dood.

Uiteindelijk beseffend dat ze nooit meer terug zal keren , blijft hij bij haar met intens verdriet.

Miljoenen mensen waren diep geraakt na het zien van deze foto's in Amerika en Europa.

De fotograaf verkocht deze foto's voor een

nominale vergoeding aan de beroemdste krant in Frankrijk.

Alle exemplaren van die editie waren op de dag van uitbrengen, uitverkocht.

En veel mensen denken dat dieren geen hersenen of gevoel hebben?!

Informatiedag voor de nieuwe opvanggezinnen. 22/11/2009

Een leuke namiddag waar de nieuwe opvang gezinnen konden kennis maken met de anderen, op een leuke wijze.

De kneepjes van het vak werden doorgegeven op een aangename manier.

De opkomst was geweldig, spijtig voor degenen die niet aanwezig konden zijn.

Na een welkom woordje van onze coördinator INGRID, werden we verrast met een lekker “hapje”klaargemaakt door chef Liliane.

De dames werden verrast met een persoonlijke roos, ook de heren werden niet vergeten en kregen als attentie een handig pillicht. (aangeboden door Ria en Robert)

De souschef van dienst Jan, stuurde zijn kookteam in goede banen.

Smakelijk eten iedereen.

Na een dessertje en een tas koffie ( aangeboden door Jeanine), nog een dankwoord van onze voorzitter Robert en de avond kon verder niet meer stuk.

De hondjes werden ook niet vergeten, zij konden vrij rondlopen op de terreinen van
Hondenschool Pavlov Leuven, aangeboden door Liliane en haar partner Pol, vragen over opvoedingsproblemen konden gesteld worden aan trainer Marc.

Karen was aanwezig met een mooie geschenkenstand, waar we onze kerstaankopen konden doen.

Het was een fijne dag.

Rest ons alleen nog een bijzonder dame te danken voor haar inzet en lieve begeleiding, in naam van al de opvanggezinnen

Bedankt Ingrid
(niet te vergeten dat de kosten van het etentje door Ingrid gedragen werden)

Opoe weer thuis

Afgelopen zaterdag is Opoe
weer teruggekeerd vanuit Malaga

Een intensieve week

Eerst het onderzoek in de kliniek en daarna direct opgenomen voor de ingreep en voorbereiding.(opoe was blind en kon daar echt niet mee leven, zat de hele dag te huilen en in zijn oogjes te wrijven)
Zelf moest ik ivm een begrafenis even terug naar Nederland iets wat ik met zeer gemende gevoelens gedaan heb.
Gelukkig wist ik dat Opoe in goede handen was bij mijn vriendin Fabienne Paques van ACE
Samen met haar moeder is ze Opoe opgaan halen de volgende dag waar ze luid huilend door Opoe begroet werden.
Opoe komt uit de refugio van Fabienne en duidelijk was er vanaf het eerste moment door beide herkenning en zeker grote genegenheidthuis bij Fabienne.
Donderdag was ik weer terug in Malaga waar Fabienne met Opoe op de luchthaven op me stonden te wachten

Wat was hij blij
Ja...hij ziet weer wat, nog niet optimaal maar er is weer een lichtpuntje in zijn leven
In hoeverre het nog meer zal worden ligt in de handen van vadertje tijd
Net zoals Opoe zelf is ook zijn netvlies verouderd dus duimen....
Maar met dit resultaat heeft zijn leven alweer waarde , iets waar het om ging
Eind december vliegen we nog een keer terug naar de geweldige arts in Malaga voor controle en valt het resultaat mee dan gaan we er serieus aan denken om ook zijn tweede oogje te laten repareren.

Namens opoe, allemaal prettige feestdagen met een mooie kerstboom met vele mooie lichtjes erin.

Aukje van Hees ,granada padul

Opoe


Het mooie aan het hele avontuur is toch wel dat adoptie van een spaanse hond niet ophoudt bij zijn vlucht naar huis.
Alle medewerkers in Spanje blijven zo betrokken bij het welzijn van hun!!! honden .
Alles blijkt wel uit de enorme inzet en gastvrijheid en gedeelde zorg daar.
Opoe zal het draadjes vlees met rozijntjes van de moeder van Fabienne niet gauw vergeten, zo lief allemaal

Bedankt voor alle goede zorg voor onze!!! opoe

HEERLIJK TUSSEN DE VRIENDJES BIJ

FABIENNE THUIS IN WEER OP VERHAAL KOMEN.

Big Jack verteld mop aan broer Nelson....

....en 't moet wel een 'goeie' geweest zijn !

Hondenscheurkalender 2010

Beste allemaal,


De nieuwe hondenscheurkalender voor 2010 is uit.

Heel leuke verhalen en fotos over allerlei honden maar

Ook over onze honden “DE ACE HONDEN DUS”.

Voor ieder verkochte hondenscheurkalender online besteld

Gaat een percentage naar ACE.

Dus ik kan maar 1 ding zeggen

BESTELLEN ALLEMAAL.

Leuk voor Sinterklaas of als Kerstkadootje onder de boom.

Dus ga gauw naar

http://www.hondenscheurkalender.nl/

Sandra Manasse

Hondenpenningen aangekomen en..goed nieuws!

Beste vrienden,

Even om te laten weten dat de "I love Ace/Shin" hondenpenningen
aangekomen zijn.
Ze gaan perfect bij zijn NAIS hondenhalsband!
Leon en Jack krijgen de hunne morgen (zaterdag).
Tof initiatief!

Nog goed nieuws is dat de resultaten van het bloedonderzoek ook
binnen zijn.
Zijn nierwaarden bleken weer een beetje gestegen te zijn, maar zijn
lever is perfect in orde.
Dus kunnen we gerust van start gaan met de Milteforan kuur.
Onze DA heeft de bestelling in het buitenland gedaan en we verwachten
het binnen een week.
Nu maar veel kaarsjes branden en duimen met al onze duimen én tenen
dat hij er zonder teveel nevenwerkingen doorkomt!
Hoog tijd voor een doorbraak, want het letsel aan zijn oortjes wordt
alsmaar groter en zijn buikje kaler .

We houden jullie op de hoogte,

groetjes,

Alice en de NAIS kids
Puli, Leon en Jack

Sjoerd uit de Refugio

De adoptie van Sjoerd, een Spaanse asielhond in Nederland.

Op 14 november 2009 gaan we op bezoek bij Sjoerd (toen nog Cuche, spreek uit Koetsjee) op bezoek in het Spaanse Refugio in Mijas de Costa, 30 km vanaf Malaga.

De verzorgster, die hem 4 jaar heeft verzorgd, is dolblij dat wij Sjoerd komen adopteren en de volgende dag, samen met 5 andere geluksvogels mee zullen nemen naar Nederland.

Sjoerd is wat bang, maar wil wel een hondenkoekje. Hij leeft samen met Freeway, een kleiner hondje, in een kennel.

Op 15 november begint de reis al vroeg, om 6 uur is Sjoerd, samen met de 5 hondjes voor Nederland en 2 hondjes die dezelfde dag naar Denemarken gaan, al in de bench in de bus van Fabienne geladen. Samen met Diane brengt zij de honden naar het vliegveld van Malaga. Sjoerd is bang en gestrest, snapt niet wat er gebeurt. Dat geldt overigens voor de meeste hondjes.

Na het inchecken, wat op zich voor de dieren al een bezoeking is (uit de bench, bench door de scan, honden weer in de bench, al die drukte, zo eng), zien wij Sjoerd, Valentino (nu Paco), Duende en Kyan pas weer in Nederland. Poppet en Cooky zijn klein genoeg om mee te mogen in de cabine.

In Eindhoven aangekomen staan daar 5 gezinnen in blijde verwachting en Nico & Anita, vrijwilligers van Ace, om bij de overdracht van de hondjes te helpen en de benches weer mee te nemen. Een hartverwarmend welkom wacht de honden, brokjes, drinken, knuffelen, kennismaken, ruiken aan elkaar.

Sjoerd wacht gespannen de komende gebeurtenissen af. Hij vergeet van de zenuwen dat hij nodig moet plassen en dat hem eigenlijk ook nog een grote boodschap dwars zit. Later, op weg naar de auto, een aardig stuk lopen, komt dat allemaal goed. In de auto vindt Sjoerd het leuk, hij kijkt nieuwsgierig naar buiten. Thuis aangekomen, mag hij uit de auto, maar dan slaat de paniek toe. Hij breekt letterlijk uit de auto, wij grijpen mis en Sjoerd neemt subiet de benen. Gelukkig rent hij een doodlopende straat in, zonder verkeer en met rustig benaderen en sussende woorden laat Sjoerd zich weer aanlijnen.

De kennismaking met Mattie, ook uit de Refugio, die op 1 september 2009 bij ons kwam wonen, verloopt rustig en zonder gedoe. Mattie vindt het allemaal wel best.

Na de kennismaking met onze puberzonen, vindt Sjoerd geen rust, hij sluipt rond en probeert zich zo klein mogelijk te maken. Hij wil onder geen voorwaarde in zijn mooie warme mand. Dan volgt het eten en Sjoerd stikt letterlijk van de honger, hij eet 2 van de normale porties in hoog tempo op. Knuffelen wil Sjoerd wel, als het rustig gaat, hij is schrikkerig en doodmoe van de reis en de zenuwen.

Maandag 15 november

’s Ochtends tref ik Sjoerd aan, liggend op een matje bij de voordeur, verstopt in het halletje, in de tocht. De arme ziel, hij voelt koud en ellendig aan. De tussendeur naar het halletje zit dus de komende weken dicht. Opnieuw weigert hij zijn warme mand. Het aanlijnen is een ramp, Sjoerd is doodsbang voor de riem en gaat er met de staart tussen de benen vandoor als we met de riem komen. Het uitlaten gaat wel goed, al is Sjoerd wel nerveus. Dan volgt het ontbijt en dat is feest! 2 sneetjes brood met smeerleverworst doen wonderen. Opnieuw durft Sjoerd niet te gaan slapen, hij sluipt wat rond, gaat dan van ellende zitten, zijn ogen zakken dicht en hij zit letterlijk te knikkebollen. Wat hebben we een medelijden met Sjoerd!

’s Middags krijg ik hem zover dat hij gaat liggen op een fleecedeken, schoongewassen en niet ruikend naar Mattie. Zolang ik er naast blijf zitten, blijft Sjoerd slapen, maar zodra ik opsta is hij ook weer in de benen. Dat wordt dus veel zitten vandaag, om hem wat rust te gunnen.

De eerste langere wandeling in de Uiterwaarden volgt, opnieuw gaat het super in de auto. Mattie en Sjoerd zitten gebroederlijk achter in de auto. Het uitstappen geeft wederom problemen, al was ik daar nu op voorbereid en ontsnapt Sjoerd niet. Een eindeloze snuffelpartij volgt door de Uiterwaarden van de Rijn. Sjoerd is wel wat bang, maar het gaat goed. Hij is wat aan de diarree en laat vreselijk stinkende winden.

Dinsdag 16 november

In de hoop hem wat zachter te kunnen laten slapen, koop ik een lekker hondenkussen voor Sjoerd. Zijn fleecedeken gaat er over heen. Na veel overreding gaat Sjoerd er voorzichtig op liggen, hij lijkt het lekker te vinden! Er komt wat meer rust en Sjoerd blijft zowaar soms liggen als ik opsta. Het arme beest is doodmoe. Hij speelt een beetje met mijn man, weer een mijlpaal! Soms probeert hij Mattie wat uit te dagen, maar die is te lui.

Als Sjoerd lekker ligt, volle buik, lege blaas, knort hij soms van genoegen. Daar raak ik dan bijna ontroerd van, alles komt goed Sjoerd! We hebben alleen veel tijd nodig en die gaan we nemen!

Sylvie Vleeming, Nederland

White poodle Dany/Davy

Good Morning Denise,


It has been a very long time, but we have never forgotten about you, Fabiënne, Dirk and all the other good people whom are associated with ACE.

Budsy is now little over three years with us, and Dany (or Davy, we now a day's call him Daaf or Daafje) is now little over one year with us. The two boys are a doing very well and wanted to let you know that the photo album recently have been updated with photos until April of this year. The photos are also now sorted in chronological order. In addition, the photo album contains five small movies/clips, without sound due to the file size (storage on the server and loading time through the Internet), on page ten and eleven. Like the rest of the photo album, our son created the player that goes with the movies.
http://budsydavy.scriptzine-design.com/


The comments in the photo album, hold the mouse steady on a thumbnail of the actual photo (not on the magnify glass (this shows the actual photo) or near the end of the page (the mouse cursor curls)), are from the perspective of Budsy and Dany. We hope you will enjoy watching the photos, and movies, as much as we are enjoying Budsy and Dany's presence over here every single day! Again, please, we ask you to share the link with Fabiënne & Dirk and everyone else interested.

http://budsydavy.scriptzine-design.com/

Forever grateful we say, thank you, thank you all so much for your efforts and great work.
Keep it up!
A paw and licks from both Budsy and Daafje.

Best regards and wishes,

Family de Graaf

Bonita

Van de koude harde vloer in het asiel

naar een zachte mand bij het opvanggezin...

JOKE

Molly (Poppy) !!!!

Even een berichtje en wat foto’s uit Driebergen.


Met Molly gaat het helemaal goed; ze groeit als kool en wij zijn nog iedere dag heel blij en dankbaar dat ze bij ons is.
We hebben een paar fotootjes bijgesloten van vanmiddag en van afgelopen week.
Kun je zien dat je kleine meid al een hele dame aan het worden is.

Met vriendelijke groet en een knuffel van Molly en Sjors,
Anke en Robert

Big Jack aka Lionheart , Puli en Leon bij de NAIS kids

Hallo Shin- vrienden,


Kleine "big" Jack heeft gisteren de rol van Florence Nightingale
op zich genomen.
Als een volleerde verpleger ging hij eens eventjes Puli oppeppen. En
het lukte verdorie ook nog.

Puli vergat voor een tijdje dat hij ziek was en stoeide met die
kleine dappere dat het een lieve lust was.
Toen Leon erbij kwam kreeg Jack het meteen erg druk. Die bullebak wou
natuurlijk ook aandacht van Jack en liet dat luidkeels horen.
Maar geen nood, onversaagd zorgde dat kleine ding ervoor dat beide
"grote" woeffen niks te kort kwamen.Je moet het maar kunnen, zo'n
turf hoog en zo'n geweldige persoonlijkheid.

Na afloop was Puli terug heel moe, maar...gelukkig!

Nu wij met eigen ogen gezien hebben hoe heilzaam een soortgenoot in
de nabijheid kan zijn beginnen we te denken dat we Puli misschien een
zusje zouden kunnen geven.
Maar daar moeten we goed over nadenken. We weten nog niet of hij de
Milteforan behandeling gaat krijgen.We weten nog niet goed wat de
uitkomst zal zijn.
Het wachten is op de uitslag van het bloedonderzoek.

Wij houden jullie op de hoogte.

groetjes, Alice en de NAIS kids, Puli, Leon en Big Jack

Eindelijk dan toch ook voor Fino een gouden mand!!

Hij heeft er heel lang op moeten wachten maar dat was het waard.

Zijn baasjes zijn dol op hem en hij op hen, hij ging graag mee.

Voor ons is het even slikken maar hij is al op zijn gemak bij zijn baasjes.

Foto’s staan op mijn blog

http://www.spaansekanjers.blogspot.com/


Groetjes Aleid

Film Sarah & Rakker

Sarah,

Aangekomen op 1 november en zo bang,

dit meisje heeft nooit geweten dat dit bestond,

ze werd gered mager en heel bang van nieuwe dingen.

Sarah nu twee weken verder, mag nu eindelijk hond zijn en heeft het leven dat ze verdient. “

DAT HEET DAN GELUKKIG ZIJN”

Chantal

Bente

Alles gaat hier prima met Bente.
Ze is intussen uitgegroeid van een wat teruggetrokken naar een sociaal, speels hondje.
Met vreemde honden zoekt ze nog steeds wel niet echt contact...vooral van het groter soort moet ze niet echt weten.
'T is meer een "mensen"-hondje en zeker een vast een schootzitterke:-).
Met haar en ons ander Spaans hondje Camy, gaat alles ook prima.

5 weken geleden is er hier gezinsuitbreiding geweest want ik ben immers bevallen van ons dochtertje Hanne. We hebben er beide hondjes van in het begin bij betrokken en ze aanvaarden de baby prima. Wanneer ik Hanne haar flesje geef of een badje, zijn ze ook altijd van de partij om alles mee te volgen.:-)
Ik heb in bijlage nog een paar recente foto's gestuurd van Bente.

Anneleen

Puli's toestand : dramatisch

Hallo Shin - vrienden.


Het is reeds een tijdje geleden dat we iets hebben laten horen over Puli.
Bijna 3 maanden.
Net zolang hebben wij moeten wachten op de analyse
van de stenen die tijdens de spoedoperatie uit hem verwijderd werden.
( Begrijpen wie het kan)
Wat we vermoeden is deze morgen door de dierenarts bevestigd:

het langdurig gebruik van Allopurinol is de oorzaak van de steenvorming.
En nu staan we voor een vreselijke keuze.
De Leishmaniosis neemt , ondanks 900 mg. Allopurinol per dag ,
zienderogen de bovenhand.

Hij is heel moe. Geregeld ontsteken zijn oogjes.
Het "brilletje" is er terug. De wondjes aan zijn oren worden groter.
Poten en buik zijn kaal geworden en op de echografie was duidelijk
het steengruis te zien dat zich alweer in de blaas bevind.

Vandaag moesten we beslissen of we voor een behandeling met Milteforan gaan.
En dat is best moeilijk.
We weten dat die behandeling perfect kan werken als....nieren en lever optimaal functioneren.

En hier draaien we dan een beetje in een cirkel.
We weten reeds dat
zijn nieren er niet al te best aan toe zijn uit vorige bloedonderzoeken.
Leishmaniosis is heel belastend voor de nieren.
Hij mag geen hogere dosis Allopurinol hebben, dus dat onding in hem woekert verder.

Wat een keuze, hé?

Vanavond laten wij alvast nog eens bloed trekken om zijn lever en nierwaarden te testen.
Daarna zien we verder.
Puli is de liefste hond ter wereld en verdiend die miserie toch niet.
Toch zijn wij elke dag opnieuw dankbaar dat hij bij ons is en dat wij voor hem mogen zorgen.

Welk ellendig lot had hem nog gewacht in Spanje?!

Met Leon gaat alles picobello.
Dat is nog steeds de clown van de bende.
Binnenkort sturen we meer nieuws over Jack "Tsakie",
die door de NAIS kids nu steeds BIG JACK genoemd word.
Dat kleine lieverdje heeft het hart van een leeuw.
Vandaar dus!

We houden jullie op de hoogte!

groetjes, Alice en de NAIS kids

Bras Rommelmarkt te Mechelen.

Mechelen 7 en 8 november 2009 Bras Rommelmarkt .

Dankzij Eddy Van Dal, adoptant van de 3 broertjes Shuili, Shoco,Shoeke en ook nog enthousiaste vrijwilliger, kregen wij de kans om het afgelopen weekend te gaan “rommelen” in de grote Nekkerhallen te Mechelen.

Rommel genoeg, dus geen probleem.
Vrijdag werd de stand in paraatheid gebracht en de SHIN-vlag werd gehesen.
Om alles een beetje aanzien te geven had Karen voor een feest aan prachtige artikelen gezorgd, geen enkele dierenliefhebber zou hier kunnen aan weerstaan.

De nodige flyers waren gedrukt… want natuurlijk gingen we het woord van Shin tot bij de mensen brengen….

Het weekend mocht beginnen!!!!

Zaterdagmorgen 10 u stonden we klaar in de startblokken, het eerste volk stroomde binnen…er werd gesnuffeld, gezocht, gevonden en …… geluisterd!

Ons enthousiasme was soms storend voor de andere standbewoners,
de doorgang werd geblokkeerd,
het was fijn bij het Shin-standje te zijn.

Veel positieve reacties, centjes kwamen binnen en alles vloog buiten.

“Het rek van Karen” met geweldige super-de-luxe eindejaarsideetjes deed de mensen watertanden en diep in de geldbeugel tasten…..jihaaaaa!!!

Zondagavond 18u de strijd was gestreden …met een goed gevoel, de verdiende euro’s en met heel wat minder rommel keerden we huiswaarts.

Bedankt Eddy, Karen, Liliane en vriendinnen, Griet, Benny en de woefen, Liesbeth en Jurgen, Ria en Robert voor jullie inzet…de sfeer was geweldig,
en het rommelen alleen al bracht ons 295 euro op.

Ingrid

Saskia

SASKIA, opnieuw en opnieuw en opnieuw gaf ze geboorte aan nestje op nestje op nestje,

toen belandde ze op straat, en ook daar werd ze wederom drachtig, met haar zeven pupjes
slenterde ze de straten af, op zoek naar een beetje eten voor haar kroost, tot mensen om haar heen het dodenstation opbelde en haar en haar kinderen wilde laten dood spuiten,...

Gelukkig waren er andere mensen die in paniek alle rescues belde, mama en twee kinderen kwamen bij ons terecht, maar het arme podenco mamaatje is op, ze is zo droevig en ten einde raad,....


als je in die ogen kijkt weet je genoeg,


Mag ik vragen om extra aandacht te geven aan deze lieverd, ik wil haar zo graag voor Kerst in een


mandje zien liggen, een stille wens,....SASKIA verdient om de andere kant van het leven te kennen,...

Fabienne

31 oktober 2009….

31 oktober 2009…. Eindelijk is de grote dag aangebroken. Vandaag vertrekken we met de auto van Fabienne vol hondjes naar hun nieuwe thuis in België en Nederland.


In het begin was de afspraak een 20-tal ; toen dachten we dat dit al veel ging zijn, maar gaandeweg vielen er af, kwamen er bij, nog een pupje meer enz.. Kortom de eindtelling kwam op 27. Daar er ook nog drie eigen hondjes meereisden, kwam het totaal dus op 30. Jawel, je leest het goed : 30 !!

Gedurende de hele week waren we allen druk met alles tot in de puntjes voor te bereiden. Iedereen moest tip top in orde zijn en werd nog eens extra gecontroleerd door de dierenarts, met controle van de paspoortjes en andere documenten.

Om 05.30 uur waren Fabienne, Diane, enkele studenten en vrijwilligers reeds in de Refugio in de weer om alle geluksvogels die vertrokken nog een stevige wandeling te laten doen, een laatste was- en borstelbeurt te geven, te controleren of hun tuigjes nog goed zaten, enz..
  

 

 

 

 

 

 

 

 

 
Napoleon van Fabienne daarentegen zag dit vroege uur absoluut niet zitten.

   

Om 07.00 uur hebben we iedereen ingeladen (was wel een beetje puzzelen welke hondjes het beste bij elkaar in de kooi konden), eten en drinken voor onderweg, genoeg extra doeken, een grote rescue-bag (papier, vuilniszakken en veel vochtige doekjes) en dankzij de goede voorbereidingen en planning konden we onze reis starten om 07.45 uur.

Wat ons de eerste kilometers het meeste opviel, was de stilte. Het was alsof we helemaal geen honden in de auto hadden. Sommigen onder hen waren onmiddellijk op hun gemak en slechts enkelen zaten met grote vraagtekens in hun ogen rond te kijken.

Op de middag hebben we een eerste plasstop ingelast. Ook voor ons was het even testen hoe we dit het beste konden aanpakken. Eigenlijk was het heel simpel. Bij het uitlaten hielden we ons voor de veiligheid aan twee hondjes per persoon. Op die manier nam het ongeveer een uur in beslag om iedereen de pootjes te laten strekken, zijn behoeften te laten doen en te drinken.

Om de vier à vijf uur hebben we op die manier een uurtje gepauzeerd. Vanaf de tweede stop kenden de hondjes (en wij ook ;-) de routine en verliep alles heel vlot. Zodra we ze uitlieten, deden ze hun behoeften, dronken ze wat en gingen vrijwillig terug hun kooien in.

Vanaf het noorden van Spanje werd het voelbaar kouder, wat de hondjes natuurlijk aanspoorde om sneller hun warme kooi terug op te zoeken.
 

 

 

 

 

Alin de enige hond die niet in een kooi reisde, werd als

eerste uitgelaten. Terwijl de andere honden nadien aan

de beurt waren, stond hij fier naast de auto te wachten
en hield een oogje in het zeil.
 
 
 
 
 

Bartje en Felupo waren de

druktemakers van de groep.

Telkens we op een parking

aankwamen, maakten ze op heel

enthousiaste wijze duidelijk dat ze

uit hun kooi wilden en wel snel.

 

 

Pantojo vond al deze stops niet nodig.

Hij lag steeds knus opgerold, lekker

warm in zijn kooi te snurken. Enige

overredingskracht was telkens nodig om

hem er van te overtuigen toch maar een

plasje te gaan doen… wat hij dan ook

telkens braaf deed.

 

 

Stephan'neke' en Stippeltje

waren de speelvogels van de

groep. Die hoorden we ook vaak

onderweg spelen met elkaar. Om

nog zo jong te zijn, hebben ze

zich echt voorbeeldig gedragen.

Tijdens heel de reis hebben ze

maar één keer een ongelukje

gehad in hun kooi, verder deden

ze telkens netjes hun

behoeften buiten. Het aan de

lijn lopen, hadden ze dan al

spelend ook heel snel onder de knie.

 

 

Vicky en Fanny vonden alles aan afvallende/ronddwarrelende bladeren geweldig : er achter aan gaan (beetje lastig om die persoon waar je aan vasthangt mee te slepen) en er in dollen. Zo was het natuurlijk iets moeilijker deze twee dames te overtuigen om snel hun plasje te doen.

 

 

 

 

 

 

  

Miete was de rustigste van de groep. Zij gehoorzaamde perfect en deed alles alsof dit voor haar de gewoonste zaak van de wereld was.

Sarah was de enige die het wat moeilijker had. Ze was bang en vond al deze drukte maar niets. Terwijl haar kooigenote Sally ging wandelen, kreeg zij dan apart een beetje meer aandacht.
 
 

Voor Elmo, Profi en Gino daarentegen

was het één groot avontuur. Deze

heren waren heel enthousiast en

onstuimig. Nadat ze werden

uitgelaten, was het veelal puzzelen

met de lijnen om ze uit de knoop

te halen.

 
 
De andere hondjes, Boba, Indra, Odin, Sonic, Bimpy, Sol, Sally, Lusie, Mamba en haar drie pupjes, Gigi, Violetta waren ook allemaal een vrolijk gezelschap, makkelijk in omgang en een plezier om mee te reizen.
 

Met de bedoeling de reis voor de hondjes zo kort mogelijk te houden, reden Marc en ik om beurten en hielden slechts een hele kleine (3 uurtjes) slaappauze. Zo hebben we het kunnen regelen dat we de dag nadien, op 01 november dus,

Heel leuk om bij onze aankomst al deze blije gezichten te zien, de ontvangst was hartelijk. Het weer daarentegen zat ons tegen. Bij het uitladen van de hondjes begon het te gieten, maar dit kon de vreugde niet temperen.

Opvanggezinnen en de nieuwe baasjes namen hun hondjes mee naar huis en wij reden met de resterende honden naar onze eindbestemming Breda.

Ook daar was ondanks het gure weer de ontvangst hatverwarmend. Alle hondjes vertrokken naar hun nieuwe thuis en wij reisden nat, moe, maar voldaan naar onze familie in België.
oor ons was dit een mooi, spannend en leerrijk avontuur en dankzij de goede coördinatie en samenwerking zeker een succes.

Deze ervaring heeft ons geleerd dat het ook voor de honden een aangename reis was.

Absoluut voor herhaling vatbaar.

Zondag 8 november 09

Een stralende herstdag.
Aan de voet van de Antwerpse kathedraal wordt in alle vroegte de SHINstand opgebouwd.

Ondanks de blauwe hemel is het koud en een venijnige wind maakt niet niet echt aangenaam. Een ober uit een naburig restaurant komt een kijkje nemen.
Even later krijgen we van diezelfde ober een gratis koffie aangeboden. Omdat hij van mensen houdt die van dieren houden, zegt hij zelf. Mondjesmaat komen er mensen voorbij. We moeten ze echt wel naar de stand dirigeren. Meestal toeristen die toch even tijd namen om te luisteren naar het Spaanse treurlied. In de namiddag krijgen van dezelfde ober een donatie... omdat hij van dieren houdt...
Zoiets doet deugd.

Dank zij de hulp van Linda, Elly, Walter, Stefanie en Timo werd er 301,70 Euro ingezameld. Het leegschudden van de collectebus bracht 71,20 Euro op. Maar het allerbelangrijkste is dat we met hart en ziel zoveel passanten hebben willen en kunnen overtuigen om een kijkje te nemen op de website.
In de hoop dat zij in een verre of nabije toekomst zullen kiezen voor adoptie, of dat zij zich willen engageren als nieuwe en gemotiveerde vrijwilliger, huisbezoeker, opvanger of wat dan ook.

Na 8 uur "standhouden", waren handen en voeten verkrampt van de kou.
Onderkoeld tot op het bot maar met een warm hart voor onze viervoeters hebben onze missie toch maar weer volbracht.

Tot de volgende: zaterdag 5 december op de Meir in Antwerpen.

Theo

Echte vrienden zijn je trouw en laten je niet in de steek

echte vrienden zijn je trouw en laten je niet in de steek



Een vriend is iemand die we moeten koesteren,
want een vriendschap is heel waardevol.



Een vriend is iemand die ons leven vult met
schoonheid , vreugde en liefde?..

En hij maakt de wereld waarin we leven,
beter en plezieriger.

Vriendschap is een wonder, dat rondwaart in je hart,
Je weet vaak niet hoe het gebeurt en waar het begint.

Je kent best wel het speciale gevoel dat
vriendschap met zich meebrengt,
Je weet dat 't een heel waardevol cadeau is.

Laat oude vrienden weten
dat je ze niet vergeten bent,
En laat nieuwe vrienden weten
dat je ze nooit zal vergeten.


Onderstaande foto's laten je zien
waarom GOD huisdieren heeft gemaakt.
namelijk ??

Ze helpen je met het huishouden?..

Ze beschermen onze kinderen? ..

Ze nemen het op voor de kleintjes?? ..

Ze laten ons zien hoe je moet relaxen?..

Ze kunnen lekker met elkaar klessebessen? ..

Ze helpen je als je omvalt?..

Ze hebben hele GROTE verwachtingen

Ze weten wie de baas is?..

EN?..

ze weten wanneer wij weer eens flink moeten lachen?..

Heb je eigenlijk vandaag nog
gelachen ???
Je doet 't zo :beweeg de hoeken van je mond naar boven, ik laat 't je zien?..

Sandra Manasse

Oh My God.... My Dog

Fabienne

Napoleon valt Rusland weeral aan

Geluid opzetten!!!

Zo gaat het er bij Fabienne aan toe!

Maria

Mooie Maria....

Lees haar emotionele verhaal:

Fabiënne's Dagboek

Gina

Jessy

Hallo Patrick,

Herinner jij je "Jessy" nog ? Het kleine hondje dat landde op Zaventem op 26.03.2008 en nu in Hastière (Ardennen) woont. Jij noemde haar het "Charly Chaplin-hondje".
Wel, wij willen je gewoon even laten weten dat het met Jessy prima gaat, ze geniet hier volop van haar prinsessenleventje. Ze leeft hier perfect samen met haar vriendje de Franse bulldog, het is een "vrolijk duo".

Wij zijn heel erg blij met ons Jessy, het is een schat van een hondje, ongelooflijk lief, eigenlijk het liefste hondje dat we ooit al zijn tegengekomen. Verder is het een echte plantrekker, ze is énorm intelligent, je maakt haar niets wijs, en ze weet wat ze wilt. "Angst" kent ze niet (heeft ze bij ons eigenlijk nooit gehad), ze gaat voor niets of niemand uit de weg, dit moeten we soms wel in het oog houden.
Ze gaat graag overal mee naartoe maar ze komt ook graag weer terug naar huis, naar "haar" thuis. Kortom : Jessy is een gelukkig hondje.

Ik heb er een aantal foto's bij gedaan dan zal je haar waarschijnlijk wel herkennen.

Verder willen wij u en de andere mensen van SHIN nog eens bedanken voor alles wat jullie voor Jessy gedaan hebben. Jullie inzet voor de Spaanse honden is echt bewonderenswaardig, gewoonweg schitterend werk !

Vriendelijke groetjes en tot een volgende keer,


Gudrun, Marc en Jessy (met een knuffeltje voor patrick)
Hastière (België), 04.11.2009.

Vakantie met de hond(en) in de ardennen.

Hebben jullie ook verschillende honden en vinden jullie het ook zo moeilijk een plekje te vinden om eens lekker uit te waaien met al de honden samen, hier is de oplossing :

Camping « LE ROPTAI » bevind zich te AVE ET AUFFE (nabij HAN SUR LESSE) en is een familiale camping gerund door een Nederlandse dame.

Er is zowel camping mogelijkheid met een tent in de bossen, met een caravan of met een mobilhome en er is ook mogelijkheid tot het huren van een chalet of boshuisje.

Wij zijn nu zelf sinds 3 jaar de trotse bezitters van een stacaravan maar huurden vroeger een huisje met onze 6 jack russells.

De enige belangrijke vereisten zijn het huisje « stof en haarvrij » te maken voor het verlaten (volledig kuisen hoeft niet want ze bezitten een kuisploeg) en de honden aan de leiband houden binnen de grenzen van de camping.

Vanaf de camping is er ook een prachtige wandeling uitgestippeld in de bossen van ongeveer 5 km en in de buurt zijn er verschillende mooie aangeduide wandelingen in de bossen.

Op 3 kilometer bevind zich HAN SUR LESSE waar meer dan genoeg eetgelegenheid is, van een simpele snackbar tot gastronomische restaurants.

Op 4 kilometer bevind zich WELLIN waar men de mogelijkheid heeft inkopen te doen in een COLRUYT of een CONTACT GB (ook open op zondagmorgen).

Hieronder vinden jullie de website van de camping waar jullie alle nodige informatie kunnen terugvinden.

www.leroptai.be

Voor meer persoonlijke informatie over het verblijf op de camping kunnen jullie altijd bij ons terecht :

Corinne.campagna@telenet.be

Have a nice holiday …………..

Corinne en Stefan en de Spaanse dansdiva’s (Pluche en Niña) en de Russells from Brussels

Hoe worden poezewoefkes gemaakt...

Griet

VRAAGJE KATE

Hey allemaal

mijn naam is KATE en nu al enkele weken in België

Mijn vraag is hoe het gestelt is met mijn kleine schatjes en waar ze terecht zijn gekomen.

Ik en mijn nieuw gezin zou het heel tof vinden als we nu en dan eens iets te horen en te zien krijgen van jullie
Je kan me contacteren via de mail (karsten.joos@telenet.be)

Nu om het voorbeeld te geven enkele foto's van mij en mijn huisgenoten waaronder CREME nieuwe naam BO (podenco ook uit spanje)

En tot slot ook even BREEZE (Engelse bulldog) voorstellen

dikke likjes KATE