BULL TERRIER BIJ ONS NU (Deel4)

Ook voor Bullita werd er een gouden mandje gevonden!

Ze heeft nu terug een thuis in Spanje

A good weekend ACE

A good weekend's fundraising

for the ACE animal charity

ACE President Fabienne Paques on the right, receiving the cheque at the Lions Club Christmas Fair held at the Tamisa Golf Hotel on Sunday.

Last weekend was a good one in terms of fundraising for the ACE Animal Charity which cares for in excess of 150 dogs at its kennels in La Cala de Mijas.

Firstly partygoers enjoyed the 60's 70's and 80's music played by DJ Laurie Scott at the ACE Disco Party in Calahonda. Just over 1,400 euros was raised and this will go a long way towards caring for the many abandoned dogs and pups. Then on Sunday, the La Cala Lions presented a cheque for 1,000 euros to ACE at their Christmas Fair held at the Tamisa Golf Hotel. ACE is very grateful for this donation which will buy an operating table for use at the kennels.

Most of the over 150 dogs and pups in residence at ACE plus the many that are out with foster mums have been rescued from the most appalling conditions throughout Andalucía and unless they are sick and beyond help they get the chance of a new life in a loving home. All are neutered, chipped and vaccinated before they leave. It's constant hard work but with the help of the dedicated volunteers, the ACE website, http://www.ace-charity.org/ and their collaborators in Holland, Belgium, Germany and Austria, the dogs are rehomed as quickly as possible.

With the winter almost upon us, ACE would welcome blankets and towels to keep the dogs and pups warm during the cold winter nights.

For more information or if you can help call Vivien on 639991079.

Dierenhappening te Hasselt

Op 28,29 en 30 november staat SHIN met een stand op de dierenhappening in de Grenslandhallen in Hasselt.


Jong en oud kunnen dan in de grootste overdekte dierentuin van de Benelux kennismaken met meer dan 10.000 dieren. Ook dit jaar zorgt Dierenhappening weer voor tal van blikvangers: circusvoorstellingen, workshops voor baasjes en hun hond, verschillende demonstraties, een heuse kinderboerderij en een prachtige vlindertuin.

Iedereen is welkom om ons een bezoekje te komen brengen en ons te steunen.
Vrijdag 28 november: ....................van 09:00 tot 18:30
Zaterdag 29 november: .................van 10:00 tot 18:30
Zondag 30 november: ...................van 10:00 tot 18:30

Neem een kijkje op de website en ontdek wat Dierenhappening allemaal te bieden heeft!
http://www.dierenhappening.be/

Tommeke 1 jaar !!!

Tommeke als puppy

Tommeke als trotse 1 jarige

Proficiat Tommeke !!!


Met je 1ste verjaardag.............

Wat gaat de tijd toch snel, je bent nu zo een 8 maanden bij ons en we zouden je voor geen geld meer willen missen.
Eigenlijk ben ik per ongeluk bij Shin terechtgekomen. Ik heb al lang contact met mensen die zich inzetten voor podenco's en galgo's in Spanje.
Als ik ergens iets kon helpen, dan deed ik mijn best om op mijn manier het leed en de miserie kenbaar te maken aan de omgeving.
Na de dood van mijn geliefde Roeltje, onze bouvier, wou ik een sukkeltje adopteren. Maar met een zeer kritische echtgenoot en ook omdat we verhuisd waren naar een kleine woning was dat niet zo evident.
Manlief hield de boot af, mede omdat onze vorige papegaai werd doodgebeten door de hond vn onze zoon. Een spijtig ongeluk, maar de schrik zat er wel in.
Toen zag ik ergens op een website Romeo en Pallito, ik was direct verkocht.
Romeo, die blik die zo'n leed weerspiegelde, en Pallito een prachtige podenco, die het geluk had gehad dat ze hem hadden binnengebracht in plaats van hem op te hangen of in brand te steken.........
Dus zocht ik waar ik meer info kon krijgen over deze honden en kwam bij Shin terecht. Heb dan mijn tijd genomen en beginnen kijken, sukkelaars genoeg, het ene verhaal al erger dan het andere.
Zo kwam ik bij Patrick waar ik wel geregeld mee mailde. Maar Guido (man) stelde zijn veto, geen jachthond, want hij wou geen herhaling van het papegaaienverhaal. En liefst een jonge hond, die je zelf nog iets kon bijbrengen en leren .
Het werd Tom, hij was samen met zijn broertje Jan, bij Patrick en zijn gezin in opvang.
De adoptieprocedure werd in gang gezet, met spanning het gesprek afgewacht, en toen alles in kannen en kruiken was, mochten we hem diezelfde zaterdag nog ophalen.

We willen deze mensen dan ook extra bedanken voor hun inzet, wat zij doen is onbetaalbaar.
We hebben het ons nog geen seconde beklaagd, en we zouden het zo overdoen.
Al is binnen het gezin Tommeke vooral mijn hondje (onze dierenarts merkte dit ook op) ook Guido heeft er zijn hart aan verloren.
Hij is nog altijd de liefde zelf en ondanks zijn ondeugderijen kan niemand kwaad zijn op hem. Al droomt onze poes soms wel van een paar rustige momenten, terwijl Sissi ons 14 jarig maltezertje dikwijls bij hem op zijn kussen kruipt.
En de papegaai ? Die vertelt hele verhalen tegen Tommeke, die dan heel wijs voor de kooi zit te kijken, taferelen die geld waard zijn.
Wat Tommeke momenteel wel mist is een speelkameraadje, maar die komt er nog wel.
We moeten de voorwaarden van Guido respecteren (enkel als Sissi er niet meer is) maar ik volg dagelijks het wel en wee op de blog van Shin.
En op mijn bescheiden manier probeer ik te helpen, al is het maar om de situatie uit te leggen, want vele mensen weten niet hoe erg het is, en kunnen het zich niet voorstellen. Door jasjes te breien, enz
Stiekem kijk ik dan als eens wie er in aanmerking zou kunnen komen als speelkameraadje, ........

Mensen van Shin, nog bedankt voor alles


grtjs

Connie & Guido
Doe zo verder ............

Hulp gevraagd

Wij zijn op zoek voor onze Charra naar een jasje voor de winter.

We kunnen 's avonds niet meer gaan wandelen of

naar de hondenschool gaan want ze "vriest bijna dood".

We zijn vorige zaterdag al gaan jasjesshoppen maar onze meid

heeft een moeilijk figuurtje.

Charra is een mixje windhond - jachthond.

Elk jasje is te krap aan haar borstkas en te groot voor de rest.

Kan iemand mij een tip geven voor een goede winkel?

Alvast bedankt vanwege Charra :-).

GroetjesCharra en Goedele

dieren onder elkaar: Biggetje opvoeden

"Hij is geadopteerd omdat z'n moeder niet voor hem kon zorgen.
Hij had z'n oogjes nog dicht, maar nu zijn ze geopend.
Hij is maar een klein beetje groter dan de andere pups.
Ze houdt van dit jongetje net een beetje meer dan van de andere puppies, en ze troetelt hem weer gezond.
Hij is het schoonste biggetje dat je ooit hebt gezien, want ze is hem doorlopend aan het likken.

Dit is Pinky, net voor Pig en Tink

Pinky en de puppies lekker in slaap.

Hij drinkt de hele tijd!

slapend bij z'n broers en zusjes..



Hij is zoooo lief.....

Tink doet erg beschermend over Pinky

Ze houdt hem zo dicht mogelijk bij haar.

De hele familie in slaap.
is dit niet lief."

Onze grannies

nog eventjes en Oldy mag naar huis !

...nu Berta nog...


...en onze Prince...
(hier op de foto met Mevr. Warger uit Nederland, ze wilde heel graag op bezoek bij El Refugio)

Help onze oude hondjes aan een warme winter, bezorg ze een gouden mandje...

gr. Gina

Wie weet waar dit hondje is?

Archieffoto van de vermiste Denver.
Inmiddels is een beloning van 3.500 eurouitgeloofd.
Foto: Stadsblad 's-Hertogenbosch

Bron artikel:
Stadsblad 's-Hertogenbosch
18 nov 2008

ROSMALEN - Keurslager Ger Coenraad uit Rosmalen en zijn dochter Roos zijn ten einde raad. De teckel Denver waar zij op passen nu de eigenares met vakantie is, heeft plotseling de benen genomen. Hij is al bijna veertien dagen spoorloos.

Vanuit een vroeger baantje kent Roos Denvers bazin, oprichter van het kledingmerk ‘Dogsdepartment’. Denver is een bijzonder hondje met een zwarte vacht, bruine pootjes en witte/grijze ‘tijger’-tekening. Het 4-jarig teefje, amper twintig centimeter hoog, is destijds speciaal vanuit Amerika (Denver) opgehaald. Ze figureert als model van Dogsdepartment en heeft meegedaan aan het tv-programma Woef. Hoe word ik een beroemde hond? Verslagen doen vader en dochter een week na de vermissing aan de keukentafel hun relaas. Ze hebben alles ondernomen om de hond terug te vinden. Een oproep in Stadsblad is voor hen een ultieme poging. De teckel betekent voor haar baasje alles en is voortdurend in haar buurt. Roos heeft eerder op Denver gepast. Het klikte, ook met de twee honden van de familie Coenraad. Nog steeds ontdaan: "Niemand mag aan haar hondje komen, maar mij durft ze Denver een paar weken toe te vertrouwen om eindelijk eens met vakantie te gaan. En nu dit. Hoe moet ik het haar straks vertellen?" Donderdag 6 september, ongeveer kwart over vijf ‘s middags. Roos is in de tuin met de honden. Denver kwispelt rond in haar nieuwe omgeving. En dan, in een split second, is ze spoorloos verdwenen. Geschrokken? Achter een konijn aan? Uit navraag blijkt dat de hond op drie plaatsen tussen de Sprokkelboschstraat en de Lambertuskerk in het centrum is gesignaleerd. Na 18.00 uur houdt de informatie op. Alles en iedereen is sindsdien gemobiliseerd. Dierenartsen, dierenambulance, politie, radio, televisie. Navraag bij postbodes, driehonderd posters door heel het dorp opgehangen enz. Zelfs mediums is om paragnostische hulp gevraagd. Ger: "Ik heb nog nooit zo’n rot gevoel gehad." Avond aan avond doorzoekt hij met hele ploegen Rosmalen en omgeving. Roos, vertwijfeld: "Iemand heeft nu misschien een superleuk hondje in huis, maar realiseert zich niet wat hij ons aandoet. We zullen niettemin geen sancties ondernemen, als Denver maar terugkomt."

Twee Kanjers

Bedanking ivm. niet alleen "dieren"geweld in Spanje...

Dag lieve mensen, dierenvrienden,
Langs deze weg wil ik jullie allemaal bedanken voor de mailtjes en telefoontjes.
Mijn baasjes en ik waren heel erg geschrokken en ik heb me enkele dagen verstopt onder de zetel omdat ik zo bang was.
Mijn ribbetjes hebben flink pijn gedaan en ik had een mankepootje.
Maar nu is alles weer in orde.
Warme lik van
Dina

Lieve, lieve Oldy

Hij komt, hij komt echt en waarschijnlijk al heel gauw !!!! Nee, het is niet de sint maar het heeft er wel iets van , die verwachting, de opwinding,en vooral de blijdschap !!! Want ik heb m'n kadooke zelf mogen kiezen en het zal het mooiste zijn ooit gekregen ! Eindelijk komt hij naar huis, wat een opluchting , wat een geruststelling, wat een vreugde Vanaf de 1ste moment dat ik z'n lieve tootje zag, die gelaten maar toch nog zo vriendelijke blik in zijn oude vermoeide oogjes... het heeft me niet meer losgelaten... Ik voel me schuldig dat ik nog zo lang gewacht heb om deze beslissing te nemen, maar ik zal het goed maken liefste manneke, als ik mag... en het zal fantastisch worden, we gaan samen onze mooiste kerst ooit vieren !!! Je mandje staat al te wachten en je 6 hondenbroers en zusjes popelen van ongeduld ! Je bent zo welkom, kleine dappere man, het lange wachten is nu bijna voorbij... Want ik zal er staan, op 2 dec in Zaventem, en je zal nooit meer alleen moeten zijn , nog eventjes geduld lieve Oldy ! Ach kon ik maar vlug even opbellen, dan kon ik hem vertellen hoe graag ik hem zie en hoe mooi het zal worden .......

Tot heel heel gauw, hondje van mij

Hilde

Maaike de hok-hond LAATSTE DEEL!?

“ MAAIKE HEEFT HAAR GOUDEN MANDJE GEVONDEN “

ER BESTAAN ECHT NOG MENSEN MET EEN HART VOOR DIEREN!!

Dit was haar geschiedenis...

Zij bracht haar ganse leven door in een hok van 1,5 x 1,5.

Zij kroop in een hoekje als iemand het hok naderde.

Als eten kreeg ze afval. Haar hok was steeds vuil. Het eten lag op haar mest.

Zij was mager, de huid was ontstoken, zij was half kaal en verging van de jeuk.

Buurtbewoners sloegen alarm maar de politie noch dierenbescherming

konden haar in beslag nemen.

Op een nacht kwam zij vrij ... ;-)

Zij kon niet stappen en viel steeds om.

Zij werd Maaike genoemd en ergens opgevangen maar

de hond des huizes viel haar aan.

Zij verbleef tijdelijk in een badkamer.

Maaike is iets kleiner dan een Duitse herder, schofthoogte 55 cm,

en lijkt wat op een Ierse wolfshond.

Zij is vrolijk maar ziet er nog slecht uit. Haar huidontsteking was veroorzaakt door gisten, wordt sinds 3 weken behandeld,

is niet besmettelijk voor mens noch dier en is aan de beterhand.

Het haar groeit stilaan terug.

Volgens de dierenarts kan zij rond de 9 jaar zijn, maar het is gissen.

Gesteriliseerd zal zij wel niet zijn.

Nochtans is zij enorm lief en dankbaar tegenover mensen :

honden zijn ondoorgrondelijk.

Mag Maaike nog hopen op een thuis ?

Kontakteer Myriam Vergult 0494 739887

" Aanvraag adoptie" voor Chably...

Beste Carine,

Zopas heeft een hele goede vriend van mij uit Limburg 'Trixie' geadopteerd. Komende donderdag zal Trixie vanuit Opglabbeek worden overgebracht. Eerst moet de afsluiting van de tuin hier en daar wat veiliger gemaakt worden, maar dat vraagt even tijd omdat er sneeuw ligt in Limburg en het er bitter koud is. Vandaag gaat de nieuwe eigenaar zijn toekomstig troeteldier echter al opzoeken met zijn kleinkinderen.

Loe, zo heet hij, geraakte maar niet over het verlies van zijn 'Nina' heen. Nina werd in Coin, dus op een 30-tal kilometer van Màlaga, opgeraapt. Ze was toen nauwelijks een half jaar oud en had een zware longontsteking.
Nina heeft heel wat tijd bij mij doorgebracht, zowel in Coin als in Limburg. In het begin verplichtte ik haar eigenaar -mijn toenmalige partner waarmee ik nog altijd goed bevriend ben- zoveel mogelijk met zich mee te nemen. Hij had toen nog een fotozaak maar kwam bij mij eten en slapen. Nina werd dus in een mandje, vanvoor op de fiets van mijn vriend, meegenomen. Ikzelf had destijds in Limburg een afgesloten tuin, maar hij heeft er nog altijd een veel grotere, terwijl ik al zes jaar op een appartement in Aalst woon.

Nina werd 16 jaar oud, maar kreeg al een drietal jaar pilletjes voor haar hart en nieren. Ik kookte zoutloos eten voor haar. Ze hoestte echter steeds pijnlijker en kwam niet meer blij uit haar mand als ik haar, eens per maand, opzocht.
Er werd door de dochters van Loe een koffietafel voorzien toen Nina uit haar lijden verlost werd. Ikzelf reed die week tijd drie keer naar Limburg om Nina's treurende eigenaar bij te staan. Nina ligt onder een bloemenbedje van viooltjes begraven in de tuin en heeft een grafsteentje met haar naam op. Ik heb haar naar haar grafje gedragen en Loe, haar baasje, is in de kuil gaan staan zodat hij haar zachtjes kon neerleggen. Hij heeft haar nog met droge bladeren bedekt voor ik hem naar binnen stuurde en zelf het grafje dichtgooide. We huilden uiteraard allebei tranen met tuiten. Twee ouder wordende mensen, maar juist daarom zo gehecht aan wat ons dierbaar is.

Ikzelf heb heel mijn leven 'abandonado's' een goede thuis gegeven. Zowel in Zuid-Spanje als hier in Vlaanderenland. Een van hen, een reuzegrote herder, leed zelfs aan leismaniosis. Ik heb hem daarvoor laten behandelen door Hilde Coenen uit Heusden-Zolder. Drie jaar later heb ik hem echter moeten laten inslapen omdat die ziekte ongeneeslijk is. Ik ben nog naar Vallenciennes in Frankrijk gereden voor een tweede kuur omdat de medicatie hier niet langer verkrijgbaar was, maar ook daar was ze in geen enkele apotheek voorradig. Ik heb onze Stakker- een heel toepasselijke naam op het ogenblik dat mijn lievelinghond in Coin de berg afwankelde- nog maandenlang kousjes en lederen overschoentjes gemaakt om zijn zieke poten te beschermen als we op het plein achter mijn huis gingen wandelen. Toen echter ook in zijn muil open wonden verschenen en hij erg veel pijn kreeg door heupdysplasie heb ik hem moeten laten inslapen. Ik ben hem eigenhandig gaan begraven aan de rand van het dennenbos waar de wei van een tante uit Gruitrode zich bevindt. Ik kon de gedachte niet verdragen dat Stakker in het vilbeluik zou eindigen.
Er hangt hier nog altijd een foto waarop ik Stakker in mijn armen houd. Je smelt gewoon als je de verbondenheid ziet tussen hond en baasje. Van Nina staat er ook eentje op een tafeltje in de woonkamer. Allebei waren het honden uit Spanje.

Een van de dingen die ik niet langer aankon in Spanje was het zien van al dat hondenleed. Ik kan je verzekeren dat ik er wat gezien heb! Ik kon immers niet alle honden opvangen die ik daar zag lijden. Nog steeds kan ik het beeld niet vergeten van een teefje dat met haar jongen op een stinkend open stort rondliep. De randen van haar oren bestonden uit niets anders meer dan dikke bobbels..... van volgezogen teken. Mijn hart bloedt nog altijd als ik daaraan terugdenk. Van Stakker heb ik twee dagen lang, uren aan een stuk, de teken afgehaald. Ze zaten met tientallen samen in elke wonde die ze veroorzaakten op zijn lichaam, en daar was hij mee bedekt. Geen honderden, maar duizenden teken leken het te zijn. Onvoorstelbaar! Een hele namiddag lag hij de tweede dag op zijn rug in mijn bad om teken op zijn buik en onder zijn oksels te laten verwijderen. Hij liet het zonder de minste agressie gebeuren.

Ik heb nu al bijna zeven jaar een hondje dat mij gebracht werd omdat de eigenaar voor twee weken naar het ziekenhuis moest. Daar kwamen nog eens twee weken bij. Toen ook die voorbij waren verdween de eigenaar spoorloos. Zijn huis was onbewoond en zijn gsm-nummer afgesloten. Hij had me niet eens de naam van zijn hondje gegeven. Ik heb haar dan 'Watje' genoemd. Ze was niet ingeënt, had geen identificatienummer en was zelfs niet ontwormd. Daar zorgde ik dus voor, alsook voor de sterilisatie.

Als ik Chably zie, dan kijk ik in de grote oogjes van Watje. Chably is een wat ouder reutje lees ik. Hij is in een dekentje gewikkeld. Watje kruipt soms ook onder de donsdeken bij mij als ze het koud heeft. Het appartement is nochtans nooit echt koud.
Watje kan enkel van een grote tuin genieten als ik naar Limburg ga. De rest van haar dagen moet ze op mijn appartement slijten. Ze is echter uiterst zelden alleen, en al zeker nooit lang. Ze gaat immers overal waar dat enigszins mogelijk is met mij mee. Ofwel in de auto, ofwel in een mandje voor op mijn fiets. Zo doe ik ook meestal de boodschappen. Je gelooft niet hoeveel mensen ons met lachende gezichten bekijken hier in Aalst!
Verder ga ik vier keer per dag met Watje buiten. Ik woon in een zeer rustige straat wegens geen doorlopend verkeer. Verderop versmalt de straat en loopt ze dood. Dat zal wel altijd zo blijven omdat daar een bemiddelde familie woont temidden van grote parken. De vader heeft er zijn luxueuze villa, de twee zoons een kasteeltje en een villa in de stijl van een jachthuis. Watje mag van een van de eigenaars op diens domein gaan stoeien met de twee honden.

Als jij er niets op tegen hebt dat Chably op een appartement terecht komt bij een bijna 65-jarige hondenliefhebster, dan mag je de overkomst van Chably voor mij regelen. Ik denk wel dat ik alleen al met bovenstaande feiten kan bewijzen dat ik in staan ben om Chably een zalig leven, en Watje een leuke vriend te bezorgen. De beperkte ruimte van mijn appartement zal ik met alle mogelijke liefde en aandacht compenseren.

Laat je me gauw horen hoe we de adoptieprocedure zullen regelen?

mvg

Mady

Nika,.....

In een vuil hoekje, in het donker in Malaga pound zat Nika,
daar hebben we haar opgepikt en mee genomen, haar huid ligt open, haar magere lijfje
is vel over been, ziekjes en met open wonden waar de etter uitkomt gaat ze met ons mee,...

De ander honden waren reeds aan haar wondjes

aan het knabbelen!!!
Nika heeft erg veel geleden, hier heb je geen uitleg bij nodig, dat zie je, ze is erg zwak,
maar toch is ze blij als ze eens in de refugio bij ons eten en koekjes krijgt, haar doffe oogjes glimmen weer een beetje,....

Na onderzoek, maar wat al heel duidelijk bleek, is Nika leismania positief, door haar verwaarlozing
moeten we een lange weg gaan, maar hier weer een van onze projectjes,
weer een van de duizenden podencootjes die samen met al haar ongeluk, toch geluk had omdat ze bij ons terecht kwam,
we gaan aan je beginnen kleine prinses, want je bent het meer dan de moeite waard,....

Nika is nu bij ons in de refugio wordt graag gestreeld en is rustig in haar hok,

hier wordt ze behandeld,..... haar toekomst kan nu beginnen,....


Fabienne"

Vroege Kerst,.....

Gisteren was het dan zover, Marc was de avond ervoor toegekomen met een volle vracht,
allemaal voor onze zorgenkinderen, in de vroege ochtend zijn we op pad gegaan en zijn
begonnen aan de zware klus om alles te ontladen, het was een vroege Kerst,

Berta, Jolito en Kroket spreken hun dank uit in naam van de 189 andere lieverds,....

Elke en Nika samen met onze kapoenen,....

Kroket en Berta vonden het geweldig ,....

koekjes kwamen er aan te pas, zoveel spullen, de Operatielamp was erbij, medicijnen, ... de dierenarts was hier zo gelukkig ermee,
bandjes, mandjes, jasjes, eten,....noem maar op, het leek wel een vroege Kerst,.....



De dierenarts Antonio was in de hemel met de operatielamp en de medicijnen, en ander materiaal, ook hij dankt iedereen !!!


Viv en Ton aan het sorteren, iedereen draagt zijn steentje bij, blije gezichten, .....kwispelende staartjes,...




Denise, Ton, alles even uitzoeken,.....




Onze dierenarts, overgelukkig met zijn ok lamp, alles krijgt stilaan vorm, dankzij jullie !!!!!



Met ook speciale dank aan Marc en zijn mensen !!!
Romero, en Marc de chauffeur hebben hier een klein onderonsje,.....

Aan alle mensen die hieraan bijdroegen, een gemeende dank je wel, elk draagt zijn steentje bij, elk in zijn mogelijkheden,
onze hondjes hier zijn er super gelukkig mee, vaak zou ik graag willen dat wij jullie allen persoonlijk zouden kunnen danken,
onze vrijwilligers zijn ons dierbaar, we kennen ze niet, maar we voelen hun steun en inzet alle dagen, graag zouden wij de mensen willen kennen,
maar de dagen gaan aan ons voorbij, en tijd is wat ons ontbreekt, het runnen van het asiel is een dag - en vaak, een nachttaak,
daarom, bij deze, aan jullie allen, een hele warme groet,

Vanwege alle hondjes .....

Een klein mirakeltje,

podenco AMANI,

kwam op sterven na dood als pup binnen met nog enkele broertjes,
Poppy en Amani hebben het wonder bij wonder gered,....
Het is niet te geloven wat zorg, echte liefde en niet opgeven kan geven als resultaat,
zie maar ne keer naar ons wondertjes,....

groetjes Fabienne

El Refugio, November 2008

Renko en Rafa aan zee

EN NU NAAR HUIS WANT ONS OPVANGHONDJE

SPEEDY

KOMT ERAAN