SHIN avond

Het was in alle opzichten een geslaagde avond.

Er waren 158 deelnemers ingeschreven en de avond zelf zijn er nog een 10-tal bijgekomen.
Langs deze weg willen wij iedereen van harte bedanken voor hun aanwezigheid en voor alle lieve, enthousiaste mailberichten die we ondertussen hebben ontvangen.

Vooral onze dank aan de sponsors en de mensen achter de toog en de schermen.

Zuster Lieve en broer Roger, tante Rita en Basil, Herman, Christelle, Kevin en Robbe, Ronny en Linda, Jenny Crab, Patrick en Manon, Ilka van Dievel, Wim en Dana, Elke en nog vele andere.

Theo en Gisje

welkom Andre

Carlos & Bertina

ODDY en ROBBY...

Sinds maandag heb ik er een nieuw hondje bij...

Weeral zo'n schatje en mooi dat hij is !!!

Het moet gezegd worden, Spanje heeft de allermooiste kruisingen ter wereld en onze Robby is daar weeral het levende bewijs van !!! Nog maar 1 jaar oud en reeds 2maal gedumpt en de laatste keer dan nog in Belgie...? Begrijpen wie begrijpen kan... ik alleszins niet , de blijheid en vriendelijk stroomt eraf bij dit mooie hondje ondanks de pijnlijke ervaringen en de ontreddering die hij heeft ondergaan . Een spaans zonneke, doodcontent met een knuffel en een vriendelijk woordje, en voor de rest maar spelen en spelen... Hopelijk komt hij gauw , dat ene baasje dat we nodig hebben, die hem nooit meer in de steek laat en hem koestert een leven lang !!!!

En dan is er nog mijn lieve lieve ODDYMAN, hij is toch zo blij en zo fier dat hij weer deel uitmaakt van een gezin , het is bijna ontroerend om hem bezig te zien .... Waken , samen met Mackenzie, onze grote liefste herder, doet hij met zoveel overtuiging...Fier staat hij dan aan de poort,gevaarlijk te grommen alsof er groot gevaar dreigt en hij ODDYMAN iedereen moet redden !!! Ook de paarden moeten eraan geloven, af en toe er eens goed achter zitten, dat is toch zo plezant, samen met den Tommy die niks liever doet dan de boel op stelten zetten !!! En ja,was ik al bijna vergeten, ne lekkere goeie verse paardendrol... bestaat er iets lekkerder dan dat om van te smullen en daarna gezellig even in ronddraaien... Maar het leukste denk ik vind hij s' avonds, als iedereen thuis is, gordijnen dicht en buikske vol... En dan samen met mamie in de zetel liggen en veel kusjes en krijgen en streelkes... O daar geniet hij zo van onze oude Spanjaard !!!Dan is hij de koning te rijk en Spanje is een heel ver verleden....

Dus AUB,ik weet niet goed aan wie ik mij moet wenden... Laat hem toch als het even kan en mag nog heel lang bij ons blijven... Hij heeft er zo voor gevochten,de moed niet opgegeven... Hij hoort er zo bij, bij ons gezin...we kunnen en willen hem niet meer missen !!!

Onze lieve lieve ODDYMAN

Hilde

Nieuwe aanwinst Fortis

Onze Suus heeft een goed ontwikkelt jachtinstinct , Zorro kan er ook wat van maar onze nieuwste aanwinst Fortis, een kater uit het asiel hebben ze tot onze verbazing binnen 3 weken geaccepteerd.
Suus moedert over hem en ze zijn al vriendjes, ze zoeken elkaar steeds op.
Tommie heeft geen jachtinstinct en vond katten eng maar begint hem ook leuk te vinden. Onze Spaanse kanjers blijven ons verrassen, nooit gedacht dat het zo makkelijk zou gaan.

Aleid

de 10 dagen ....

en weer op de site ...prachtige hondjes in de dodenrij...
ik blijf eraan denken na het zien van deze foto's...
lieve koppie's....vast allemaal prachtig lieve honden ...
vooral het kleintje ...het yorkie mixje laat me niet meer los...
ik heb een zwak voor de kleintjes en ik kan het beeld niet vergeten
dan zit je in je auto...of lig je in bed en denkt aan al deze leventjes ...
prachtige levens....waarom mogen ze niet meer leven ?
waarom zijn ze afgedankt ?
waarom...dat is de vraag...
wat hebben ze misdaan ?
vast helemaal niks....het zijn vast allemaal prachthonden.....
ooit waren het ook lieve kleine pups...ooit waren ze misschien wel geliefd ...en nu ??...
afgedankt...
zomaar.....omdat ze gewoonweg in de weg zitten....
hoe kun je zoiets doen.....hoe kun je een levend wezen zomaar wegdoen
hoe kun je een prachtig dier zomaar in een dodingsstation brengen
ik kan er gewoonweg niet bij ...
ik zal dit nooit begrijpen
had ik maar geld had ik maar plaats dan mocht je bij me komen wonen lieve kleine york mix ...
kon ik je maar redden ...
kon ik maar iets doen ....
voor dit kleintje en al deze anderen die daar zitten
je voelt je zo machteloos omdat je weet dat het niet stopt...
zijn deze weg dan komen er weer nieuwe die hun laatste 10 dagen aftellen
wat zou er door ze heen gaan ??
de angst ...de eenzaamheid...
soms is het beter hier niet te lang over na te denken
ik zat alweer met tranen in mijn ogen toen ik al deze lieve koppies zag...
hoe kun je zoiets doen ...hoe ??
konden we ze allemaal maar redden....
we blijven duimen voor al deze hondjes dat er ooit een einde komt aan deze afschuwelijke praktijken....

one day......

joyce slagt

Coolestdogever

Podenco in los barrios

Gisteren was ik zoals alle dagen aan het kijken op onze website.
Bij laatste nieuws weer beelden van honden die hun 10 dagen afwachten om te worden afgemaakt. Ik zal nooit wennen aan die beelden maar 1 beeld bleef heel de nacht spoken in mijn hoofd, namelijk van de graatmagere bijna kale podenco liggend in een koude mand, hoofdje teneer wachtend….. Ik weet, je kan ze niet allemaal redden maar God moest ik nu in Spanje zitten ik ging de podenco halen want die zit in mijn hoofd.

Tja ik ben gek van podenco’s, ik vindt ze gewoonweg prachtig… Spijtig genoeg heb ik 3 hondjes en met een verhuis in aantocht is een 4 e hond uit den boze.
Vandaag ging ik toch maar weer eens kijken naar het beeld van die podenco, ja waarom toch ik kan niets doen en wordt er alleen maar triester van… maar…
De foto was vervangen door een andere…
Podencootje stond nu met een tekstje in Fabienne’s dagboek. Zou zij hebben gevoeld wat ik voelde ? En heeft ze het arme schepseltje meegenomen ? God ik hoop het echt en als het zo is… Als ik een goed huisje heb gevonden voor Lena dan heb ik een plaatsje vrij en mag podencootje gerust bij mij in opvang komen…

Joke, opvangmama van Lena

Puli presents....(tromgeroffel)...Leon,the biggest show off in Europe

Zie hem daar nu staan.
Dat manneke is nog maar een paar maandjes bij de Indian scouts en dat denkt al dat hij alles weet over indianen.
Twéé, slechts twéé woordjes Lakota heeft hij geleerd:
"Hau Kola" .
Dat wil zeggen "Dag vriend" en dat blaft hij tegen iedereen die hem passeert.
Alléé, 't is toch vriendelijk hij zou evengoed wat anders kunnen blaffen,hé.
Maar de stunt die hij verleden zaterdag uithaalde spande wel de kroon. Komt hij daar toch binnen met een prachtige 'warbonnet' op zijn fiere koppeke. Een warbonnet waar de echte indianen in Amerika jaloers op zouden zijn.
En als klap op de vuurpijl hing daar dan een 'canupa' (pijp) uit zijn bekkie te bengelen.Protest van mijn vrouwke natuurlijk "als ik niet mag roken in het bijzijn van de kinderen,dan gij ook niet,zulle". Maar probeer het maar eens af te pakken van zo'n brok energie
Nu kunnen jullie dat allemaal heel 'clever' vinden, maar dat is het niét. Ons Leonneke had duidelijk nog niet door dat we reeds verschillende weken over de Inuit (Eskimo) aan 't leren zijn. In het lokaal hangen foto's en voorwerpen van het poolvolk om de sfeer te creëren.
Loopt hij daar rond te pronken in een outfit van de prairieindianen.
Wedden dat , wanneer wij over de Amazone indianen gaan leren hij dan gaat binnenkomen in een Eskimopakske!
Zijne euro valt wel,maar dan héél traag! Hij is voorwaar een échte circushond!

knuf en snuf van de wijze,bezadigde,intelligente en vooral bescheiden PULI
p.s. Tegen de avond werd de Leon wat bleekjes rond de neus.
Indiaanse tabak (Kinniknnik) is zware toebak!

Liza

Lieve allemaal;

Hier eindelijk een kort berichtje van mij, liza.
Misschien kennen jullie mij nog, ik ben dat hondje met dat zwalkende achterkantje.
Het gaat heel goed met mij, vrouwtje is super trots op mij.
Ook de dierenarts is erg tevreden over me, en vindt dat ik erg goed vooruit ben gegaan.
Ook mijn zwakke achterkantje is stukken sterker geworden, je ziet bijna niet meer dat ik zo zwalk.
Ik ben ook een echte allemansvriendin geworden, en laat mij graag door mensen aanhalen.
Op dit moment doe ik een lekker dutje op het werk van vrouwtje, terwijl vrouwtje stiekem een email aan het typen is.
Ik ga dus bijna overal mee naar toe, maar vindt het ook wel lekker om eens een keertje thuis te blijven.
Graag ga ik ook mee naar de sportschool van vrouwtje, en lig ik bij de deur om iedereen te begroeten.
1 keer per week ben ik samen met mijn vriendin Noah, en hebben we samen erg veel lol.
Dus ik wilde jullie even laten weten hoe het met mij gaat, en ik hoop dat vrouwtje snel weer een stukje
Over mij wil e mailen.

Heel veel liefs van liza en vrouwtje

Puli aan Loeka

Howdy,maat! Tof dat jij aan mij denkt, dat is wederenzijds,hoor. Op het moment voel ik mij heel goed, dien mottige Spaanse draak in mij is terug in slaap gebracht. Helemaal genezen zal ik nooit,maar zolang we hem 'slapend" kunnen houden ben ik oke. Je kent toch het spreekwoord: "slapende draken bijten niet",hihihi! Ik denk dat ik nog heel lang mijn pillekes moet slikken, maar zolang daar een stevige saucisse rondgedraaid wordt hoor je mij niet klagen. En de Leon ook niet. Wanneer hij er is als ik mijn pilleke krijg dan krijgt hij ook een lapke saucisse. Ik vind dat niet eerlijk,hij is tenslotte gezond en ik niet...dien...dien...PROFITEUR! Geloof me, dien gast is echt niet te schatten. Opdringerig, bazig, en hyperactief! Hij is ook niet van de slimste. Hij heeft nu al zo'n paar miljard keren naar zijn voeten gekregen omdat hij ons woestijnrat Dutske de stuipen op het kleine oude lijfke jaagt. Maar dàt is natuurlijk ook een rare. Ik heb haar al honderd keer gezegd:"kruip dan toch in een van je kokosnoten,dan hoor je zijn lawaai niet"
Maar neen, ze staat em dan ook uit te dagen ,hé. Ik moei me ni meer,als ze het zélf maar oplossen. Zijn vrouwke denkt erover om die knul naar 't school te sturen. Dat wordt veel gedaan tegenwoordig. Ik hoef dat niet. Ik snap altijd direkt wat er van mij verwacht wordt. Ik kan zitten, pootje geven, liggen en het "nest liggen" ken ik ook. Ik "wacht" wanneer mijn vrouwke dat zegt en ik kom "hier". Nu ja, dat laatste is geen kunst,ik wijk nooit een stap van mijn vrouwke (behalve wanneer er een hert langs komt stormen,maar hier in Antwerpen zie je dat niet zo dikwijls). Bij de Leon moet er eerst een heleboel àfgeleerd worden voor dat die het kan snappen denk ik, maar dat laat ik aan de 'perfessionaals" over! En jij, jij zit nu met Ankor,hé. Ik moet wél toegeven dat dat wel ne knappe witte is. Maar wat ik nu wel straf vind is dat ze van jou ook zeggen dat je "streken" hebt. Ze moeten nu toch wel snappen dat wij ook onze hondentrots hebben. Maar weet ge,ik heb toch al ondervonden dat tweevoeters hun hart groot genoeg kan zijn om van méér dan één hond te houden. En...zolang wij Nummer Uno blijven is alles toch oke,niet? Hoeveel lotgenoten er bij jullie ook komen en gaan jij blijft toch wel de "special",hé? Ik ben blij te horen dat er bij jou ook beterschap is met die dikke lip van jou. Dat moet al even eng zijn als mijn kale plekken. Maar ik weet zeker dat voor ons alles goed komt Ik ga nu een goeie pint drinken op jouw gezondheid,schol maat!
Dikke knuffen en snuffen van je vriend, Puli
p.s. Dien tweevoeter die het Kwispelbier heeft uitgevonden mogen ze van mij een medaille geven!

Ulla(nu Cava)

Vorige maandag is Ulla(nu Cava) met haar baasjes een bezoekje komen brengen.
Het was juist verloren maandag,dus hebben we spijtig genoeg ni heel veel aandacht aan hun kunnen besteden maar het was heel leuk om te zien hoe gezond en gelukkig ze is. Het is ook een ontzettend slim hondje dat verschillende trucjes kan.

Op de puppyborrel van Cava hebben ze 250 euro ingezameld voor Shin,dit geld hebben ze aan ons overhandigd,die ik nu maandag ga storten op de rekening van Shin.


Groetjes!!
ilka

Oproep aan Puli!!!

Hé kerel, hoe gaat het ondertussen met de strijd tegen dat leishdinges???
Ik ben dus wel KEIongerust e maat!!! Ik snap da ge het te druk hebt met de Leon te swanjeren maareee Old friends are the best zeggen ze altijd!!!! Dus ik verwacht snel ne message van u!! En nu moet ik toch het volgende nog kwijt: ik snap u volledig, ma echt VOLledig hé als gij zo verhalen vertelt van de Leon dat die uw vrouwke zowa probeert te pikken, das hiere hetzelfde story e man! Dienen Ankor komt hier binnen met zijn wit vel, en zijn drapperige tiestige ogen, en oooola ikke, ocharme het sloorke met dienen bol op mijn lip (pas op, veel kleiner maar hij is er nog een beetje, ik voel het in mijn kleine teen!!), ik telde precies nie meer mee!!

Ankor krijgt hier aandacht voor 10, met zijn etterogen en zijn hoestje....pfffff aanstellerij ja!!! Als kik zo ne keer wil spelen met mijn mama, dan komt die hem daar tussen stellen en dan begint mijn vrouwke aan hare klaagzang zulle, dat hij toch nog dunnekes is en dat hij snel beterkes moet worden en bleir bleir bleir... en als ik dan ne keer vies ben en mij met mijne schoonste kant (achterkant) naar haar draai, dan zegt ze nog dak zo geen streken mag verkopen!!! Krijgt daar kop noch staart aan jong! Ma alee ik hoop dat em rap genezen is, dat em kan vertrekken hahahahaha!!! Nee jong, tis eigenlijk wel ne fijne gast, vree lief en al, hij probeert af en toe wel mijn plek in te pikken maar mama zegt dan altijd dat ik numero uno ben en blijf dus dan benk weer wa gerust hé! Zolang dat em van m'n roos kussen afblijft, kan ik ermee leven!!!

Update me Puli!!!!
Tot snel, liefs Loeka!!!

Opbrengst Kerstkaarten

Kerstkaartenactie van 2008

Tada… Jawel het is eindelijk bekend hoeveel we hebben kunnen verdienen om onze dierbare Spaanse Hondjes weer een steuntje in de rug te geven!

Onze kerstkaartenactie van 2008 heeft maar liefst: 1631.93 Euro opgebracht!!!

We kunnen het bedrag mooi gebruiken om dakpannetjes op
het kliniekje aan te brengen, want het huidige dak lekt een beetje. Zo zitten onze hondjes die extra verzorging nodig hebben tegen volgende winter lekker droog.

Graag dank ik nog even onderstaande mensen:
· Theo en Gisje: Voor alle hulp.
· Mijn zoontje en vriend: Voor hun geduld terwijl ik weer druk in de weer was voor SHIN (ze hebben volop hebben geholpen om alles in te pakken).
· Iedereen die kaartjes heeft gekocht of verkocht voor onze dierbare hondjes.


Groetjes Elke Bormans

De leukste plekjes van Charra om te soezen

Dit zijn nu mijn lievelingsplaatjes om te dutten seh...

Op de leuning, gewoon een lekker dik kussen onder mijn poep of op een kussen dat ik eerst natuurlijk wat moet opschudden (kijk maar naar de pluisjes die er uit komen)...

Mijn baasjes vinden het niet zo leuk als ik dit weer eens doe, maar ik moet toch mals liggen eh! En dat kan maar als ik de plush uit het kussen haal en op de juiste plekjes doe.

Dikke poot Charra

Op bezoek bij “Le Refugio”, La Calla Mijas.

Al van het begin dat ik vrijwilliger werd voor ACE-Charity-Shin is het mijn wens, op bezoek gaan bij de honden in “Le Refugio”. Kennis maken met Fabiënne en vrijwilligers in Spanje. Wel was ik wat ongerust of het niet te eng zou zijn. Je ziet en leest op de website van Ace de vreselijkste dingen maar gelukkig ook al het goeds wat daar gedaan wordt voor de verschoppelingen van de Spaanse maatschappij. Elke winter gaan mijn man en ik met de camper naar zuid Spanje dus ook nu eind 2008 was het plan voor enkele maanden af te reizen en dus nu ook Le Refugio aan te doen.
Door persoonlijke omstandigheden vatten we de reis naar Spanje reeds 3 oktober aan.

Ja dan is het zover, woensdag 22 oktober in zuid Spanje, wordt je wakker en wat horen we, tik,tik,tak, regen, jammer juist nu we naar La Calla Mijas rijden voor het bezoek aan El Refugio. Vooraf op site gekeken hoe daar te komen, afslag La Calla Mijas (vanaf Malaga voorbij Fuengirola) dan op rotonde rechtsaf, volgende rotonde rechtdoor, en dan eerste afslag rechts. Jawel een mooi bord met hond en kat afbeelding. Dus smal half hard slingerpad op naar boven klimmen, rechts afgrond, gelukkig geen tegenliggers, terug in z’n achteruit dat nooit, we horen de honden en ja hoor, daar zien we het ook. Een hoop geblaf, honden en katten en mensen daar aanwezig. El Refugio? Nee sorry u bent bij een honden en poezen pension. Le Refugio is een paar honderd meter verder, hoor maar je kan de honden hier ook horen. Ja hoor, dus hier gelukkig net de ruimte om de camper te draaien, op naar de volgende halte. Ook hier geen echte weg maar gewoon een half verhard pad met wat parkeer mogelijkheden.
Aankomst El Refugio, keurig hekwerk en met een mooi reclamebord ACE- charity-shin. Eer we geparkeerd hebben en bij de toegangspoort staan leek deze op slot en niemand te zien. Doch gelukkig even later, daar komt een dame (Engelse vrijwilliger) aan met enkele honden. Wat bleek, dit slot is tevens een grendel dus schuiven en naar binnen. Een stukje wat klimmend naar boven, veiligheidshekwerk door, verder pad op naar boven en ja daar is het dan, eerst nog een hekwerk, dan een gebouwtje met opslag ruimte, bureautje en het belangrijkste de nieuwe behandelruimte van de dierenarts. Daarachter een veertigtal kennels met ca. 4 honden er in, achter in de kennels een nachthok met manden. Alle kennels met rvs.eten-drinkschalen. Links van de kennels verharde uitloopruimte en uiterst links twee aparte ruimtes voor pups en kleine hondjes waarvan 1 voorzien van bord Quarantaine, het nachthok gebouwd van oude vrieskist. Achter de kennels een gebouwtje met ruimte voor opslag voer, en nog een extra ruimte voor zo nodig quarantaine of b.v. geboorte pups. Daarboven groot hok met verharde uitloopruimte voor de oude honden en met een grasveldje. De hokken en terrein worden proper gemaakt door een drietal vrijwilligers. Zowel spaans en engels sprekenden en dit wisseld per dag. Verder waren er nog twee vrijwilligers bezig met bouwwerkzaamheden.Na alle honden van wat snoepgoed te hebben voorzien zijn we onze hondjes weer gaan opzoeken in de camper, tevens tijd voor voor een bakkie.
Net de koffie op komen Fabiënne, Ton en Manuela de parking op. Na de kennismaking worden we uitgenodigd nog weer mee naar boven te gaan en daar is dan ook tevens de dierenarts gearriveerd. Wij geven een gift af aan Ton de penningmeester, aan Fabiënne ca.12 kg snoepgoed voor de honden en 70 stuks heel goede pijnstillers waar de dierenarts heel erg blij mee was. Dit alles zomaar mee gekregen van een mevrouw, een dieren voederzaak en onze dierenarts. Dan wordt ons de nieuwe behandelruimte getoond, Yes menig dierenarts in Nederland zal er jaloers op zijn hoor, fantastisch. Nog wat buiten rondlopend verteld Fabien ons over een heel schuwe hond welke niet de kennel in wil en door de vorige baas aan één oog is blind geslagen. Over dikke Berta die nu slank en levenslustig rond huppeld. Zo is er over elke hond wel wat te vertellen. Erg ingrijpend maar als je hier rondloopt dan is het (vinden wij althans) minder erg want deze zijn gered en van sommige is al een adoptie of opvang adres bekent, anderen wachten er op maar zijn in ieder geval al gered. Je blijft er benieuwd naar hoe het nu met Refugio en de honden is. Iedere keer zijn er veranderingen zowel wat bouwerijen als bewoners betreft, De derde keer dat wij op bezoek kwamen, ja één keer is echt niet genoeg, waren er net twee puppy’s binnen die heel ziek waren en wachtende op de arts. Dit grijp je wel aan hoor. Deze keer was ook Elke Bormans (shin vrijwilligster Belgie) enkele dagen in El Refugio en zal met de vlucht terug naar Brussel fungeren als vlucht begeleider. Verschillende hondjes zaten al gereed in aparte bench. Deze dag was toevallig ook net de groooooooote vrachtwagen vol met goederen (vooral eten en manden) gelost en deels al in de nieuwe cabins opgeslagen.Ton Roos weet hier alles van, volgde de vracht van begin tot einde rit. Na alle hondjes weer van snoep te hebben laten genieten gingen we afscheid nemen van Fabien. We hebben het nog even over het wassen en trimmen van de honden. Dit is nu nog niet aan de orde, deels tijdgebrek en vooral ook geen (warm)water. (weet iemand toevallig een butagas gestookte gasgeiser die niet meer in gebruik is, je weet nu waar hij hard nodig is) Met de boodschap tot volgend jaar nemen nu definitief afscheid van de honden, vrijwilligers, stagiaires en Fabiënne.
Thuis in Nederland helpt je naar vermogen door alles wat maar geschikt is te verzamelen voor een transport naar Spanje. Maar waar je het werkelijk voor doet ziet je niet met de adoptie van dat ene hondje, ook nog niet helemaal via de website of de verhalen van je mede vrijwilligers. Ja, pas nu we daar de honderden honden van pup tot oud,van klein tot groot zagen en hoorden dan besef je pas goed “ja hier doe we het met z’n allen voor”. En erg ingrijpend is het alleen buiten “Le Refugio”.

annie

Abi en Luni

Hallo

Onze Spaanse meisjes houden niet alleen van het zonnetje ….
Ze genieten met volle teugen.
Het gaat echt prima met moeder en dochter.

Groetjes

Carina Lamot – Van Elewijck
Hoboken

Opvanghond Lena

Hallo,

Ik ben Lena en ben sinds een maandje in Belgie bij mijn opvangmama.

In het begin was ik echt heel bang.

Nu gaat het al beter maar vreemde mensen daar ga ik nog in een grote bocht langs.

Ik ben nog wat bang maar toch heel lief en op de wandeling kan ik goed los want ik kom direct als je mij roept.

Ik ben nog op zoek naar een definitief huisje dus kom mij gerust eens bezoeken. Hier een paar sfeerbeelden van een mooie winterwandeling

Aankomst 09/01/2008

Bekeken door de ogen van het adoptiegezin van Andre

Een echt hondenleven

Zo'n koud weer buiten
maar daar hebben m'n schatten geen last van hoor
want die hebben het veel te druk met
slapen, slapen, slapen slapen
en als we honger krijgen van al dat slapen
beetje eten...

Podenco's actief???
Ja soms, maar voornamelijk
Slapen ze...
Hihi...

Koud weer buiten
een houtvuur vollebak aant branden

en we hebben heel rustige lieve
brave Slapende Podenco's...

groetjes
vicky en co...

Onder het motto: " Een Podenco kan nooit mals genoeg liggen"

Ons Asha-muizeke :-)

Bormans Elke

Brandon

Gisteren kreeg ik telefoon van de mensen die Brandon adopteerde. Ze belde me even op om te zeggen dat alles fantastisch gaat. Ik was zo blij met dat telefoontje, mijn eerste fosterhondje heeft een droomthuis gekregen. Hij verdiende dat ook, het is zo een schatje.
Brandon is al goed gewend in Nederland en doet het daar heel goed. Hij luistert goed en de adoptanten kunnen hun geluk niet op. Ik kan bijna niet wachten op mijn volgende fosterhondje. Waar ik dan ook alles voor zal doen om voor de volgende en ook die daarna een goede thuis te vinden.
Wilde dit even laten weten aan iedereen

Groetjes Griet

Als jij maar bij mij bent.

Mijn leven duurt maar kort en

elke scheiding van jou zal voor mij lijden beduiden

Bedenk dat voor je mij aanschaft

Geef mij de tijd en de mogelijkheid

Te begrijpen wat je van mij verlangt

Wees niet te lang boos op mij en sluit mij niet op voor straf.

Jij hebt je werk en je vrienden…

ik heb alleen jou.

Praat met mij.

Al begrijp ik je woorden niet altijd

dan versta ik toch de stem die tot mij spreekt.

Wees ervan overtuigd: ik vergeet niets.

Niet de steen die tegen mij opgeheven wordt.

Doch ook niet de hand die eens goed voor mij was.

Als je op het punt staat mij te slaan

bedenk dan, dat mijn kaken ook jou pijn kunnen doen.

Maar daar maak ik geen gebruik van.

Scheldt mij niet uit,wanneer ik soms niet gehoorzaam,

mogelijk voel ik mij niet goed.

Misschien ben ik ziek.

Als ik in de auto op je moet wachten, in een warm jaargetij,

zet mij in de schaduw maar bedenk dat de zon zich verplaatst

en wolken op kunnen lossen.

Geef mij meer aandacht als ik oud wordt

Ga de zwaarste weg met mij mee.

Zeg niet: ik kan het niet aan.

Zeg ook niet het moet gebeuren in mijn afwezigheid,

Alles is makkelijker voor mij…

Als jij maar bij me bent

Vanwege Griet

Loeka

Hello Allemaal!!
Een kleine update over m'n lieve Loekita...
We zijn nu twee dagen bezig met de pilletjes, gisteren was er nog niet veel verbetering merkbaar, de grote tsjoep stond op haar lip, een beetje zoals een kerstbol in een kerstboom... je kon er niet naast kijken... Maar vandaag: ikke thuisgekomen van het werk, direct haar lip aan een grondig onderzoek onderworpen; en wat zag mijn grote oog?? De tsjoep is al superveeeeeeeeeeeeeeeeeel kleiner geworden!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Hoera voor mijn droomhond!!! Ik heb er een beetje aan gevoeld, en het is al veel minder hard, het is soepeler en zichtbaar kleiner!! Dus...ik denk dat het de goede kant uitgaat!! Ik durf alweer stillekes hopen dat een operatie niet nodig zal zijn, want amai heb ik daar m'n slaap voor gelaten... wel normaal zeker hé ;-) De laatste drie nachten heb ik nachtmerrie-scenario's overlopen, griezelige beelden van m'n kleine meid op de operatietafel, het gepiep van de machines, de geur van medicijnen en ontsmettingsmiddelen...bah!!
Maar met een beetje chance kunnen we dat snel vergeten...
Binnen 12 dagen moeten we op controle en dan zullen we weten of het echt weg is. Dus hopelijk kan Loeka snel weer in de spiegel kijken zonder dat er een grote bol haar mooie toet verbergt!! Wou jullie dit even laten weten, wordt vervolgd!
Canelo is ook geadopteerd trouwens!
Zaterdag komen de baasjes hem ophalen en zondag komt m'n lieve Ankor aan, kan niet wachten om hem op te vrolijken, zal ie wel nodig hebben, de knapperd...
Liefs van Jolien en Loeka!!!
En nog eens bedankt voor alle lieve berichtjes, niet te geloven wat een deugd dat dat doet!!

Hondengebed

Lieve baas,
Mijn trouw wordt niet afgemeten aan de luxe van je woning,
noch aan het voer dat je voor me koopt.

Geef mij een eigen plaatsje in je huis,
dat ik bewaak als het mijne.

Ik volg je waar je wilt
en doe graag wat je zegt, indien je me maar vriendschap toont.

Wees niet ruw als ik je niet begrijp,

maar geef mij de tijd om je te leren begrijpen.

En als je tevreden bent over mij,

laat mij dan in uw tevredenheid delen.
Laat mij niet de hele dag alleen en

stop mij niet in een kooi als er visite komt.
Als ik ziek ben ga dan met mij naar de dierenarts

want ik kan niet praten.

Coupeer mijn staart en oren niet.

Als je op vakantie gaat,

zet mij dan niet aan een boom vast.

Maar zoek een goed tehuis voor me,

dan zal je zien hoe intens blij ik ben als je weer terug bent.

Toon me vaak dat ik voor je meetel.
En tot slotte lieve baas,

als ik oud ben,laat mij dan niet verhongeren of kou lijden.

Geef mij geen nieuwe baas,
maar laat me thuis blijven waar ik zo graag ben.

Baasje, je bent alles voor mij.

Je trouwe hond

Vanwege Griet

Veel hoop en dromen en wensen voor het nieuwe jaar...

Een nieuw jaar begonnen, weeral een jaar voorbij....
Het was er een 1 van vele ups en downs....vreugde,om TOMMY ,TARRA en ODDY die mn leven kwamen binnengehuppeld en al die andere allerliefste fosterhondjes die,t al was het maar voor een korte tijd, mijn hondjes waren !!!
Blijheid omdat ik SHIN ontdekt had, en INGRID en CARINE en FIEN en al die andere fantastische vrijwilligers die me leerden dat er altijd hoop is en dat er ondanks alle onrecht toch nog vele goede mooie mensen bestaan met een onverwoestbaar hart voor dieren !!!
Ik had al 4 schatten van honden , elk ook met een niet al te prettig verhaal maar in mei volgde plots kleine TOMMY(tomas) die k zomaar pardoes op internet tegenkwam en het was liefde , groooooooote liefde op t eerste gezicht bij ons allebei, hij is mijn Spaanse zonneke , mijn soulmate mijn schaduw....
En kleine TARRA werd mn 1ste fosterhondje, alleen beseften we algauw dat we dit kleine fiere prachtige madammeke nooit meer konden afstaan... En net voor kerstmis hakte ik dan de knoop door wat onze ODDYMAN betrof, hij zat al in mn hoofd tijdens de zomer maar ik had al 6 honden en regelmatig een fosterhondje, ik moest toch een klein beetje rekening houden met mijn o zo begrijpend gezin !!!
Toch kon ik het niet meer aanzien, elke dag hoopte ik dat er iemand hem adopteerde totdat ik besefte dat hij maybe wel op mij aan het wachten was... Het was niet simpel en ook niet echt leuk in het begin.... ODDY was verre van happy en ik ook niet Enorme twijfels, wat heb ik nu gedaan, zelfs mn hele roedel was ervan overstuur !!! We hebben samen veel geweend, ODDY en ik, onze onmacht, frustraties en ons onverwerkt verdriet uitgeschreeuwd....

En nu .... nu zijn we ok, ik zou zelfs zeggen meer dan ok !!!!
Hij is helemaal opengebloeid onze oude grijs wordende Spanjaard !! Heel eigenwijs en echt een beetje weird af en toe, een raar manneke dat heel zelfstandig is en bij iedereen heel waardig wil overkomen !!!
En mijn lieve roedel ... de schatten , ze laten hem , ze geven hem zn waardigheid en verdragen zn rare eigenzinnige kuren !!! Alsof ze het weten , het voelen , de pijn en de vernedering die hij moest ondergaan toen hij werd gedumpt..
Hij heeft veel in te halen , mijne lieve kleine ODDY, maar hij is druk bezig hoor !! Hij voelt zich geliefd en koestert de momenten in mn armen ,in de zetel.... de lekkere hapjes, de knuffels de kusjes....
Hij is zo blij en zo dankbaar, dat lees ik in z'n oude kleine maar nog o zo vinnige oogjes, telkens als hij me aankijkt.
Hij is thuisgekomen, misschien had hij de hoop al opgegeven en toen gebeurde het toch...
Heel veel hoop wens ik aan alle mensen van goede wil en vooral aan alle honden en dieren in nood !!!
Blijven hopen want op een dag kan het jouw beurt zijn...

Dankuwel SHIN voor al de blijheid en de hoop op een betere wereld !!!! Hilde

Sparky

Hallo allemaal,
Wil jullie even laten weten, dat ik

Sparky

mijn mandje heb gevonden!!

Ik heb het echt getroffen,

wil ook langs deze weg mijn lieve opvanggezin

Marleen en Erik enorm bedanken,

want zonder hen zou ik nooit zijn,

wat ik nu ben

“ EEN GELUKKIGE KEREL”

Een dikke poot van een dankbare Sparky.

Help....

Vandaag kwam ik op de middag naar huis, maar deze keer had ik in de namiddag verlof. Ik liep langs de winkel Tom & co en dacht bij mezelf...ik ga wat lekkers halen en mijn kapoenen eens extra verrassen.

Ik sta in de living en mijn volledige vloer was bestrooid met stukjes die ik niet onmiddellijk thuis kon brengen tot ik mijn lederen stoel zag, of beter wat ervan overbleef. Mijn moed zakte in mijn schoenen...
Ik was zo ontgoocheld!

Het was niet de eerste keer... de trap, de zetel, de salontafel, de kickertafel (van de sint), de Wii remote, de zetel in mijn nachthall, de rotanmanden, de 19e eeuwse buffetpiano, ...

Natuurlijk weet ik niet wie het deed. Ik weet ook niet of 1 ermee begint en de andere dan meedoen. Ik heb ze nooit kunnen betrappen en vind het erg als ik me zo boos moet maken op de 4.

Graag zoek ik een oplossing voor het knabbelprobleem.
Heeft er iemand hiermee ervaring, tips of een trucje?
Kan iemand mij helpen om mijn woefkes hun knabbelgewoonte af te leren?

Hoop snel vele reacties te ontvangen.

Groetjes, Sylvie

Tips voor alle honden! (en niet voor baasjes)

Schoon zijn is belangrijk: veeg je voeten altijd heel grondig af aan het witte kleed als je uit de modder komt. Ben je er zeker van dat niemand kijkt, schuur dan je rug langs de bank, ideaal als je nat bent.

Zoek na het eten de dichtstbijzijnde broek of rok; dat zijn geweldige servetten.

Door je grootte loop je snel in de weg. Probeer het huiselijk verkeer niet op te houden, ga op de bank of op een bed liggen, dan loop je niemand in de weg.

Bewaak de tuin, ren dan goed door de struiken en bloemen, zodat er voor vogels en aanverwante artikelen geen twijfel over bestaat, dat jij de leiding hebt.

Begroet alle gasten uitbundig, spring op hun tenen, zoen hen uitgebreid, begeleid hen naar het toilet, duw je neus in de koffie om je er van te overtuigen dat deze niet te warm is en duw hem daarna onder de rokken van de dames om het gesprek gaande te houden. Wees een gastheer!

Snoei de planten goed kort. Ga desnoods met je poten op de vensterbank of op de tafel staan; als je je werk maar goed doet.

Kijk het aanrecht nauwkeurig na op overgebleven restjes, ze zijn aan bederf onderhevig en moeten opgeruimd worden. Denk erom: gehakt en kip zijn uit ... , zoek de biefstuk!

Zit je in de auto als het erg druk is op de weg, leg dan je kop op de schouder van de bestuurder, zoen hem in zijn oor, zodat hij weet dat je voor 100% vertrouwen in hem hebt.

Ga 's nachts alle bedden langs om te kijken of alles in orde is, overtuig je ervan dat iedereen wel adem haalt door je natte neus op die van hen te leggen.

Wees selectief bij wat je eet, maar doe het netjes. Zitten er bijv. erwtjes of boontjes in, leg deze dan naast je bord of verstop ze onder het kleed.

Laat iedereen meegenieten als je pens hebt gegeten en uitgebreid ligt te 'spijsverteren'. Ga zo centraal mogelijk liggen, zodat je niemand voortrekt.

Doe alsof je drachtig bent, je krijgt dan tweemaal zoveel eten en een heleboel andere privileges.
Graaf een gat in de tuin waar een UFO in kan, maar laat nooit merken, dat het maar spel is.
Op de 64e dag gedraag je je weer normaal.

Speel geen vraag- en antwoordspelletjes; loop je aan de lijn, trek dan je baas omver, om duidelijk te maken welke kant jullie opgaan.

Laat tijdens de sprong over de haag je apporteerblok vallen, maar zorg er wel voor, dat het een mooie sprong is.

Griet

Vrijwilligster worden en adopteren.

Ruim een jaar geleden bezocht ik de website van ACE-SHIN en heb ik mij direct aangemeld als vrijwilliger, mijn man zo gek gekregen me daarin te steunen en waar nodig te helpen. Na een poosje, zelfs ondanks onze eerdere afspraak het bij onze twee malthezers Kayla en Aycha te laten, toch nog een hondje te adopteren op voorwaarde dat mijn man mede kon beslissen welk hondje het zou worden. Samen kwamen we tot de keuze we gaan voor Dushy. SHIN vrijwilligers gebeld voor informatie hoe het adopteren in zijn werk gaat en ook niet onbelangrijk wat voor karakter Dushy heeft. Want hij moest wel passen bij onze malthezers en de poes. Na wat heen en weer bellen en mailen, we kunnen Dushy adopteren. Dan dus ook maar gelijk reserveren en afwachten wat het vooraf bezoek adoptanten zou opleveren.

Zo maakten we even later kennis met Jacoline de Boer als bezoekster adoptanten.
Nadat alle formaliteiten betreffende het adopteren waren gepasseerd spraken nog met haar over de organisatie, het vrijwilligerswerk en El Refugio. Na een paar weken komt het mailtje, 29 mei 2008 om ca. 18.00 uur aankomst Dushy op vliegveld Zaventem.
In de namiddag 29 mei 2008 dus richting Brussel om Dushy op te halen. Een belevenis apart hoor. Alle adoptanten vol emoties de hond(en)jes nog in de vlucht kooien bekijken, foto’smaken, ze helpen bevrijden en dan die van jezelf opvangen. Na een hoognodig plasje, verder kennis maken met de nieuwe baasjes. Dushy kon het niet beter uitdenken dan door mijn man maar gelijk de nodige zoentjes te geven. Kan bij hem dus geen kwaad meer doen, de boef. In de auto de rit terug naar huis eerst proberen op de achterbank, nou dat beviel hem niet. Zat binnen de kortste keren voorin op schoot. Een tip voor volgende ophalers, neem een lekkere spuiter parfum mee voor de terugreis. Thuis gekomen allereerst in bad drie keer wassen, daarna kennismaken met onze hondjes, poes en visite. Heel lief en bedeesd dus geen probleem. Nog even uitlaten en dan is het al nacht en dus naar bed met een heerlijk gevoel. Dushy heeft weer een thuis en wij een lieve hond er bij.

Annie van Iwaarden.