We hebben weer eens goed nieuws se...
We gaan 15-16-17 augustus op de rommelmarkt staan te Edegem in zaal Elzenhof en de opbrengst gaat naar jullie natuurlijk.
Dus diegene die ons willen steunen.. je weet ons te vinden.
Groetjes Wim en Dana.
zondag 29 juni 2008
"Dog Totem"...
DOG TOTEM
Een der beste totems of “spirit guides” is de hond.
De hond begrijpt de aard der mensen en is in staat hen te begeleiden.
De hond is reeds eeuwenlang bekend als “man’s best Friend”
DOG MEDICINE, GOOD MEDICINE
De hond is een beschermer en bewaker.Hun scherp gehoor en scherpe blik waarschuwen hun meesters voor aankomend gevaar. Zij dienen onzelfzuchtig. Zij bezitten de gave van de onvoorwaardelijke liefde en leren ons daar de ware betekenis van.
Gedomesticeerde honden zijn trouwe gezellen en houden ervan te dienen. Hun gave om lief te hebben en te vergeven, zelfs wanneer ze mishandeld worden is onvoorstelbaar groot.
Honden zijn intelligent en gevoelig. Zij kunnen gevaarlijke situaties aanvoelen en ons in veiligheid brengen.Paranormale gaven werden dikwijls in verband gebracht met honden door hun gave om subtiele energie golven waar te nemen , iets waartoe de mens niet in staat is.
Het gedrag van de hond weerspiegelt zeer dikwijls de persoonlijkheid van de eigenaar. Door observatie en interactie met de meester kan hij diens volgende stap voorzien en toont hij als een spiegelbeeld wie je werkelijk bent. De hond is een grote leraar voor hen die bereid zijn om trouwe leerlingen te zijn.
Manataka American Council
NAIS (Native American Inspired Scouting)
Een der beste totems of “spirit guides” is de hond.
De hond begrijpt de aard der mensen en is in staat hen te begeleiden.
De hond is reeds eeuwenlang bekend als “man’s best Friend”
DOG MEDICINE, GOOD MEDICINE
De hond is een beschermer en bewaker.Hun scherp gehoor en scherpe blik waarschuwen hun meesters voor aankomend gevaar. Zij dienen onzelfzuchtig. Zij bezitten de gave van de onvoorwaardelijke liefde en leren ons daar de ware betekenis van.
Gedomesticeerde honden zijn trouwe gezellen en houden ervan te dienen. Hun gave om lief te hebben en te vergeven, zelfs wanneer ze mishandeld worden is onvoorstelbaar groot.
Honden zijn intelligent en gevoelig. Zij kunnen gevaarlijke situaties aanvoelen en ons in veiligheid brengen.Paranormale gaven werden dikwijls in verband gebracht met honden door hun gave om subtiele energie golven waar te nemen , iets waartoe de mens niet in staat is.
Het gedrag van de hond weerspiegelt zeer dikwijls de persoonlijkheid van de eigenaar. Door observatie en interactie met de meester kan hij diens volgende stap voorzien en toont hij als een spiegelbeeld wie je werkelijk bent. De hond is een grote leraar voor hen die bereid zijn om trouwe leerlingen te zijn.
Manataka American Council
NAIS (Native American Inspired Scouting)
donderdag 26 juni 2008
"Vicky"..
Onze Vicky,....
Elke dag gaat zij een klein stapje voorruit, step by step, maar we zijn nu volgens de artsen maar 1/3 op weg,
we hebben nog een lange weg te gaan met ons klein allerliefste schatje, je hebt geen idee wat een zalig lief hondje zij is, zo dankbaar, zo eindeloos braaf en zo oneindig trouw, geen woorden kan ik neerschrijven voor haar volhouden en wil,
om dit leven te leven,....
Vickytje heeft een beetje aan gewicht toegenomen en ze betert wel maar we moeten volhouden, ze reageert goed op de leismaniabehandeling,
en eet als een grote dikke madame, maar haar bloedarmoede is nog zeer zwaar, haar knookjes kan je tellen, maar we gaan door,tijdens de nacht ligt ze bij ons, lekker warm houden we haar tussen ons in, ze kreunt dan van geluk, ze is toch al in een stukje paradijs, ook al is de pijn en het gevecht nog niet gestreden, ....maar Vicky zal het redden en gelukkig worden,....
De aanhouder wint,....
Elke dag gaat zij een klein stapje voorruit, step by step, maar we zijn nu volgens de artsen maar 1/3 op weg,
we hebben nog een lange weg te gaan met ons klein allerliefste schatje, je hebt geen idee wat een zalig lief hondje zij is, zo dankbaar, zo eindeloos braaf en zo oneindig trouw, geen woorden kan ik neerschrijven voor haar volhouden en wil,
om dit leven te leven,....
Vickytje heeft een beetje aan gewicht toegenomen en ze betert wel maar we moeten volhouden, ze reageert goed op de leismaniabehandeling,
en eet als een grote dikke madame, maar haar bloedarmoede is nog zeer zwaar, haar knookjes kan je tellen, maar we gaan door,tijdens de nacht ligt ze bij ons, lekker warm houden we haar tussen ons in, ze kreunt dan van geluk, ze is toch al in een stukje paradijs, ook al is de pijn en het gevecht nog niet gestreden, ....maar Vicky zal het redden en gelukkig worden,....
De aanhouder wint,....
woensdag 25 juni 2008
" Ramses".....
In april 2008 voor de eerste keer naar de Refugio geweest, onze eerste kennismaking met Ramses, van minuut één had deze jongen ons hart gestolen.
Omdat we zelf niet in de mogelijkheid waren Ramses te adopteren, aangezien hij niet met reutjes kan, hebben we geen moeite gespaard om deze jongen toch een thuis te bezorgen, helaas zonder resultaat.
Nu heeft hij eindelijk een thuis gevonden in Spanje zelf, we hopen echt dat Ramses nu zijn gouden mand heeft gevonden, hij heeft er zolang moeten op wachten.
Het ga je goed jongen, we wensen je het allerbeste, al is het toch met een beetje pijn in ons hart!!!!
Wij zullen je nooit vergeten, voor ons was je een schat van een hond!!!!
Van je favorieten.
Omdat we zelf niet in de mogelijkheid waren Ramses te adopteren, aangezien hij niet met reutjes kan, hebben we geen moeite gespaard om deze jongen toch een thuis te bezorgen, helaas zonder resultaat.
Nu heeft hij eindelijk een thuis gevonden in Spanje zelf, we hopen echt dat Ramses nu zijn gouden mand heeft gevonden, hij heeft er zolang moeten op wachten.
Het ga je goed jongen, we wensen je het allerbeste, al is het toch met een beetje pijn in ons hart!!!!
Wij zullen je nooit vergeten, voor ons was je een schat van een hond!!!!
Van je favorieten.
" Levensvreugde"...
LEVENSVREUGDE.........
9 DIKKE COCKERTJES ,GEBOREN ONDER DE SPAANSE ZON.STAAN GEDULDIG TE WACHTEN OP HET BELANGRIJKSTE MOMENT VAN DE DAG.
DE EERSTE HEEFT ZIJN BUIKJE VOL EN KEERT ZICH OP ZIJN RUG MET EEN DIEPE ZUCHT.
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 8
DE TWEEDE PROBEERT DE BODEM UIT DE PAN TE LIKKEN EN LOOPT GENIETEND NAAR ZIJN MAND
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 7
DE DERDE HEEFT TE WEINIG GEDULD EN STAAT AL SPRINGEND TE WACHTEN OP ZIJN BEURT.
VOLDAAN MAAR EIGENLIJK NOOIT GENOEG , VERDWIJNT HIJ LANGZAAM NAAR DE TUIN
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 6
SAMEN MET HAAR MAMA GENIETEN ZE VAN HUN DAGELIJKSE KOST , VEEL HEBBEN ZE NIET MEER NODIG WANT HUN LIJFJE IS OP ZIJN RETOUR
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 4
ONS DIKKERTJE, GEEN TANDJES MAAR BIJT VAN ZICH AF ALS GEEN ANDER, OVERLEVEN NOEMEN WE DAT LEKKER EVEN BIJKOMEN IN DE GARAGE
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 3
DE JEUGD IS TEKENEND , DE VROLIJKHEID ZICHTBAAR
ZO LIEF, EEN VOLLE BABY BUIK
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 2
WIJ NOEMEN HEM ZIJNE KONINKLIJKE HOOGHEID, EET VOLGENS ONS HET LIEFST MET MES EN VORK.LOOPT WEL SUPER MACHO HEEN ALS ZIJN BORDJE LEEG IS
TOEN STOND ER NOG MAAR 1
ONZE ZWAAR GEKEUSDE LIEVERD EET OP DRIE POTEN MAAR STAAT MET AL ZIJN POOTJES IN ZIJN HEERLIJKE LEVENTJE BIJ ONS AL ZAL DE TIJD DIE HEM NOG ZO GEGUNT IS NOG MAAR ZEER BEPERKT ZIJN.
JAJA WEER ZO,N GELUKKIGE DAG EN DAAR DOEN WE HET VOOR
BEDANKT VOOR JE PRACHTIGE HONDEN
AUKJE
9 DIKKE COCKERTJES ,GEBOREN ONDER DE SPAANSE ZON.STAAN GEDULDIG TE WACHTEN OP HET BELANGRIJKSTE MOMENT VAN DE DAG.
DE EERSTE HEEFT ZIJN BUIKJE VOL EN KEERT ZICH OP ZIJN RUG MET EEN DIEPE ZUCHT.
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 8
DE TWEEDE PROBEERT DE BODEM UIT DE PAN TE LIKKEN EN LOOPT GENIETEND NAAR ZIJN MAND
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 7
DE DERDE HEEFT TE WEINIG GEDULD EN STAAT AL SPRINGEND TE WACHTEN OP ZIJN BEURT.
VOLDAAN MAAR EIGENLIJK NOOIT GENOEG , VERDWIJNT HIJ LANGZAAM NAAR DE TUIN
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 6
SAMEN MET HAAR MAMA GENIETEN ZE VAN HUN DAGELIJKSE KOST , VEEL HEBBEN ZE NIET MEER NODIG WANT HUN LIJFJE IS OP ZIJN RETOUR
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 4
ONS DIKKERTJE, GEEN TANDJES MAAR BIJT VAN ZICH AF ALS GEEN ANDER, OVERLEVEN NOEMEN WE DAT LEKKER EVEN BIJKOMEN IN DE GARAGE
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 3
DE JEUGD IS TEKENEND , DE VROLIJKHEID ZICHTBAAR
ZO LIEF, EEN VOLLE BABY BUIK
TOEN STONDEN ER NOG MAAR 2
WIJ NOEMEN HEM ZIJNE KONINKLIJKE HOOGHEID, EET VOLGENS ONS HET LIEFST MET MES EN VORK.LOOPT WEL SUPER MACHO HEEN ALS ZIJN BORDJE LEEG IS
TOEN STOND ER NOG MAAR 1
ONZE ZWAAR GEKEUSDE LIEVERD EET OP DRIE POTEN MAAR STAAT MET AL ZIJN POOTJES IN ZIJN HEERLIJKE LEVENTJE BIJ ONS AL ZAL DE TIJD DIE HEM NOG ZO GEGUNT IS NOG MAAR ZEER BEPERKT ZIJN.
JAJA WEER ZO,N GELUKKIGE DAG EN DAAR DOEN WE HET VOOR
BEDANKT VOOR JE PRACHTIGE HONDEN
AUKJE
maandag 23 juni 2008
"De lelijkste hond ter wereld" ?
Lelijkste hond ter wereld heeft drie poten en één oog....
Dit is hem dan: de lelijkste hond ter wereld.
De Chinese naakthond Gus.
In Californië hebben ze gisteren een wel heel aparte verkiezing gehouden.
In Californië hebben ze gisteren een wel heel aparte verkiezing gehouden.
De verkiezing van lelijkste hond ter wereld.
De eer is weggelegd voor de Chinese naakthond Gus.
De arme drommel heeft maar drie poten, één oog en een plukje wit haar op zijn kop.
Gus woont in Florida, maar met zijn baasje reisde hij de duizenden kilometers naar de westkust om aan de wedstrijd mee te kunnen doen.
De prijs bestaat uit vijfhonderd dollar en een optreden op nationale ochtendtelevisie.
Gus vierde zijn overwinning met een schoonheidsslaapje.
Vorig jaar ging de dubieuze eer ook al naar een Chinese naakthond. 
Misschien is dit wel de liefste hond van de wereld......................!!
zondag 22 juni 2008
"Werkbezoek van Ton en Janny"..
Bij ons bezoek dit jaar aan de refugio was het de bedoeling om van deze viermuren twee ruime kennels te maken.
Hier is de afvoer inmiddels aangelegd en de muren zijn gesmeerd.
Daarna een laagje verf erop zodat het makkelijk schoon te maken is.
Tussendoor wat andere klusjes want er is altijd veel te doen en er is altijdwel iets stuk.Als de verf droog is kunnen de hondjes in hun nieuwe onderkomen en kan debuitenkant verder worden afgewerkt.Mr Arturo heeft onze spulletjes al die tijd met zijn leven bewaakt, de schat!!
Er kwam onverwachte hulp van Ully met een paar sterke mannen en die hebbenin korte tijd ongelooflijk veel gedaan.Hier zijn ze bezig om een "bejaardenhuisje" te realiseren.
Al die tijd hebben we van het gezelschap van deze hondjes mogen genieten,zij hebben straks in het nieuwe huisje ook een fijn onderkomen.En wij...komen zeker terug om weer iets te doen voor al deze lieverds.
Groeten van Ton en Janny 
donderdag 19 juni 2008
" Warm verhaal"...van mensen die "ervoor" gaan...
Loeka en Milagro...
In juli 2006 ging ik voor het eerst naar de refugio, samen met mijn beste vriendin, Jess.
We hebben daar twee weken bij de honden geleefd, en zoals de meesten, verloren ook wij ons hart aan meerdere honden.
Ik redde toen Hera, vroeger Sisi. Jess, die mocht eigenlijk ook geen hond redden van haar ouders, maar dat was slechts een klein detail.
We mochten mee op bezoek naar het grote asiel in Malaga...waar we op slag verliefd werden op...een pitbull van 40 kg...Jess had niet meer nodig, die ene blik in zijn ogen, die ene blaf, smekend om hem mee te nemen en hem te redden uit die nare plek, waar hij er zoveel zag komen en gaan...
Zowat vijf seconden na de eerste ontmoeting met die sterke beer, met zijn kaken zo groot als meloenen, zijn tanden zo scherp als het gemiddelde net geslepen aardappelmesje, en zijn roze neus, die je deed smelten bij de eerste aanblik, besloot Jess, heel kordaat en zeker van haar stuk 'dit is hem, die gaat met me mee'...
Twee dagen later, mochten we hem meenemen naar de refugio, zodat hij ons al wat kon leren kennen...we wilden natuurlijk leuke dingen met hem doen...zoals een stranduitstap...
Twee paar sloefen en twee badlakens friet vaneen gebeten verder, begon hij te kalmeren en gaf hij zich over aan ons, en aan de liefde die we te bieden hadden...
Ik twijfelde, jongens, wat gaat hiervan komen, wat gaan haar ouders zeggen, die liever geen pitbull in huis zouden hebben??
Wat als ze hem niet mag houden? Wat als hij een klik krijgt, zoals mijn eigen pitbull Wodan?
Hoe kunnen twee jonge meisjes zich boven zo een drakendoder stellen? Jess, met haar karakter van staal maar een hart van goud, was niet te vermurwen, en haar besluit stond meer dan vast...hij wordt het, en geen ander.
Toen we naar huis gingen, gaven we hem zijn naam: MILAGRO, wat spaans is voor WONDER... Want dat is hij, onze Miel...een wonder... voor elk en ieder is hij lief...zo betrouwbaar en stabiel...nog steeds, twee jaar later...Jess is zijn godin, zijn rots, zijn heldin... voor haar gaat hij door een vuur...
Zelfs Jess haar ouders zijn voor hem gezwicht.
Mamalief wandelt elke dag met hem door het dorp, en ik weet zeker, zij voelt zich fier, met haar geredde pitbull aan haar zijde...
Nu mijn Loeka, die op 12 februari dit jaar met ons meekwam, en sindsdien de vreugde brengt in ons leven, die houdt van stevige honden, want dan kan ze zich volledig laten gaan, dan hoeft ze niet voorzichtig te zijn, nee dan gaat ze ervoor, spelen, rennen, bijten (wel zacht maar toch), rare geluidjes maken, haar staart hoog in de lucht, die dominante madam...
En dus belde ik Jess, om Loeka kennis te laten maken met Milagro...en het was liefde op het eerste gezicht... ze zagen elkaar, en het was alsof ze elkaar al jaren kenden, samen rolden ze door de maïs (sorry Meneer de Landbouwer) en door de tarwe, en dan weer opstaan en wegsprinten, en elkaar omver lopen...
Milagro houdt enorm veel van zwemmen, echt niet normaal, maar Loeka, die houdt het liever droog, want zie eens dat haar tenen nat worden...en dus was mijn parmantige dame stikjaloers, Mieleke mocht niet zwemmen, hij moest bij haar blijven, en haar liefhebben, en haar beschermen mocht het nodig zijn...ze stond mooi op hem te wachten aan de waterkant... en Jess en ik, wij hebben gelachen, veel gelachen, en waren ontroerd, toen we onze twee spanjaarden zagen spelen en rennen, die beiden gered zijn, die beiden zoveel hebben moeten doorstaan, om te staan waar ze nu staan, aan onze zijde, en naast elkaar...
Jolien, Jess, Milagro en Loeka
In juli 2006 ging ik voor het eerst naar de refugio, samen met mijn beste vriendin, Jess.
We hebben daar twee weken bij de honden geleefd, en zoals de meesten, verloren ook wij ons hart aan meerdere honden.
Ik redde toen Hera, vroeger Sisi. Jess, die mocht eigenlijk ook geen hond redden van haar ouders, maar dat was slechts een klein detail.
We mochten mee op bezoek naar het grote asiel in Malaga...waar we op slag verliefd werden op...een pitbull van 40 kg...Jess had niet meer nodig, die ene blik in zijn ogen, die ene blaf, smekend om hem mee te nemen en hem te redden uit die nare plek, waar hij er zoveel zag komen en gaan...
Zowat vijf seconden na de eerste ontmoeting met die sterke beer, met zijn kaken zo groot als meloenen, zijn tanden zo scherp als het gemiddelde net geslepen aardappelmesje, en zijn roze neus, die je deed smelten bij de eerste aanblik, besloot Jess, heel kordaat en zeker van haar stuk 'dit is hem, die gaat met me mee'...
Twee dagen later, mochten we hem meenemen naar de refugio, zodat hij ons al wat kon leren kennen...we wilden natuurlijk leuke dingen met hem doen...zoals een stranduitstap...
Twee paar sloefen en twee badlakens friet vaneen gebeten verder, begon hij te kalmeren en gaf hij zich over aan ons, en aan de liefde die we te bieden hadden...
Ik twijfelde, jongens, wat gaat hiervan komen, wat gaan haar ouders zeggen, die liever geen pitbull in huis zouden hebben??
Wat als ze hem niet mag houden? Wat als hij een klik krijgt, zoals mijn eigen pitbull Wodan?
Hoe kunnen twee jonge meisjes zich boven zo een drakendoder stellen? Jess, met haar karakter van staal maar een hart van goud, was niet te vermurwen, en haar besluit stond meer dan vast...hij wordt het, en geen ander.
Toen we naar huis gingen, gaven we hem zijn naam: MILAGRO, wat spaans is voor WONDER... Want dat is hij, onze Miel...een wonder... voor elk en ieder is hij lief...zo betrouwbaar en stabiel...nog steeds, twee jaar later...Jess is zijn godin, zijn rots, zijn heldin... voor haar gaat hij door een vuur...
Zelfs Jess haar ouders zijn voor hem gezwicht.
Mamalief wandelt elke dag met hem door het dorp, en ik weet zeker, zij voelt zich fier, met haar geredde pitbull aan haar zijde...
Nu mijn Loeka, die op 12 februari dit jaar met ons meekwam, en sindsdien de vreugde brengt in ons leven, die houdt van stevige honden, want dan kan ze zich volledig laten gaan, dan hoeft ze niet voorzichtig te zijn, nee dan gaat ze ervoor, spelen, rennen, bijten (wel zacht maar toch), rare geluidjes maken, haar staart hoog in de lucht, die dominante madam...
En dus belde ik Jess, om Loeka kennis te laten maken met Milagro...en het was liefde op het eerste gezicht... ze zagen elkaar, en het was alsof ze elkaar al jaren kenden, samen rolden ze door de maïs (sorry Meneer de Landbouwer) en door de tarwe, en dan weer opstaan en wegsprinten, en elkaar omver lopen...
Milagro houdt enorm veel van zwemmen, echt niet normaal, maar Loeka, die houdt het liever droog, want zie eens dat haar tenen nat worden...en dus was mijn parmantige dame stikjaloers, Mieleke mocht niet zwemmen, hij moest bij haar blijven, en haar liefhebben, en haar beschermen mocht het nodig zijn...ze stond mooi op hem te wachten aan de waterkant... en Jess en ik, wij hebben gelachen, veel gelachen, en waren ontroerd, toen we onze twee spanjaarden zagen spelen en rennen, die beiden gered zijn, die beiden zoveel hebben moeten doorstaan, om te staan waar ze nu staan, aan onze zijde, en naast elkaar...
Jolien, Jess, Milagro en Loeka
Aktie voor Molly
Molly is samen met haar 8 pups bij kennissen van me voor hun voordeur gezet. Na een kort verblijf daar, zijn ze naar El Refugio gebracht. Inmiddels staan alle hondjes al op de ACE website, wachtende om geadopteerd te worden.Molly is het een beetje zat om nog voor haar inmiddels al meer dan 8 weken oude pups te zorgen, daarom mag ze vrij rondlopen in El Refugio. Af en toe bezoekt ze haar kroost boven op de puppy-afdeling, als ze het allemaal goed heeft bevonden, gaat ze weer haar eigen gang, ze vind het heerlijk om in het zonnetje te liggen.
Deze week wordt Molly geopereerd. Ong. een jaar geleden, ingeschat door de DA, is haar voorpoot gebroken, en hij dient opnieuw te worden gebroken, en goed gezet. Hiervoor is een inzameling nodig, het bedrag zal ong. 600 euro zijn, de operatie wordt uitgevoerd door bone-specialist Carlos Macías.
Graag iedereen zijn hulp....
Via PayPal kan er gedoneerd worden met "Molly" als referentie ( http://www.ace-charity.org/du/donations.asp ),
mocht je niet bekend zijn met (spaanse) PayPal vind je hier een uitleg in het NL: http://www.123marbella.com/123CM/siteimages/53/Documents/PayPal%20Tutorial%20Dutch.doc
Betaling kan uiteraard ook via de andere bankrekeningen van ACE, zie voor meer info hier http://www.ace-charity.org/du/hoe-kunt-u-helpen.html .
Molly´s webpage: http://www.ace-charity.org/animals-du/details.asp?id=7566
Bedankt namens Molly !
groetjes Gina
Opvang hondje.....Liza.......Verdient een eigen mandje...
Lieve mensen van blog- ace
Ik wil even aandacht vragen voor een superlief opvanghondje wat dolgraag haar eigen plekje wil!
Een paar weken geleden werd ik gevraagd door ACE om een Liza op te vangen, er was nergens een plekje voor haar en ze moest echt weg bij het adoptiegezin waar ze maar een paar maanden heeft gewoond.
Ik had net Koosje geadopteerd en vond eigenlijk dat ik even vol zat met nu twee honden. Maar goed, het verhaal van Liza en de hoge nood deed mij besluiten om haar op te vangen.
Liza is een bijzonder hondje, maatje Kooiker en een ontzetend lief karakter. Bij haar vorige baasje was ze onzindelijk en poepte 's nachts in haar bench.
Bij mij zit ze niet een bench en als ja haar goed uitlaat is ze helemaal zindelijk. Ze heeft een zwakke achterhand waardoor zwalkt.
Ze rent en loopt echter als een kievit, dus m.i. voor haar geen probleem.
Het ziet er alleen wat gek uit. Ze komt hiermee uit Spanje en men vermoedt een zware bevalling met complicaties?
Ook kan ze schrikken van onverwachte bewegingen en duikt dan in elkaar, wie weet wat ze ooit heeft meegemaakt.
Door stress kan ze af en toe een klein plasje doen.
Ik zou zo graag willen dat Liza een fijn huisje krijgt waar ze zich veilig kan voelen en mensen die haar kleine ongemakjes voor lief nemen.
Wie voor Liza kiest, krijgt een schat in huis die het met iedereen kan vinden, goed alleen kan zijn, niks stuk maakt en zeer sociaal met alles wat leeft!
Wie geeft Liza haar definitieve mandje!!!
Ze wordt geschat op 5 jaar.
Vr. gr.Maja van der Kraan.
dinsdag 17 juni 2008
"Rust zacht lieve Nana........
Helaas kregen we vandaag een bericht te horen wat we liever niet hadden willen horen en nog steeds realiseren we het niet maar helaas moeten we toch de waarheid onder ogen zien.
Onze lieve en de altijd zo vrolijke Nana is niet meer.
Wij leerden Nana kennen tijdens onze stage periode van 03/02/2008 tot 08/03/2008.
De eerste keer dat we haar mochten uitlaten was een eer, een echte dame aan de lijn, dol enthousiast en kwispelend kwam ze haar kennel uit.
Om zo haar beentjes te laten strekken, voor haar leeftijd 10 + kon ze aardig hard rennen.
Hoe vaker je Nana uitliet hoe verder Nana in je hart kwam.
De plek voor Nana in ons hart werd als maar groter en groter, ze had ons voor haar weten te winnen.
Elke ochtend als we aankwamen op de refugio kwam ze je kwispelend begroeten vanuit haar kennel.
Voor ons was ze een van de mooiste spaanse dames die wij hebben mogen leren kennen en met pijn in het hart moesten wij afscheid van haar nemen.
Vandaag is er daarom ook een zwarte dag voor ons als mensen aangebroken we moeten het nu zonder Nana stellen een groot verlies voor de honden lief hebbers.
Vanaf vandaag zal Nana op ons toe kijken als een mooi schitterend hondensterretje.
Allerliefste Nana wij zullen je nooit vergeten en jouw karakter staat in ons hart gegrift.
Door jouw verlies zullen we ons dan ook nog meer focussen op ons doel het opstaan voor de rechten van de honden in nood.
Rust zacht lieve Nana,
Liefs Brigitte en Robin
Onze lieve en de altijd zo vrolijke Nana is niet meer.
Wij leerden Nana kennen tijdens onze stage periode van 03/02/2008 tot 08/03/2008.
De eerste keer dat we haar mochten uitlaten was een eer, een echte dame aan de lijn, dol enthousiast en kwispelend kwam ze haar kennel uit.
Om zo haar beentjes te laten strekken, voor haar leeftijd 10 + kon ze aardig hard rennen.
Hoe vaker je Nana uitliet hoe verder Nana in je hart kwam.
De plek voor Nana in ons hart werd als maar groter en groter, ze had ons voor haar weten te winnen.
Elke ochtend als we aankwamen op de refugio kwam ze je kwispelend begroeten vanuit haar kennel.
Voor ons was ze een van de mooiste spaanse dames die wij hebben mogen leren kennen en met pijn in het hart moesten wij afscheid van haar nemen.
Vandaag is er daarom ook een zwarte dag voor ons als mensen aangebroken we moeten het nu zonder Nana stellen een groot verlies voor de honden lief hebbers.
Vanaf vandaag zal Nana op ons toe kijken als een mooi schitterend hondensterretje.
Allerliefste Nana wij zullen je nooit vergeten en jouw karakter staat in ons hart gegrift.
Door jouw verlies zullen we ons dan ook nog meer focussen op ons doel het opstaan voor de rechten van de honden in nood.
Rust zacht lieve Nana,
Liefs Brigitte en Robin
maandag 16 juni 2008
Sanne in aktie....
In bijlage een foto van Zita (Sanne) in aktie tijdens een agillity les.
Ze is nog steeds onze hartendief.
Dikke poot van ons allemaal,
Tania Verhulst
Als je er maar van spreekt....
Om wat extra geld in het laatje te krijgen ten voordele van de SHIN-hondjes ben ik eens op zolder gaan rondneuzen naar spulletjes die ik kon verkopen op Ebay (gek wat een mens toch allemaal bijhoudt) . De opbrengst gaat in een speciaal spaarpotje en zal naar de honden gaan die nog in Spanje zitten. Telkens iets verkocht is laat ik aan de koper weten dat zijn centen naar het goede doel SHIN gaan..... en dat heeft reeds meerdere malen positieve reacties gegeven, bv. mensen die extra geld geven of mensen die hondenspulletjes opsturen! Dus je ziet maar als je er veel van spreekt tref je ergens toch nog altijd iemand die oor heeft voor deze toestanden!
Groetjes, ook van onze twee deugnieten Myllie en Pelu (Myllie houdt van modder en vuil, Pelu doet het wat verfijnder en kiest voor de bloempotten)
Groetjes, ook van onze twee deugnieten Myllie en Pelu (Myllie houdt van modder en vuil, Pelu doet het wat verfijnder en kiest voor de bloempotten)
Mick vandecauter
" Toeval'..............
Toeval bestaat niet zegt men wel eens, nou dit is echt gebeurd (geen sterk verhaal hoor).
We zijn vanmorgen met mijn zus inplaats van naar het bos (in verband met de teken) naar een groot park in Hoorn gegaan, dit ligt aan het IJselmeer en de honden mogen daar ook loslopen. Terwijl wij aan het wandelen zijn, komen wij een leuk bruin uitziend hondje tegen en zij lijkt wel qua bouw op Kiri.
Ik vraag aan deze meneer wat voor ras het is en hij zegt een Podenco mix, ik heb haar uit Spanje, dus ik verder vragen en ja ook van ACE Charity. Vervolgens vraag ik of hij weet hoe het hondje in eerste instantie heette, hij zegt Esmeralda. Nou dit was zo gek, want de hond waar wij in eerste instantie op ingeschreven hadden, was ... ja je raadt het al Esmeralda, dus ik zei tegen deze man: "dit was het hondje, waar ik als eerste op had ingeschreven, maar ze was toen al vergeven aan U".
Dus is dit toeval of niet?
Hierbij foto's van beide hondjes.Groetjes Nico en Sandra
We zijn vanmorgen met mijn zus inplaats van naar het bos (in verband met de teken) naar een groot park in Hoorn gegaan, dit ligt aan het IJselmeer en de honden mogen daar ook loslopen. Terwijl wij aan het wandelen zijn, komen wij een leuk bruin uitziend hondje tegen en zij lijkt wel qua bouw op Kiri.
Ik vraag aan deze meneer wat voor ras het is en hij zegt een Podenco mix, ik heb haar uit Spanje, dus ik verder vragen en ja ook van ACE Charity. Vervolgens vraag ik of hij weet hoe het hondje in eerste instantie heette, hij zegt Esmeralda. Nou dit was zo gek, want de hond waar wij in eerste instantie op ingeschreven hadden, was ... ja je raadt het al Esmeralda, dus ik zei tegen deze man: "dit was het hondje, waar ik als eerste op had ingeschreven, maar ze was toen al vergeven aan U".
Dus is dit toeval of niet?
Hierbij foto's van beide hondjes.Groetjes Nico en Sandra
Kyra en Bizi.. op het strand..
Dit zijn Kyra en Bizi op het strand in Zeeland. Deze foto's zijn in mei dit jaar genomen.
Kyra is sinds eind september 2007 bij ons en is inmiddels een jaar geworden. Bizi is eind december 2007 bij ons gekomen en is van een klein podencootje uitgegroeid tot een groot formaat podenco. Ze is inmiddels 9 maanden.
Het zijn twee schatten van honden en we willen ze nooit meer kwijt!!
Groetjes van Fam Renes, Wateringen
Kyra is sinds eind september 2007 bij ons en is inmiddels een jaar geworden. Bizi is eind december 2007 bij ons gekomen en is van een klein podencootje uitgegroeid tot een groot formaat podenco. Ze is inmiddels 9 maanden.
Het zijn twee schatten van honden en we willen ze nooit meer kwijt!!
Groetjes van Fam Renes, Wateringen
"Mensen met een hart voor hondjes..."
Op 7 juni stonden we voor het eerst op een rommelmarkt ten voordele van SHIN.
Voor de gelegenheid hebben we ook hondenpakketjes en snoepzakjes gemaakt om deze dan te verkopen. Dit bleek echter een schot in de roos, onze pakketjes waren dan ook zeer snel uitverkocht. Op die zaterdag haalden we 215€ bijeen!!!
Aangezien dit zo'n succes was (en op 14 juni er weer een rommelmarkt in de buurt was) besloten we dit te herhalen. Nu zorgden we voor nog meer pakketjes en veel meer reclame aan ons kraampje en kregen we ook vele bestellingen op voorhand binnen via familie en vrienden. Ditmaal was de opbrengst 290€ !!!
Aangezien dit zo'n succes was (en op 14 juni er weer een rommelmarkt in de buurt was) besloten we dit te herhalen. Nu zorgden we voor nog meer pakketjes en veel meer reclame aan ons kraampje en kregen we ook vele bestellingen op voorhand binnen via familie en vrienden. Ditmaal was de opbrengst 290€ !!!
Spijtig dat we deze rommelmarkt vroeger moesten stoppen vanwege het weer.
Groetjes Wim en Dana
Groetjes Wim en Dana
zaterdag 14 juni 2008
Verbod pitbulls opgeheven in Nederland..
DEN HAAG - Het is niet langer verboden pitbulls te houden of te fokken. Minister Verburg (Landbouw) past de wet aan, omdat het huidige verbod niet werkt. Vooruitlopend op de nieuwe wet zal de politie niet meer automatisch pitbulls van straat halen en afmaken, meldt het ministerie.
Verburg volgt de commissie-Van Sluijs, die eerder constateerde dat de huidige wet ‘disproportioneel’ is. Hoewel pitbulls sinds 1993 niet meer mogen worden gefokt en gecastreerd moeten zijn, is het aantal nauwelijks afgenomen. Verburg maakt een regeling die voor alle hondenrassen geldt. Agressieve honden met een schofthoogte van 35 cm en hoger, kunnen van straat worden gehaald en onderworpen aan een nog te ontwikkelen gedragstest. De commissie oordeelde dat een regeling voor alleen pitbulls oneerlijk is.
Hoewel die vaker dan andere rassen betrokken zijn bij bijtincidenten, gaat het om slechts een klein deel van de honden. Dat rechtvaardigt onvoldoende dat ze worden afgemaakt, vond de commissie.
Verburg volgt de commissie-Van Sluijs, die eerder constateerde dat de huidige wet ‘disproportioneel’ is. Hoewel pitbulls sinds 1993 niet meer mogen worden gefokt en gecastreerd moeten zijn, is het aantal nauwelijks afgenomen. Verburg maakt een regeling die voor alle hondenrassen geldt. Agressieve honden met een schofthoogte van 35 cm en hoger, kunnen van straat worden gehaald en onderworpen aan een nog te ontwikkelen gedragstest. De commissie oordeelde dat een regeling voor alleen pitbulls oneerlijk is.
Hoewel die vaker dan andere rassen betrokken zijn bij bijtincidenten, gaat het om slechts een klein deel van de honden. Dat rechtvaardigt onvoldoende dat ze worden afgemaakt, vond de commissie.
Zirko..............
Even een update over Zirko (Bill):Zirko is nu ruim een jaar en half bij ons, en hij is in 1 woord GEWELDIG!! (mijn kind, schoon kind zeker?).
Toen hij aankwam op Zaventem was ik heel verbaasd! Zijn oren stonden omhoog?! Dat had ik niet gezien, op de foto's hield hij zijn oren altijd plat naar achter, maar die flappers zijn dus extreem buiten proportie!! Normaal draagt hij ze inderdaad over zijn hoofd geplooid, zeker als hij blij is, wat dus wel verklaard dat hij ook zo op de foto stond, want foto betekende: VOLK!!Eenmaal thuisgekomen hebben we toen een wandelingetje gemaakt en hem de volgende dag voorgesteld aan Zenga, zijn vriendinnetje. Dit ging heel erg goed.
Nu zijn ze onafscheidelijk.Naar mijn gevoel is het een kruising husky-podenco.
En juist ja, van de twee rassen heeft hij de bananen in zijn oren meegekregen. Het jachtinstinct van de podenco er dan nog eens bovenop... Zirko mag dus meestal niet los..
Al moet ik zeggen dat er verbetering in zit. Hij luistert al wel nu (je niet laten inpalmen is de boodschap!) tenzij hij echt een konijn of kat ziet voorbijkomen.. dan wil ie toch even kijken of hij dat lekkere happie niet kan vangen -hoewel hij voor onze huiskat Bliss toch heel eerbiedwaardig telkens een stap opzij zet.. Het is voor de rest een ongelooflijk lieve knuffelaar, die al snel de hele familie had ingepalmd.. (het duurde geen twee dagen of ons moeder - De hond mag niet in de zetel- had een doek over de zetel gelegd. En dan nog wel de zetel waar je lekker languit met je benen kan liggen... tsja, wat wil je als die ogen zo zielig naar je kijken? Juist ja.hij zal altijd wel een stukje geschiedenis blijven meedragen -vreemde mannen zijn soms toch errug eng hoor of AAAAAiks, een vrachtwagen - maar dat nemen we er heel graag bij.
Het is echt een hond uit de 1000 en we zien onze snul ongelooflijk graag...Ik denk dat ik ook uit naam van Zirko kan spreken wanneer ik zeg: Dankjewel, voor deze draai aan ons leven.
Bijgevoegd nog enkele foto'sgroetjes
Jane en Zirko
Chaca...
Bij deze wil ik laten weten dat we zeer gelukkig zijn met onze podenco die we reeds al enkele jaren hebben . We zouden haar niet meer kunnen missen we raden iedereen aan voor zo'n pracht hond in huis te nemen niets dan lof er over ...groetjes An uit Nederland
Puli... in Love??
De foto's van de wandeling zijn prachtig. Wij beklagen ons dat we er niet bij konden zijn. Volgende keer zullen we kost wat kost van de partij zijn.
Nog even een update over Puli.
Van zijn Leismania zijn geen sporen meer te bemerken. Alle kleine kale vlekjes zijn verdwenen en zijn schapenpels glimt en krult dat het een lust is.
De lekijke kale, harde, schilferige elleboogplekken zijn weg. Zijn huid is nu zacht en er is terug haar op gegroeid. (ook krulletjes, natuurlijk).De Allopurinol heeft zijn werk goed gedaan. Hij moet nog een maand de pilletjes slikken en dan mogen we stoppen.
Belangrijk is nu dat wij op geregelde tijdstippen bloed moeten laten onderzoeken. Zodra de lelijke bacterie zijn kop terug opsteekt treden we meteen� in actie, het is kwestie van de monsters geen kans te geven.
Maar nu hebben we nog een ander probleem. Mijnheer Puli is tot over zijn oren verliefd op een stevige ,dikke Berner Sennen. Wanneer zij binnen komt rennen, is het huis te klein. (De liefde is wederzijds moet je weten). Op de "Wolvenberg" verdwijnen ze alletwee spoorslags in de bosjes en gaan daar zo tekeer dat Puli een paar dagen daarna "kreupel" loopt.
Omdat we er niet gerust in waren heeft de dierenarts foto's genomen van zijn botten en een grondig onderzoek op zijn spieren uitgevoerd. Conclusie, niks mis met Puli,botstructuur is prima en spieren zijn sterk,alleen..........wat zijn "stamboom" ook is, de retriever in hem is duidelijk. Retrievers hebben nu eenmaal niet de fysiek om "bergen" te beklimmen en zijn Lupa is een "grote, brede madame". Behandeling: zij mogen niet langer dan ��n minuut "uit den bol" gaan. Dat beloofd, want Lupa komt binnenkort voor een weekje logeren. Alle "hens aan dek" luidt dan de boodschap.
In Juli vertekken we alweer op Tipikamp voor zeven dagen. Dat is feest voor ons allemaal. Op het kamp tussen zijn NAIS kids voelt Puli zich goed.
Maar het is wel opletten geblazen. Puli is een "kiekendief". Hij maakt ze niet dood,maar brengt ze naar mij, zij blijven wel in leven maar toch ook weer niet helemaal "compleet".
Het probleem is dat die kippen iedere ochtend ons veld oversteken naar de paardenstallen en nog wel vlak voor de neus van Puli.Stomme kiekens!
In augustus gaat hij� voor 3 weken mee naar Schotland.
Dat is wel even spannend want Puli vindt "rijdende machines" niet zo leuk. Een reispilletje zal dan wel nodig zijn.
Nog een dikke proficiat voor alle vrijwilligers van Ace en een even dikke "dankjewel"voor onze superhond !
Knuf en snuf van Alice, Puli en de NAIS kids
Nog even een update over Puli.
Van zijn Leismania zijn geen sporen meer te bemerken. Alle kleine kale vlekjes zijn verdwenen en zijn schapenpels glimt en krult dat het een lust is.
De lekijke kale, harde, schilferige elleboogplekken zijn weg. Zijn huid is nu zacht en er is terug haar op gegroeid. (ook krulletjes, natuurlijk).De Allopurinol heeft zijn werk goed gedaan. Hij moet nog een maand de pilletjes slikken en dan mogen we stoppen.
Belangrijk is nu dat wij op geregelde tijdstippen bloed moeten laten onderzoeken. Zodra de lelijke bacterie zijn kop terug opsteekt treden we meteen� in actie, het is kwestie van de monsters geen kans te geven.
Maar nu hebben we nog een ander probleem. Mijnheer Puli is tot over zijn oren verliefd op een stevige ,dikke Berner Sennen. Wanneer zij binnen komt rennen, is het huis te klein. (De liefde is wederzijds moet je weten). Op de "Wolvenberg" verdwijnen ze alletwee spoorslags in de bosjes en gaan daar zo tekeer dat Puli een paar dagen daarna "kreupel" loopt.
Omdat we er niet gerust in waren heeft de dierenarts foto's genomen van zijn botten en een grondig onderzoek op zijn spieren uitgevoerd. Conclusie, niks mis met Puli,botstructuur is prima en spieren zijn sterk,alleen..........wat zijn "stamboom" ook is, de retriever in hem is duidelijk. Retrievers hebben nu eenmaal niet de fysiek om "bergen" te beklimmen en zijn Lupa is een "grote, brede madame". Behandeling: zij mogen niet langer dan ��n minuut "uit den bol" gaan. Dat beloofd, want Lupa komt binnenkort voor een weekje logeren. Alle "hens aan dek" luidt dan de boodschap.
In Juli vertekken we alweer op Tipikamp voor zeven dagen. Dat is feest voor ons allemaal. Op het kamp tussen zijn NAIS kids voelt Puli zich goed.
Maar het is wel opletten geblazen. Puli is een "kiekendief". Hij maakt ze niet dood,maar brengt ze naar mij, zij blijven wel in leven maar toch ook weer niet helemaal "compleet".
Het probleem is dat die kippen iedere ochtend ons veld oversteken naar de paardenstallen en nog wel vlak voor de neus van Puli.Stomme kiekens!
In augustus gaat hij� voor 3 weken mee naar Schotland.
Dat is wel even spannend want Puli vindt "rijdende machines" niet zo leuk. Een reispilletje zal dan wel nodig zijn.
Nog een dikke proficiat voor alle vrijwilligers van Ace en een even dikke "dankjewel"voor onze superhond !
Knuf en snuf van Alice, Puli en de NAIS kids
donderdag 12 juni 2008
Kleine Galguito...
Denkt u ook wel eens : “ wat zou hij/zij meegemaakt hebben in Spanje” als u een geadopteerde galgo ziet? Een angstige, bang voor mannen, of bang voor bezems, of gewoon een vrolijke, of… de uwe? Geen galgo is gelijk, maar de start van velen, als pup bij een jager geboren, of bij zigeuners, vertoont grote overeenkomsten.
Dit verhaal, zou het verhaal van uw hond kunnen zijn.
Mijn leven als galgo
Doe uw ogen dicht en luister naar mijn verhaal.
Er was eens een galgo-puppy...Ik zat opgesloten in een donkere kelder, met mijn moeder, broertjes en zusjes, ergens in het zuiden van Spanje. Mama is ziek, ze heeft zoveel babies gehad dat haar melk niet meer voedzaam is. Ze is zo moe. Ze weet dat de galguero binnenkort zal komen om een aantal van ons die er te zwak uitzien voor zijn doel, te doden.
Ze is in paniek, telkens als ze voetstappen hoort.Mama heeft al heel lang geen daglicht meer gezien, we leven in dit benauwde donkere hol, midden in onze uitwerpselen, zonder water, en meestal zonder eten.Soms horen we buiten vreselijk gekerm, dan zegt mama:
Ga allemaal achter mij zitten, en wees maar niet bang. Maar ik zie haar hele lichaam beven. Het is weer een dag waarop gedood wordt.
Ik ben ondertussen net zo bang geworden als mijn moeder was. Hij heeft haar gisteren gedood. Hij heeft haar aan boom opgehangen en levend verbrand. Ze smeekte maar hij lachte, hield zijn aansteker bij haar nadat hij haar had overgoten met benzine, en schreeuwde “Je hebt geen waarde meer voor me”.Hij traint ons nu voor de hazenjacht. Als we in de prooi bijten omdat we uitgehongerd zijn slaat hij ons tot we bloederig en bewegingloos op de grond liggen. Dan sleurt hij ons het donkere hok in en doet de deur op slot.
We hebben vreselijke honger, we hebben voor het laatst drie dagen geleden een stuk brood gehad. Hij zegt dat we honger moeten hebben omdat we dan beter hazen zoeken.Ik wil mijn moeder, ik huil, maar het kan hem niet schelen.
Ik ben nu een jaar. Ik heb gezien hoe mijn familie en vrienden zijn mishandeld, gedood, verbrand. Mijn broer ligt hier tegen me aan, hij heeft zelfs geen kracht meer om te kreunen. Een paar dagen geleden is hij in elkaar geslagen. Een groene drab loopt uit de wonden op zijn magere rug. Zijn ademhaling gaat langzamer, het wordt stil, ik geloof dat het voorbij is…
Ik wil leven!!!!!!!!
Ik hoor voetstappen. Hij komt eraan, NEE, NEE, IK NIET.
Het is mijn beurt nu.De deur gaat open, ik zie een hand, niet ZIJN hand, een zachte stem praat tegen me??? Die zegt: “Wees maar niet bang, kom maar mee”. Is dit de stem van een engel??? Ze neemt me in haar armen, ze huilt, ze streelt mijn uitgedroogde vel, ze ruikt goed. Ze vertelt me dat ze me lief vindt. Ik weet niet wat dat betekent, lief. Ik ben een galgo!! Ze neemt me mee naar buiten en mijn vrienden proberen me te volgen, maar HIJ schopt ze tegen hun hoofd en tegen hun ribben. Ze schreeuwen van pijn.
Ik kom in de zon, het is warm, en het voelt zo goed. En ZIJ huilt nog steeds.Een man zit te wachten in een auto buiten het dorp waar ik ben geboren. Ik mag mee, en ik zit op haar schoot. Ik ben zo bang dat ik plas, en ze zegt dat het niet erg is. Ze zegt dat ik mishandeld ben.
Maar… wat betekent dat.. “mishandeld”???
We komen bij een huis. Het ruikt er vreemd, geen afval op de grond. Ze draagt me en legt me op iets zachts. Ze zegt dat het een sofa is. Daar had ik nog nooit van gehoord. Ze geeft me eten, en het is zo lekker, dat ik het naar binnen schrok. En dan… geef ik over. Ik verstop mezelf want nu zal ze me wel slaan. NEE, ALSJEBLIEFT NIET WEER!Ze huilt weer en zegt me dat die tijd voorbij is, en dat ik weer nieuw eten krijg, en dat ik langzamer moet eten.
Ik ben nu anderhalf en ik woon tegenwoordig in een ander land, dat heel ver weg is. Ik heb nooit meer honger of dorst. Ik ga wandelen aan een riem, en de mensen vertellen iedereen dat ze trots op me zijn, en dat ik een GEWELDIGE SPAANSE GALGO ben.
Ik heb een grote tuin, waar ik kan graven en spelen. Ik heb zachte kleedjes die elke zaterdag gewassen worden, hoewel ik dat liever niet heb, maar ja…Maar ’s nachts, als ik in mijn mand slaap, zie ik nog wel eens dat donkere hol, met die verschrikkelijke stank, en mijn moeder, mijn broers, mijn vrienden.
Soms tril ik en dan weet ik dat HIJ ze nog steeds mishandeld en vermoord, dus ALSTUBLIEFT, HELP ZE als u kunt.
Ondertekend:
Kleine Galguito
Dit verhaal, zou het verhaal van uw hond kunnen zijn.
Mijn leven als galgo
Doe uw ogen dicht en luister naar mijn verhaal.
Er was eens een galgo-puppy...Ik zat opgesloten in een donkere kelder, met mijn moeder, broertjes en zusjes, ergens in het zuiden van Spanje. Mama is ziek, ze heeft zoveel babies gehad dat haar melk niet meer voedzaam is. Ze is zo moe. Ze weet dat de galguero binnenkort zal komen om een aantal van ons die er te zwak uitzien voor zijn doel, te doden.
Ze is in paniek, telkens als ze voetstappen hoort.Mama heeft al heel lang geen daglicht meer gezien, we leven in dit benauwde donkere hol, midden in onze uitwerpselen, zonder water, en meestal zonder eten.Soms horen we buiten vreselijk gekerm, dan zegt mama:
Ga allemaal achter mij zitten, en wees maar niet bang. Maar ik zie haar hele lichaam beven. Het is weer een dag waarop gedood wordt.
Ik ben ondertussen net zo bang geworden als mijn moeder was. Hij heeft haar gisteren gedood. Hij heeft haar aan boom opgehangen en levend verbrand. Ze smeekte maar hij lachte, hield zijn aansteker bij haar nadat hij haar had overgoten met benzine, en schreeuwde “Je hebt geen waarde meer voor me”.Hij traint ons nu voor de hazenjacht. Als we in de prooi bijten omdat we uitgehongerd zijn slaat hij ons tot we bloederig en bewegingloos op de grond liggen. Dan sleurt hij ons het donkere hok in en doet de deur op slot.
We hebben vreselijke honger, we hebben voor het laatst drie dagen geleden een stuk brood gehad. Hij zegt dat we honger moeten hebben omdat we dan beter hazen zoeken.Ik wil mijn moeder, ik huil, maar het kan hem niet schelen.
Ik ben nu een jaar. Ik heb gezien hoe mijn familie en vrienden zijn mishandeld, gedood, verbrand. Mijn broer ligt hier tegen me aan, hij heeft zelfs geen kracht meer om te kreunen. Een paar dagen geleden is hij in elkaar geslagen. Een groene drab loopt uit de wonden op zijn magere rug. Zijn ademhaling gaat langzamer, het wordt stil, ik geloof dat het voorbij is…
Ik wil leven!!!!!!!!
Ik hoor voetstappen. Hij komt eraan, NEE, NEE, IK NIET.
Het is mijn beurt nu.De deur gaat open, ik zie een hand, niet ZIJN hand, een zachte stem praat tegen me??? Die zegt: “Wees maar niet bang, kom maar mee”. Is dit de stem van een engel??? Ze neemt me in haar armen, ze huilt, ze streelt mijn uitgedroogde vel, ze ruikt goed. Ze vertelt me dat ze me lief vindt. Ik weet niet wat dat betekent, lief. Ik ben een galgo!! Ze neemt me mee naar buiten en mijn vrienden proberen me te volgen, maar HIJ schopt ze tegen hun hoofd en tegen hun ribben. Ze schreeuwen van pijn.
Ik kom in de zon, het is warm, en het voelt zo goed. En ZIJ huilt nog steeds.Een man zit te wachten in een auto buiten het dorp waar ik ben geboren. Ik mag mee, en ik zit op haar schoot. Ik ben zo bang dat ik plas, en ze zegt dat het niet erg is. Ze zegt dat ik mishandeld ben.
Maar… wat betekent dat.. “mishandeld”???
We komen bij een huis. Het ruikt er vreemd, geen afval op de grond. Ze draagt me en legt me op iets zachts. Ze zegt dat het een sofa is. Daar had ik nog nooit van gehoord. Ze geeft me eten, en het is zo lekker, dat ik het naar binnen schrok. En dan… geef ik over. Ik verstop mezelf want nu zal ze me wel slaan. NEE, ALSJEBLIEFT NIET WEER!Ze huilt weer en zegt me dat die tijd voorbij is, en dat ik weer nieuw eten krijg, en dat ik langzamer moet eten.
Ik ben nu anderhalf en ik woon tegenwoordig in een ander land, dat heel ver weg is. Ik heb nooit meer honger of dorst. Ik ga wandelen aan een riem, en de mensen vertellen iedereen dat ze trots op me zijn, en dat ik een GEWELDIGE SPAANSE GALGO ben.
Ik heb een grote tuin, waar ik kan graven en spelen. Ik heb zachte kleedjes die elke zaterdag gewassen worden, hoewel ik dat liever niet heb, maar ja…Maar ’s nachts, als ik in mijn mand slaap, zie ik nog wel eens dat donkere hol, met die verschrikkelijke stank, en mijn moeder, mijn broers, mijn vrienden.
Soms tril ik en dan weet ik dat HIJ ze nog steeds mishandeld en vermoord, dus ALSTUBLIEFT, HELP ZE als u kunt.
Ondertekend:
Kleine Galguito
woensdag 11 juni 2008
Hond haalt gsm om gewond baasje te redden..
Hond haalt gsm om gewond baasje te redden
Een Oostenrijkse jager heeft zijn leven te danken aan z'n trouwe hond.
Een Oostenrijkse jager heeft zijn leven te danken aan z'n trouwe hond.
De man viel uit een boom en raakte zwaargewond.
De hond haalde de gsm van zijn baasje zodat die de hulpdiensten kon bellen.RugzakJager Albert Hoffman (59) was in een boom gekropen.
De man maakte echter een lelijke val en bleef roerloos liggen met zware rugwonden en een geperforeerde long. Hoffman riep zijn hond, een Labrador, en kon het dier duidelijk maken dat hij zijn gsm uit z'n rugzak moest halen. Wat geschiedde.
Volgens de ambulanciers van Gutau is de hond een ware held. "De man was wellicht omgekomen indien hij ons niet had kunnen verwittigen", luidt het.
dinsdag 10 juni 2008
Foto impressie van 9 juni ....Refugio...
Honden achter tralies......ze snakken zo naar een liefdevolle thuis....
De vakantie begint nog maar pas... massaal worden ze weer gedumpt.
Kijk voor meer foto´s op www.abandoneddogs.blogspot.com
Mag er eens gelachen worden?
Linda,Linda waar blijf ik met al die honden?
Robin ons Bo heeft dat goed gedaan he? Ja zenne... ik pak efkens mijne kodak.. als ik mijne zak open krijg....
Linda stop met die honden te verwennen..... hedde voor mij oek een koekje?
Vanacht weer nie geslapen...eerst veur den die eruit, dan veur den andere, de pups begonnen te bleiten, ale wij zien ons bed niet meer he!!! MOR ZE ZEN ZO LIEF HE!
Zelfde coiffeur????
Pas oep.. sebiet bet ze...
Mor neen tis zo'n lieveke ge mut ze kennen....
(Mijn zus tegen mijn man..) Ik wil gene hond he.. Danny!
Tascha... leeft nu in Brasschaat....
Patrick vraagt, en wa vinde van Shin? Marc zegt goe zeker..het is nog allemaal vrij nieuw voor mij he!
Is dat nu die piranha? Mor neen...
Lijk ik op mijn hond? Ale gij?
Zie eens hoe mooi mijn hondjes kunnen zitten?
Lillietje moet netjes en mooi leren wandelen... dus oefenen is de boodschap..Dit lieve kleine hondje mag namelijk de ringen brengen bij hun komende huwelijk..lief he?
Abonneren op:
Posts (Atom)