vrijdag 31 juli 2009

Niet zo'n best nieuws over Puli.....


Na Puli's vrolijk dagboeknieuws , nu somber nieuws.
Gisteren, donderdagochtend, kon Puli plots niet meer plassen.
Hij werd onrustig en om de paar minuten liep hij naar buiten om te "persen",maar niets hielp.
Hij begon zienderogen op te zwellen.
We hebben meteen de dierenarts gebeld die midden een zware operatiedag zat.
Om half drie mochten we komen.
Na een grondig onderzoek bleek dat hij stenen had in de urineleider en de blaas.
De dokter besloot om meteen te opereren.
We mochten bij hem blijven tot hij in slaap was.
Om half zeven 's avonds was de operatie nog steeds bezig.
Om half elf 's avonds mochten we hem eindelijk ophalen.
Het lange bange wachten was voorbij.
De stenen zijn opgezonden voor analyse.
Daarmee kan de oorzaak achterhaald worden. Indien de stenen een gevolg zijn van het langdurig gebruik van Allopurinol zal de medicatie grondig herzien worden.
Puli ligt er nu als één hoopje ellende bij.
Het plassen is nog niet goed. Er 'loopt' water met bloed weg. Maar echt plassen is er nog niet bij.
De dokter heeft ons verwittigd voor het bloed (dat kan nog een paar dagen doorgaan), maar heeft toch gevraagd of ik straks verslag wil uitbrengen.
Leon heeft ons allen verbaasd.
Toen Puli binnengebracht werd wou hij er meteen opvliegen om te spelen.
Maar op een ferm NEE van ons hield hij zich in.
Dan ging hij op enkele meters afstand Puli ' observeren', en alsof hij begreep dat Puli ziek was liep hij er steeds rustig in grote boog omheen.
Wanneer Puli naar buiten waggelt om water te lozen loopt hij mee maar blijft op een respectvolle afstand.
Ik moet mijn mening over dat knulletje herzien.
Hij is wél een slimmerik en helemaal lief en attent voor Puli.
Gisteren heeft mijn respect voor het vak van dierenarts een enorme boost gekregen.
Die arme man was reeds van in de ochtend aan 'opereren' en onmiddellijk na Puli's spoedoperatie begon zijn spreekuur.
Toen we Puli gingen ophalen moest hij op de koop toe nog naar een patientje.
Ik hou jullie op de hoogte,
groetjes, Alice

Indy van zielig spaans hondje tot prinsesje...

alweer 2 jaar bij mij ....
wat gaat de tijd toch snel ik weet nog goed dat ze bij mij kwam met haar trieste oogjes en doffe vachtje...en nu een waar prinsesje.....op straat gevonden en bij fabienne gebracht...ze was gechipt dus het baasje werd gebeld...baasje kwam langs...indy was doodsbang en bleef kroelen bij fabienne...ze wilde haar niet meer...ze hadden liever een herder om mee te fokken....en zo kwam indy in de refugio...zielig ...vies en bang.....denise heeft haar toen in foster genomen...haar eerste fosterhondje....ze was best van streek toen indy al zo snel een huisje had...ze moest haar fosterhondje weer afstaan...we hebben nog steeds contact en mailen elkaar....ik stuur haar altijd wat fotos....ik ben zo blij met mn lieve indy...zou haar nooit meer willen missen ...en ze heeft een heerlijk prinsessen leventje hier met binky haar hondenvriendje...de kat is ook haar maatje...lekker op bed slapen....een droomleven want dat verdient dit meisje !

haar oogjes spreken boekdelen op de eerste 3 foto's ....

kijk en vergelijk !!

mijn lieve prinsesje



Joyce

Spaanse vleermuis???




donderdag 30 juli 2009

URGENTLY HELP FOR LOLA,...

LOLA HER STORY YOU CAN FIND ON THE DIARY, ON THE WEBSITE


she is no with us but is very very unhappy and sad,

may I ask you to try URGENTLY find a home for LOLA, where she can be happy

and be loved as she diserves,... she is 7 years old, no problem at all, does not bark,

is kind with everything and all,...she really deserves to go to a nice home,

Bende in keuken



Fabienne



Liefde tussen dieren en hun kinderen








Hondenschool Bornem

Het logo van shin zal op de affiche van de flyballwedstrijd van de hondenschool in Bornem staan.

Ik sponser de hondenschool in naam van shin.alle reclame voor shin helpt :-)

Flyballwedstrijd 6 september 2009

Hondenschool dogs@work Bornem

groetjes Griet

Vakantiehuis gezocht

Hoi allemaal,

Wij zijn op zoek nr een vakantiehuis waar wij met onze 6 Spaanse en Nedelandse banjers plus opvanger Dirk vakantie kunnen houden begin september,
heb al gezocht maar met 6 honden is het niet gemakkelijk iets te vinden.

Het liefst in Belgie, Duitsland of Nederland met een omheinde tuin.
Het zijn allemaal rustige sociale honden en absoluut geen blaffers.

Dus als iemand een tip heeft of iets weet waar hij/zij zelf de vakantie heeft doorgebracht stuur me dan even een mailtje.

Alvast bedankt voor de moeite namens Yentl, Nona, Koos, Xena, Spark en Dirk..
mailadres aceshin12@live.nl

Groetjes Mieneke

woensdag 29 juli 2009

Puli en Leon terug van weggeweest te zijn.....

Leon in de jongens tipi
Cookie time! we zijn braaf geweest
Nelson,Belize, Jack,Ginger en ikke
met de kids op wandel

Nelson, Ginger,Leon, Jack,
mijn Belize en ikke terug van de wandeling
Ikke met mijn favoriete scout Sïetsta - en
Leon wiens pijp uit is (zeldzaam)
Ikke, wiens pijp veel vlugger uit is
Leon in zijne pyama
Ikke en mijn lieve vriend 'Shunka'
Lief dagboek,
Voila, we zijn weer thuis en als ik WE zeg, dan bedoel ik ook WE.
De Leon is namelijk meegekomen en blijft nu voor drie weken bij ons, want zijn tweevoeters zijn vertrokken naar Ecuador.
Het kamp 2009 was memorabel in alle opzichten.
Voor Leon was het superplezant, want hij hoefde niet meer alleen de nachten in zijne bench door te brengen,hij mocht slapen in de jongens tipi.
Ikke, zoals steeds naast mijne tweevoeter bij de meisjes (who's the lucky one?) Het kamp begon voor mij,zoals altijd met 'fun'. Spelen, stoeien, luieren.
Tot, op de derde dag begon ik mij moe te voelen.
Ik hoorde mijn tweevoeter zeggen:"oei, zijn elleboog is weer kaal aan 't worden, als" dat" maar niet weer gaat beginnen".
En jawél, mijne Spaanse draak wou persé meespelen.
Het werd iedere dag erger. Ik was moe, onder mijn oksels kwamen kale plekken en ook rond mijn..hm..."mannelijkheid"...als je begrijpt wat ik bedoel.
De pukkels aan de binnenkant van mijn oren waren ook weer terug. En dit alles ,ondanks mijn dagelijkse dosis Allopurinol Mijne tweevoeter heeft direct mijne doktoor opgebeld. Maar die zei dat het niet nodig was naar huis te komen. Ze moesten mij zoveel mogelijk laten rusten en zodra ik thuis was zou hij opnieuw mijn bloed laten onderzoeken.
Ik zag dat mijne tweevoeter zich zorgen maakte, maar het kamp moest doorgaan, niwaar.Moest ze me naar huis gebracht hebben zou ik me pas echt ongelukkig en "gedumpt" gevoeld hebben.
Ondertussen maakte de Leon goede sier. Hij mocht ook vrij rondlopen want net als ik bleef hij bij de groep.
Natuurlijk heeft hij weer voor de nodige stunts gezorgd.
Op een avond riep mijne tweevoeter: " alle jongens , pyama aandoen", en hij liep natuurlijk mee en verscheen even later in een pyama voor mijne tweevoeter.
"jij niet ,knul....ik bedoelde de 'echte' jongens", lachte ze.
De laatste dag was ook ronduit 'fameus' te noemen.
Toen ik 's morgens uit de tipi kwam zag ik er niet uit. Uit mijn rechteroog kwam een heel pak gele smurrie gelopen. Mijne tweevoeter belde onmiddellijk naar mijn tweevoeter-man, maar die was al weg.
Omdat Linda toch naar de BBQ zou komen belde ze dan naar haar.
Ondertussen begon ook mijn linkeroog ambetant te doen. Linda heeft oogzalf meegebracht en dat hielp nogal vlug. Maar voor het zover was kwamen er een boel mensen en........honden aangewaaid.
Eerst kwamen Evi...Ginger ...Nelson en jawél, kleine Tsjakie die nu perfect luistert naar de naam JACK. Is dat een plezant manneke.
Alweer liep hij onvermoeid tussen "de groten" te spelen, klein maar dapper is dat ventje. Mijne tweevoeter zei dat hij volgend jaar zeker mee op het kamp mag!
Maar dan kwam voor mij de 'kers op de taart'. Belize, mijn hartendief,mijn schoonheid, mijn schattebolleke arriveerde. Plots vergat ik dat Spaans monster in mij. Het leven werd zoet.
En dat is wederzijds hoor.
Alle viervoeters werden losgelaten en er werd aardig wat afgestoeid.
Ook mijn hartendiefke liet zich niet onbetuigd.
Ze is daar beginnen rennen achter de Leon,(die had de bal afgepakt en moest rennen voor zijn leven) . Zij was zo snel dat ze haar pootje bezeerde. Toen was het uit met de pret. Mijn arm schattebolleke had duidelijk veel pijn. Toen Linda en Ronny haar daarna in de auto hielpen ging ik haar mee uitzwaaien.
Ondertussen heb ik het bericht gekregen dat alles terug oke is met haar.Dat is een pak van mijn hondenhart.
Maandagmorgen zijn mijn tweevoeters met mij naar den doktoor gegaan.
Mijn tweevoeter was nog zo moe dat ze in de wachtkamer op haar stoel in slaap viel. Te gék!
Enfin, het ritueel van scheren, prikken, bloed opzuigen begon. (mijne doktoor is precies ne vampier).. en na enkele dagen kwam de uitslag.
Het was weer ferm van datte.
Nu zit ik voor een paar weken aan 600 mg Allopurinol per dag en het wordt met de dag beter. Mijn ogen zijn nu terug helder. Maar dàt vindt de dokter nu zo raar.
Telkens ik een 'opstoot' heb verschijnen er zoveel symptomen. Hij wil die nu allemaal onderzoeken. Dus ,mijn "bloedgeeftijd" is nog lang niet voorbij.
Volgens hem zal ik altijd een 'zorgenkind' blijven. Maar mijne tweevoeter pakte mij eens goed vast en zei dat ze heel blij was dat ze voor mij kon zorgen want wat zou er anders met mij gebeurd zijn.
Ja, ze zien mij graag, zulle.
Ondertussen zit ik hier met de Leon. Ons tuintje werd op twee dagen tijd een ruïne. De buurtkatten lijken nu allemaal spoorloos. Geen enkele kat of kater durft zich nog op onze tuinmuur wagen. En mijne tweevoeter haar armen zijn reeds 3 centimeter langer geworden van zijn gesleur en getrek.
Maar één ding is zeker.....hij brengt leven in de brouwerij.
Tot wederenschrijfs,
Je Puli

zondag 26 juli 2009

Raika Het Vervolg ...




Lieve Raika,
Een jaar geleden kwam je binnen in de Refugio...
Je was een bang, zielig gekwetst zieltje...
Maanden lang moest je wachten op die ene mail
die ene muisklik om je leventje te veranderen...
En hoe ging het veranderen,
met ons allen dachten we van Yes,
eindelijk mag ook jij naar huis...
Helaas we werden met ons allen
op een ander verhaal gedrukt,
je werd zelf hier in België gedumpt...
Zelf hier in ons eigen land werd je veel kwaad aangedaan...
Even bij Jolien op uw positieven komen, maar je was zo bang...
het wou u niet zo lukken van tot rust te komen...
Dus mss kon het bij ons wel lukken,
de 'Place-to-be' voor Podenco's,
actieve, bange, gekke, energieke, koppige...
We hebben van alles wat hier hé...
En ja hoor, hier was het meteen prijs,
Uw streken kwamen der na enkele uren al door...
En een kleine week later ben je al feller
dan welke podenco hier bij me thuis...
Je voelt je super goed en je laat het ook merken...
De roedel vind je super
enkel Tequiero krijgt soms klappen van je
en kan het zo niet hebben
dat hier een Podenco-meisje
meer noten op zen zang heeft dan hem...
Maar ook dat komt wel goe...
Zolang we thuis blijven met je gaat het goed,
weggaan betekent voor jou duidelijk gedumpt worden...
Maar wees er maar zeker van lieve Amika
(die naam heeft Manony u gegeven)
wij zullen u niet dumpen hoor,
wij geven al zoveel om je
dat we je niet echt meer zullen kunnen laten gaan...
Ik denk dat je hier echt thuis hoort,
en dat je dat ook intussen al zelf beslist hebt...
Hier zal je Podenco kunnen zijn,
met alle kuren die een Podenco ook heeft...
Hier nemen we je zoals je bent,
een lieve zotte gekke podenco met vuile pootjes...
Lieve Amika,
Je bent echt een lieveke die nu eindelijk eens
een rustig gouden mandje verdient...


Groetjes
Vicky

www.tvlooiennestje.be



vrijdag 24 juli 2009

Rommelmarkten

Op 13 juni stonden we op een straatrommelmarkt (groenstraat) in Wilrijk.
We hebben gemerkt dat er tijdens straatrommelmarkten veel interesse is voor onze organisatie.
Het schitterende weer zorgde voor veel volk.
Onze opbrengst was toen 250€

We hebben op 11 en 12 juli weer op onze binnenrommelmarkt in Edegem gestaan ten voordele van onze Spaanse viervoeters.
Door de vakantieperiode en het goede weer was er spijtig genoeg niet zoveel volk aanwezig.
Onze opbrengst was 186.5€.

Onze volgende rommelmarkt is op 15 en 16 augustus zoals gewoonlijk in Edegem.

Zaal Elzenhof
Kerkplein 3
Edegem

Ligging: klik hier

Honden zijn welkom!!!
De zaal ligt vlak tegen Fort 5 zodat je na een bezoekje aan ons standje een leuke wandeling kan gaan maken.

Tot dan!!!

Groetjes Wim en Dana

een beetje medelijden...

Mensen moeten eerst goed denken voordat ze een hond nemen!!!!

klik hier voor de prezentatie

Fijn weekend

Sandra

woensdag 22 juli 2009

Verkoop per opbod !!!

Te koop diverse Swarovski juwelen zo goed als nieuw.
Gezien de opbrengst van zowel de Swarovski juwelen
als de gouden juwelen volledig bestemd is voor ACE/SHIN
graag goed bieden,
het is tenslotte voor een GOED DOEL.


Langere ketting - vraagprijs 90 -100 Euro

Armband - vraagprijs 45-50 Euro



Meerdere foto’s zijn beschikbaar op aanvraag.
Men kan deze altijd komen bekijken.

Voor meer info zich wenden tot : sweetiepie@skynet.be


dinsdag 21 juli 2009

Gustaafke

Gustaafke, het "lelijke" hondje met de onderbeet, speciale kleurtjes en grappige krulstaartje, is nu twee weekjes ten huize Loeka & Grenouille, en tja wat kan ik zeggen,

hij voelt zich kiplekker.

Zijn afwachtendheid, stress, verdriet en ongeloof van zijn tijd in het asiel (véél te lange tijd) heeft plaats gemaakt voor enthousiasme, blijdschap, onvoorwaardelijke liefde en hondse trouw.

Gustaafke is een hondje dat niet echt behoort tot mijn favoriete rassenstandaard, ik heb ze liever wat groter en robuuster...tja ieder zijn smaak zeker hé! Toen hij hier net was, kon ik niet nalaten te denken "mens da beestje stond toch ook achteraan in de rij toen ze de tanden uitdeelden"...

Zijn onderbeet is toch niet miniem meer, je kan er een dikke wijsvinger tussen leggen haha...

Maar...

Gustaafke heeft mijn hart gestolen, en het mijne niet alleen. Loeka - die is van hem, en van geen ander, Grenouille moet het niet wagen om in haar buurt te komen als ze samen het kussen delen, want dan laat hij gevaarlijk zijn tanden zien! Alee... ja... nog MEER want je ziet ze altijd dankzij het gebrek aan een hondenbeugeltje.

Grenouille speelt zelfs met hem en dat is wel erg ongewoon voor mijn Mr. Bulldog "don't talk to me or I'll kill you".

Kortom Gustaaf is een supermakkelijk, lief, betrouwbaar, grappig, zindelijk, stil manneke, die na al die tijd eindelijk uit het asiel is weggeraakt, hij was het allemaal vergeten hoor,

de leuke dingen, hij zat stil in een hoekje te wezen en je zag hem zo denken - wat nu weer...

Maar nu laat hij het niet meer aan zijn hart komen en gelijk heeft hij. Hij pikt het grootste hondenkussen dat hier ligt, eruit, en daar draait hij zich helemaal tot een bolletje, tot hij een uurtje later eens wakker wordt, zijn kopje optilt om te kijken of ik er nog ben, en hem opnieuw installeert tussen Loeka's pootjes, of met zijn kop op Grenouille's poep, of aan mijn voeten, of lang uitgerekt op zijn kussen.

Hij speelt hier de hele dag door, alleen of met Loeka en die dikke hond van mij, met een balletje of een wasknijper, alles is goed, als hij het maar in zijn mondje kan houden.

Kousen dat steelt hij het liefste, dan gaat hij met zo een lange voetbalkous van mijn vriend, de tuin in, in zijn snelste tempo rent hij naar vanachter, waar hij ze op professionele wijze in de zandbak, "Loeka's schatkist", begraaft. Hij bijt er wel geen gaten in, als dat niet sympathiek is!!

Op wandeling loopt hij gewoon los, de leiband vindt hij niet zo fijn, hij prefereert een moddercross met Loeka. Grenouille die hobbelt er wel achteraan, maar dat gaat vanzelfsprekend ietsje trager hé. Gustaaf luistert alsof hij al zijn hele leven bij mij is, zo een braaf hondje heb ik zelden in huis gehad.

Terwijl ik dit schrijf, zit hij me aan te staren, met zijn bolle oogjes, en hij blijft onophoudelijk naar me kijken, zo van "ga je me strelen??", en " aaj lof joe mammie ", hij kan zijn oogjes bijna niet meer open houden, zo moe is hij van al dat spelen,

wat moet het toch met hem doen hé, een jaar in een hokje en nu alle vrijheid van de wereld...

Nu nog wachten op dat Gouden mandje, wie Gustaafke een kans geeft, heeft misschien niet het mooiste hondje, maar wel een hondje met een onbeschrijfelijk groot hart en een nog nooit geziene liefde voor zijn mensen.

Hij is echt een kanjer!!!

Jolien, Loeka, Grenouille en Gustaafke

maandag 20 juli 2009

Collage


Een mooie collage van onze zorgenkinderen,

gemaakt door Floor, een van onze stagiares,

waarvoor een grote dank je wel, tof he,



Groetjes Fabienne

zondag 19 juli 2009

5 fietsen gezocht

Hallo allemaal,

Een verzoek vanuit Spanje!

De vrijwilligers/stagelopers die bij Fabienne op de Refugio helpen zijn dringend op zoek naar fietsen.
We zouden graag 5 fietsen op de Refugio hebben staan die dan gebruikt kunnen worden voor allerlei doeleinden.
Staat er bij jou misschien nog een goede fiets die niet meer wordt gebruikt
en die je wilt schenken aan ACE.

Stuur mij dan een emailtje
Ace.adv.20@gmail.com

Dan zal ik zorgen dat de fiets bij Fabienne komt.

Dank jullie weer namens alle hondjes.

Sandra Manasse

Never Underestimate a Mother!

MOTHER RESCUING HER CHILD






Look at the dog's face ...
This has to be what he is thinking.
"What the hell just happened?
Did I just get my *ss kicked by a squirrel!?!!"